ฟป.1:4 ทุกครั้งที่ข้าพเจ้าได้วิงวอนเพื่อท่าน ข้าพเจ้าก็ได้วิงวอนด้วย①ความยินดีเสมอ
ฟป.1:18 แล้วจะเป็นอะไร? แม้จะเป็นด้วยการแกล้งทำก็ดี หรือด้วยใจจริงก็ดี ขอเพียงให้ได้ประกาศพระคริสต์ในทางหนึ่งทางใดก็แล้วกัน ในการนี้ข้าพเจ้าก็มี②ความชื่นชมยินดี และยังจะมีความชื่นชมยินดีต่อไปด้วย
ฟป.1:25 ครั้นข้าพเจ้าเชื่อมั่นอย่างนี้แล้ว ข้าพเจ้าทราบว่าข้าพเจ้าจะยังคงอยู่กับท่านต่อไปเพื่อให้ท่านเกิดความก้าวหน้าและ③ความยินดีในหลักความเชื่อ
ฟป.2:2 ท่านทั้งหลายก็จงกระทำให้④ความยินดีของข้าพเจ้าเต็มเปี่ยม คือให้ท่านคิดในสิ่งที่เหมือนกัน, มีความรักที่เหมือนกัน, เข้าสนิทในจิต, คิดในสิ่งเดียวนั้น
ฟป.2:17 แต่ถึงแม้ข้าพเจ้ากำลังจะต้องเป็นเครื่องบูชาดื่มที่เทลงบนเครื่องบูชาและการปรนนิบัติแห่งความเชื่อของท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าก็มี⑤ความชื่นชมยินดี และยังร่วม⑥ชื่นชมยินดีกับท่านด้วย.
ฟป.2:18 ท่านก็ต้องมี⑦ความชื่นชมยินดีเช่นกัน และยังต้องร่วม⑧ชื่นชมยินดีกับข้าพเจ้าด้วย.
ฟป.2:28 ดังนั้นข้าพเจ้าก็ยิ่งต้องรีบให้เขาไป เพื่อเมื่อท่านได้เห็นเขาอีก ท่านจะได้⑨ชื่นชมยินดี และความทุกข์ของข้าพเจ้าจะเบาบางลงไปบ้าง.
ฟป.2:29 เหตุฉะนั้นจงต้อนรับเขาไว้ในองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย⑩ความยินดีทุกประการและจงนับถือคนเช่นนี้
ฟป.3:1 สุดท้ายนี้ พี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า จง⑪ชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้า. การที่ข้าพเจ้าเขียนข้อความเหล่านี้ถึงท่านซ้ำอีกก็ไม่ได้เป็นการลำบากแก่ข้าพเจ้าแต่อย่างใด แต่เป็นการปลอดภัยแก่ท่าน.
ฟป.4:1 เหตุฉะนั้น พี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ผู้เป็นที่รัก, เป็นที่เฝ้าปรารถนา, เป็น⑫ความยินดี, และเป็นมงกุฎของข้าพเจ้า พวกที่รักของข้าพเจ้า จงยืนหยัดมั่นคงในองค์พระผู้เป็นเจ้าเช่นนี้เถิด.
ฟป.4:4 จง⑬ชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา ข้าพเจ้าขอย้ำอีกทีว่า จง⑭ชื่นชมยินดีเถิด
ฟป.4:10 แต่ข้าพเจ้ามี⑮ความชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างยิ่ง เพราะว่าในที่สุดคือในเวลานี้ท่านทั้งหลายก็ได้ฟื้นการระลึกถึงข้าพเจ้าขึ้นมาใหม่ อันที่จริงท่านได้คิดถึงข้าพเจ้ามาโดยตลอด แต่ยังหาโอกาสไม่ได้.
