ผู้เชื่อไม่เพียงแค่ต้องถูกช่วยพ้นบาป ยังต้องถูกช่วยให้พ้นจากศาสนาคริสต์ในวันนี้

ผู้เชื่อทุกคนไม่เพียงแต่ต้องได้รับการช่วยให้รอดพ้นจากความบาป และความตายยิ่งกว่านั้นยังต้องถูกช่วยให้พ้นจากศาสนา

1) ต้องถูกช่วยให้ออกจากยุคปัจจุบันอันชั่วแห่งศาสนา (ฆต.1:4)

ฆต.1:4 พระคริสต์นั้นได้ทรงสละพระองค์เอง เพราะความบาปของเราทั้งหลาย เพื่อจะช่วยเราให้พ้นจากยุคปัจจุบันอันชั่วนี้ ตามน้ำพระทัยของพระเจ้าและพระบิดาของเรา.

2) ต้องถูกช่วยให้ออกจากการเป็นทาสในศาสนา (ฆต.5:1)

ฆต.5:1 เพื่อเสรีภาพนั้น พระคริสต์ได้ทรงปลดปล่อยเราให้เป็นไท เพราะฉะนั้นจงยืนหยัดมั่นคง อยู่อย่างนั้น และอย่าได้เข้าเทียมแอกของทาสอีกเลย.

3) ต้องถูกช่วยให้ออกจากคอกแกะแห่งศาสนา (ยฮ.10:16)

ยฮ.10:16 แกะอื่นซึ่งมิได้เป็นของคอกนี้เราก็มีอยู่ แกะเหล่านั้นเราต้องพามาด้วย แกะนั้นจะฟังเสียงของเรา, เราจะรวมเป็นฝูงเดียวกัน, และมีผู้เลี้ยงผู้เดียว.

4) ต้องถูกช่วยให้ออกจากค่ายแห่งศาสนา (ฮร.13:13)

ฮร.13:13 ด้วยเหตุนี้ก็ให้เราออกไปหาพระองค์ภายนอกค่ายนั้น ทนรับคความอัปยศซึ่งพระองค์เคยทนมานั้น.

5) ต้องถูกช่วยให้ออกจากบาบิโลนใหญ่แห่งศาสนา (วว.18:4-5)

วว.18:4-5 4และข้าพเจ้าได้ยินอีกเสียงหนึ่งตรัสมาจากสวรรค์ว่า "พลไพร่ของเราเอ๋ยจงออกมาจากเมืองนั้น เพื่อเจ้าจะได้ไม่มีส่วนในความบาปของนาง และเพื่อเจ้าจะได้ไม่ต้องรับภัยพิบัติที่นาง[จะได้รับ]. 5เพราะความบาปชั่วของนางกองสูงขึ้นถึงสวรรค์และพระเจ้าทรงจดจำการอธรรมของเมืองนั้น.

6) ต้องถูกช่วยให้ออกจากคณะนิกายที่แตกก๊กแตกเหล่า (ตต.3:10-11; ฆต.5:20-21)

ตต.3:10-11 10คนใดที่ก่อการแตกก๊กแตกเหล่ากัน ครั้นตักเตือน[เขา]หนหนึ่งก็แล้ว สองหนก็แล้ว จงปฏิเสธเขาเสีย 11เพราะรู้แล้วว่า คนเช่นนั้นเป็นคนนอกลู่นอกทาง และแม้เขาจะปรับโทษตัวเองแล้วก็ยังคงทำบาปอยู่.

ฆต. 5:20-21 20การไหว้รูปเคารพ, การใช้วิทยาคม, การเป็นศัตรูกัน, การแก่งแย่งชิงดีกัน, การอิจฉากัน, การโกรธกัน, การชิงดีชิงเด่นกัน, การแตกก๊กกัน, การถือนิกายกัน, 21การริษยากัน, การเมาเหล้ากัน, การเลี้ยงเฮฮากัน, และการอื่นๆ ในทำนองนี้ซึ่งบัดนี้ข้าพเจ้าขอบอกท่านทั้งหลายไว้ล่วงหน้า เหมือนดังที่ข้าพเจ้าเคยบอกท่านมาก่อนแล้วว่า คนเหล่านั้นที่กระทำการเช่นนี้จะรับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดกไม่ได้.

หากเรายังเป็นทาส ภายใต้หกเรื่องที่ว่ามาข้างต้นเราก็จะทำให้พระคุณนั้นไร้ประโยชน์ไป(2กธ.6:1; ฆต.4:11) และจะถูกหลอกให้สูญเสียรางวัลหรือบำเหน็จไปเสีย(กซ.2:18) จนกระทั่งกลายเป็นผู้พ่ายแพ้และตกต่ำไป(ฆต.5:4)

2กธ. 6:1 และเมื่อเราทำงานร่วมกับ[พระเจ้า]แล้ว เราจึงขอร้องท่านทั้งหลายว่าอย่ารับพระคุณของพระเจ้าอย่างไร้ประโยชน์

ฆต. 4:1 แต่ถึงกระนั้นข้าพเจ้ากล่าวว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็กอยู่ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับทาส แม้เขาจะเป็นเจ้าของสิ่งสารพัดก็ตาม.

กซ. 2:18 อย่าให้ผู้ใดหลอกเอารางวัลของท่านไปโดยการตัดสินว่าท่านไม่คู่ควรด้วยการเจตนาทำทีต่ำต้อยและด้วยการกราบไหว้ทูตสวรรค์ คนเช่นนี้อาลัยอาวรณ์อยู่ในสิ่งเหล่านั้นที่เขาได้เห็น และพองตัวขึ้นเปล่าๆ โดยการที่ความคิดของเขาคล้อยไปตามเนื้อหนัง

ฆต. 5:4 ท่านทั้งหลายที่ได้รับการโปรดให้ชอบธรรมโดยพึ่งกฎบัญญัติ ก็ได้ตัดขาดจากพระคริสต์ และได้ตกต่ำไปจากพระคุณ.