เกี่ยวกับวันซะบาโต ซึ่งเราต้องมีการเปิดเผยและมีความเข้าใจและมีการปรับใช้อย่างถูกต้องมก.2:27 พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า วันซะบาโตนั้น ตั้งไว้สำหรับมนุษย์ มิใช่ตั้งมนุษย์ไว้สำหรับวันซะบาโต.
มก.2:28 เหตุฉะนั้นบุตรมนุษย์เป็น เจ้าแห่งวันซะบาโตด้วย.
แต่แล้วเพราะเหตุการตกต่ำของมนุษย์ วันชะบาโต ได้ กลายเป็นกฎเกณฑ์ ข้อห้ามมากมาย ที่ประหารมนุษย์ให้ตาย
ข้อห้ามในวันซะบาโต (Sabbath) ในพระคัมภีร์ โดยเฉพาะในพันธสัญญาเดิม มีหลักสำคัญคือ “ห้ามทำงาน” แต่รายละเอียดของ “งาน” ถูกอธิบายผ่านตัวอย่างหลายกรณี ดังนี้
1. ห้ามทำงานทุกชนิด
1) อซด.20:8–10 (บัญญัติ 10 ประการ) ห้ามทำงานทั้งตัวเอง บุตร คนใช้ สัตว์ หรือคนต่างแดน
2) อซด.31:14–15 ผู้ที่ทำงานในวันซะบาโตถือว่าละเมิด และมีโทษถึงตาย
2. ห้ามก่อไฟ
1) อซด.35:3 “อย่าก่อไฟในที่อาศัยของท่านในวันซะบาโต”
แสดงถึงการห้ามทำกิจกรรมในบ้านที่เกี่ยวกับงาน เช่น การเตรียมอาหารแบบใช้ไฟ
3. ห้ามเก็บอาหารหรือจัดเตรียม (เก็บมานา)
1) อซด.16:23–30 อิสราเอลต้องเตรียมอาหารล่วงหน้า เพราะวันซะบาโตห้ามออกไปเก็บมานา
4. ห้ามเก็บฟืน / ทำงานใช้แรง
1) อฤธ.15:32–36 ชายคนหนึ่งเก็บฟืนในวันซะบาโต และถูกลงโทษถึงตาย
5. ห้ามค้าขาย
1) นฮม.10:31
2) นฮม.13:15–17 ห้ามซื้อขายสินค้า หรือทำธุรกิจในวันซะบาโต
6. ห้ามแบกของ / ขนของ
1) ยรม17:21–22 ห้าม ขนของเข้าออกเมืองในวันซะบาโต
7. ห้ามทำตามความพอใจของตนเอง (เน้นด้านจิตใจ)
1) ยซย.58:13–14 ไม่ใช่แค่หยุดงาน แต่ต้องให้เกียรติวันนั้น ไม่ทำสิ่งใดตามใจตนเองด้วยด้วยเหตุนี้ พระคริสต์ผู้เป็นเจ้าแห่งวันชะบาโต ได้หันเปลี่ยนยุคสมัยจากพันธสัญญาเดิมซึ่งเป็นยุคแห่งกฎบัญญัติและกฎเกณฑ์มาสู่พันธสัญญาใหม่ ซึ่งเป็นยุคแห่งชีวิต อันศักดิ์สิทธิ์คือชีวิตนิรันดร์ซึ่งเป็นชีวิตของต้นไม้แห่งชีวิต ดังนั้น
1. พระองค์จึงได้ลบล้างพระบัญญัติแห่งกฎบัญญัติในส่วนที่เป็นกฎเกณฑ์แล้วโดยการตรึงกางเขนของพระองค์ กฎเกณฑ์ที่สำคัญสามเรื่องได้ยกเลิกแล้วคือการถือวันซะบาโต การรับพิธีสุหนัต และการกินอาหารที่สะอาดเท่านั้น เป็นต้น (อฟ.2:15-16) เพื่อให้ทุกคนที่เชื่อเข้าสู่พระคริสต์ ไม่ว่ายูดายหรือต่างชาติล้วน ได้รับ และรับสุข ชีวิตนิรันดร์ซึ่งเป็นชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์
2. ให้เรามีคุณสมบัติเป็นผู้ปฏิบัติแห่งพันธสัญญาใหม่ซึ่งไม่ใช่ตามตัวอักษรที่ประหารให้ตายแต่ตามพระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (2กธ.3:6)
3. ฉะนั้นเราจึงต้อง ละทิ้งการถือวันโดยเฉพาะวันซะบาโต เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นแต่เงาตัวจริงนั้นคือพระคริสต์เราจึงต้องยึดมั่นตัวจริงไม่ใช่เงาอีกต่อไปจึงไม่มีการถือวันอีก (กซ.2:16-17)
4. เดิมทีเราล้วนเป็นผู้ตรากตรำเหน็ดเหนื่อยแบกภาระ หนักเราต้องมาหาพระเยซูพระองค์จะให้เรารับสุขการพักสงบ และพักสงบในจิตด้วย (มธ.11:28-29)
5. ฮร.4:9 กล่าวถึง การพักสงบแห่งซะบาโต ยังมีอยู่ นี่หมายความว่าการถือวันนั้นซะบาโตนั้นไม่มีอยู่อีกแล้วได้ถูกยกเลิกแล้วแต่ความเที่ยงแท้ของซะบาโตซึ่งก็คือ การพัก สงบ มารับสุขพระคริสต์ ผู้เป็นเจ้าแห่งวันซะบาโต ยังมีอยู่สืบไปตลอดทั้งยุค แห่งพระคุณต่อเนื่องไปสู่ยุคของอาณาจักรพันปี ซึ่งเป็นบำเหน็จสำหรับผู้มีชัยชนะและต่อเนื่องไปจนถึงฟ้าใหม่แผ่นดินโลกใหม่กรุงเยรูซาเล็มใหม่ ก็จะมีการรับสุขพระคริสต์ผู้เป็นการพักสงบสืบๆไปเป็นนิตย์ผู้เป็นชีวิตซึ่งก็คือต้นแห่งชีวิต และแม่น้ำแห่งชีวิตชั่วนิรันดร์ เอเมน.
