การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

สารบัญ

ตอนที่ 1 คำนำ (1)

ข้อพระคัมภีร์: ยซย.42:1–4, 6–7; 49:5–7; 50:4–7; 52:13—53:12; มก.10:45
ในข่าวสารตอนนี้ เราจะเริ่มต้นบทเรียนชีวิตของกิตติคุณมาระโก. มาระโกไม่ใช่หนังสือที่ลึกล้ำเหมือนกิตติคุณโยฮัน และไม่มีคำสอนมากเหมือนกับในกิตติคุณมัดธาย. บางคนที่อ่านพันธสัญญาใหม่จึงอาจคิดว่ามาระโกคือ “ฆาลิลาย” แห่งกิตติคุณสี่เล่ม และบางคนยังอาจสงสัยด้วยว่าสิ่งดีอันใดจะมาจากฆาลิลายได้. แต่องค์พระเยซูเจ้าก็มาจากฆาลิลาย.

การเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าในฆาลิลายและยูดาย

กิตติคุณโยฮันได้บันทึกการเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าในยูดายและถ้อยคำที่ลึกล้ำซึ่งพระองค์ตรัสไว้ที่นั่นเป็นหลัก. ส่วนมาระโกบันทึกการปฏิบัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าในฆาลิลายเป็นหลัก. มาระโกไม่ได้บันทึกการเคลื่อนไหวหรือคำสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้าในยูดายเอาไว้มากนัก.
ถ้าเราอยากรู้ประวัติศาสตร์ที่ครบถ้วนของการดำเนินชีวิตและการปฏิบัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าขณะที่ทรงอยู่บนแผ่นดินโลก เราก็ต้องฝึกเอากิตติคุณโยฮันกับมาระโกมาปะติดปะต่อกัน. เมื่อนำกิตติคุณสองเล่มนี้มาปะติดปะต่อกันแล้ว เราจึงจะเห็นการเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าในแถบฆาลิลายและยูดาย. ยูดายเป็นมณฑลที่ได้รับความเคารพนับถืออย่างสูง เป็นที่ตั้งของกรุงเยรูซาเล็ม. แต่มณฑลฆาลิลายนั้นเป็นที่ดูถูกดูแคลน. การเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าในฆาลิลายมีระยะเวลานานกว่าการเคลื่อนไหวของพระองค์ในยูดาย. เราต้องมองเห็นว่า บทบันทึกในกิตติคุณมาระโกได้บันทึกการเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าในฆาลิลายเป็นสำคัญ ไม่ใช่ในยูดาย.
ในบทแรกของกิตติคุณโยฮันได้บันทึกเรื่องต่างๆ ที่ลึกล้ำเกี่ยวกับการกลายเป็นเนื้อหนังของพระคริสต์. ข้อ 1 และ 14 เปิดเผยว่าเมื่อเดิมนั้นพระคำเป็นอยู่แล้ว, พระคำนั้นอยู่กับพระเจ้า, และพระคำนั้นเป็นพระเจ้า ทั้งยังเปิดเผยว่าพระคำนั้นได้กลายเป็นเนื้อหนังและตั้งพลับพลาอยู่ท่ามกลางพวกเรา. ใน ยฮ.1:14 เหล่าสาวกยังได้เห็นสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้า เหมือนสง่าราศีของพระบุตรองค์เดียวที่มาจากพระบิดา. ในบทแรกของกิตติคุณเล่มนี้ โยฮันยังกล่าวต่อไปว่า กฎบัญญัตินั้นทรงประทานให้ผ่านโมเซ แต่พระคุณและความเที่ยงแท้นั้นได้มาทางพระเยซูคริสต์ (ข้อ 17). ในข้อ 18 โยฮันกล่าวว่า “ไม่มีใครเคยเห็นพระเจ้าเลย พระบุตรองค์เดียวผู้ทรงอยู่ในพระทรวงของพระบิดา พระองค์ได้ทรงสำแดงพระเจ้าแล้ว.” ยิ่งกว่านั้น โยฮันยังบอกเราว่าในพระคำนั้นมีชีวิต และชีวิตนั้นเป็นความสว่างของมนุษย์ทั้งปวง (ข้อ 4). เรื่องทั้งหมดที่ว่ามานี้ล้วนเป็นสิ่งที่ลึกล้ำ.

องค์ผู้ทาส–พระผู้ช่วย

เมื่อเทียบกันแล้ว กิตติคุณของมาระโกนั้นต่างกับเรื่องลึกล้ำที่ถูกเปิดเผยไว้ในกิตติคุณโยฮันมาก เพราะในมาระโก เราจะเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าในฐานะองค์ผู้ทาส–พระผู้ช่วย. ในกิตติคุณมาระโกไม่มีพระเจ้า–พระผู้ช่วยเหมือนในโยฮัน, ไม่มีกษัตริย์–พระผู้ช่วยเหมือนในมัดธาย, และไม่มีมนุษย์–พระผู้ช่วยเหมือนในลูกา. กิตติคุณมาระโกได้นำเสนอพระคริสต์ในด้านที่พิเศษ คือด้านที่ทรงเป็นองค์ผู้ทาส–พระผู้ช่วย. ในโยฮันมีพระเจ้า, มัดธายมีกษัตริย์, ลูกามีมนุษย์, ส่วนมาระโกมีทาส. เราคงไม่คาดคิดว่าทาสคนหนึ่งจะมีเรื่องราวที่ล้ำเลิศ, ลึกล้ำ, และอัศจรรย์สักเท่าไร. กิตติคุณมาระโกจึงมีแง่มุมที่พูดออกมาได้ยาก.
ในบทเรียนชีวิตยาโกโบ เราได้เน้นถึงการเทียบความแตกต่างระหว่างบทประพันธ์ของเปาโลกับหนังสือยาโกโบ. บทประพันธ์ของเปาโลนั้นอยู่ในระดับที่สูงกว่าบทประพันธ์ของยาโกโบมาก. งานเขียนของเปาโลอยู่ในระดับที่ศักดิ์สิทธิ์, ในระดับของพระเจ้า, และเปิดเผยถึงการแจกจ่ายอันศักดิ์สิทธิ์ที่จะทำให้พระประสงค์นิรันดร์ของพระเจ้าได้สำเร็จเป็นจริง. ดังนั้นในหนังสือจดหมายของเปาโลจึงมีการเปิดเผยเกี่ยวกับแผนการบริหารอันศักดิ์สิทธิ์. ในขณะที่หนังสือยาโกโบอยู่ในระดับที่ต่ำกว่านั้นมาก. บทประพันธ์ของเปาโลอยู่ในระดับที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่หนังสือยาโกโบอยู่ในระดับของมนุษย์และเน้นถึงความครบสมบูรณ์ของคริสเตียนในทางปฏิบัติ. ในหนังสือจดหมายฉบับนี้ ยาโกโบได้เอ่ยถึงเรื่องของการอยู่ในธรรมและอุปนิสัย. หนังสือจดหมายของยาโกโบและของเปาโลจึงมีความแตกต่างกันอย่างใหญ่หลวง. สิ่งที่อยู่ในระดับของมนุษย์จะนำไปเปรียบเทียบกับสิ่งที่อยู่ในระดับที่ศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร? เราจะเอาความครบสมบูรณ์ของคริสเตียนในทางปฏิบัติไปเทียบกับแผนการบริหารอันศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร? จะเอาการดำเนินชีวิตที่มีจริยธรรมไปเทียบกับการดำเนินชีวิตพระคริสต์ได้อย่างไร? ของอย่างนี้ย่อมเทียบกันไม่ได้เลย.
ถ้าเราอยากรู้จักความหมายแห่งความครบสมบูรณ์ของคริสเตียนในทางปฏิบัติ เราต้องไปอ่านหนังสือจดหมายของยาโกโบ. ในเรื่องความครบสมบูรณ์ของคริสเตียนนั้น ไม่มีหนังสือเล่มใดที่ดีไปกว่ายาโกโบ. ตัวอย่างก็เช่น สติปัญญาที่ยาโกโบกล่าวไว้: “แต่สติปัญญาที่มาจากเบื้องบนนั้นบริสุทธิ์เป็นประการแรก, จากนั้นรักสันติ, อ่อนโยน, ยอมเชื่อฟัง, เต็มด้วยความเมตตาและผลอันดี, ไม่ลำเอียง, ไม่หน้าซื่อใจคด” (ยก.3:17). ยาโกโบยังกล่าวว่า “ผลแห่งความชอบธรรมก็หว่านลงในสันติโดยคนเหล่านั้นที่สร้างสันติ” (ข้อ 18). คำสอนเช่นนี้นับว่าสูงส่งกว่าคำสอนของขงจื๊อมาก. ถ้าว่ากันในเรื่องความครบสมบูรณ์ของคริสเตียนและจริยธรรมของมนุษย์ ยาโกโบจึงเป็นหนังสือที่ยอดเยี่ยม. เราทุกคนล้วนต้องเคารพยาโกโบในแง่นี้. อย่างไรก็ตาม ไม่ว่างานเขียนของยาโกโบในเรื่องความครบสมบูรณ์ของคริสเตียนจะเยี่ยมยอดสักเท่าไร ก็ยังคงอยู่ในระดับของมนุษย์. ระดับของมนุษย์ย่อมเอาไปเทียบกับระดับที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้.
การเทียบระดับความแตกต่างในบทประพันธ์ของเปาโลและยาโกโบ อาจใช้เป็นภาพบรรยายถึงการเทียบความแตกต่างระหว่างมาระโกและกิตติคุณเล่มอื่นๆ ได้ในระดับหนึ่ง. ตัวอย่างเช่น เราจะเอาทาสไปเทียบกับพระเจ้าได้อย่างไร? ทาสจะนำไปเปรียบเทียบกับกษัตริย์ได้หรือ? ดังนั้นเราจึงเห็นได้อย่างชัดแจ้งว่า กิตติคุณมาระโกนั้นอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าโยฮัน, มัดธาย, และลูกามาก. ในบทบันทึกของกิตติคุณโยฮัน องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสถ้อยคำที่ลึกล้ำอย่าง “เราเป็น...ชีวิต” (14:6), “เราเป็นความสว่างของโลก” (8:12), และ “เราคือการเป็นขึ้น” (11:25). เราจะไม่พบถ้อยคำเช่นนี้ในกิตติคุณมาระโก. แต่ในกิตติคุณมาระโกมีบทบันทึกที่ล้ำเลิศเกี่ยวกับองค์ผู้ทาสที่อัศจรรย์. สิ่งที่มีอยู่ในกิตติคุณมาระโกนั้นไม่อาจพบได้ในโยฮัน, มัดธาย, หรือลูกา.
องค์พระผู้เป็นเจ้านั้นทรงอัศจรรย์และครอบคลุมสรรพสิ่ง จนแม้แต่พระนามของพระองค์ยังถูกเรียกว่า “องค์มหัศจรรย์” (ยซย.9:6). ไม่ใช่แค่สภาพพระเจ้าขององค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้นที่อัศจรรย์ แต่สภาพมนุษย์ของพระองค์ก็อัศจรรย์ด้วย. เราจะเห็นภาพบรรยายถึงสภาพมนุษย์ขององค์พระเยซูเจ้าได้จากไหน? จริงอยู่ที่กิตติคุณลูกาได้เน้นถึงสภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า. ในกิตติคุณของลูกา เขาได้นำเสนอว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นมนุษย์ที่ปกติ เป็นมนุษย์ที่ได้มาตรฐานอย่างสิ้นเชิง. บนตัวมนุษย์ผู้นี้ เราจะเห็นคุณธรรม, ความล้ำเลิศ, และความงดงามแห่งสภาพมนุษย์. แต่ทั้งหมดนี้ก็ยังไม่อาจเทียบได้กับสภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าในด้านที่จะเห็นได้จากกิตติคุณมาระโก. ในมาระโก เราจะเห็นการสำแดงที่งดงามแห่งคุณธรรมของพระคริสต์ในสภาพมนุษย์ของพระองค์. ข้าพเจ้าเชื่อว่าในกิตติคุณมาระโก เราจะเห็นคุณธรรมอันล้ำเลิศขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งอยู่ในสภาพมนุษย์ของพระองค์ได้มากกว่าในกิตติคุณลูกา.
ในหนังสือกิตติคุณสี่เล่ม มีกิตติคุณโยฮันเพียงเล่มเดียวที่กล่าวถึงสภาพพระเจ้าขององค์พระผู้เป็นเจ้า. กิตติคุณอื่นๆ อีกสามเล่มซึ่งเรียกกันว่ากิตติคุณพ้อง (synoptic Gospels) จะกล่าวถึงสภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า. คำว่า “synoptic” นี้บ่งชี้ว่ากิตติคุณมัดธาย, มาระโก, และลูกานั้นมีมุมมองที่เหมือนกัน คือมองที่สภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า. ในกิตติคุณสามเล่มนี้ เราจะเห็นด้านต่างๆ ของพระคริสต์ในสภาพมนุษย์ของพระองค์ ซึ่งได้แก่ สภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าในการเป็นกษัตริย์ (มัดธาย), สภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าในการเป็นมนุษย์ที่ได้มาตรฐาน (ลูกา), และสภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าในการเป็นทาส (มาระโก).
สมมุติว่า ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาดำรงตำแหน่งจนครบวาระแล้ว ก็ไปรับใช้ในฐานะภารโรง. หลังจากที่ได้เป็นประธานาธิบดีแล้ว เขายังคงยินดีลดตัวมาเป็นภารโรงเพื่อคอยรับใช้ผู้อื่น. อย่างนี้ก็ย่อมเป็นสิ่งที่ล้ำเลิศไม่ใช่หรือ? ความล้ำเลิศของคนผู้นี้ในเวลาที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีย่อมไม่อาจเทียบได้กับความล้ำเลิศของเขาในเวลาที่กลายเป็นภารโรง. ข้าพเจ้าเชื่อว่าพลเมืองส่วนใหญ่จะชื่นชมตอนที่เขาเป็นภารโรงมากกว่าตอนที่เขาเป็นประธานา–ธิบดี. ตอนที่เขาเป็นประธานาธิบดี เราจะไม่เห็นความงดงามแห่งสภาพมนุษย์ของเขาได้มากนัก. แต่ถ้าเขายอมเป็นภารโรงคอยรับใช้ผู้อื่น เราจะได้เห็นความงดงามและคุณธรรมที่อยู่ในสภาพมนุษย์ของเขา. หลังจากที่คนผู้หนึ่งได้ดำรงตำแหน่งที่สูงส่งด้วยการเป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาแล้วยังยินดีเป็นภารโรงอีก ช่างเป็นเรื่องที่งดงามยิ่งนัก! ข้าพเจ้าคิดว่าไม่น่าจะมีใครรู้สึกผ่อนคลายเมื่ออยู่ต่อหน้าประธานาธิบดี แต่เมื่ออยู่กับภารโรง เราทุกคนย่อมจะผ่อนคลายได้. การได้เห็นอดีตประธานาธิบดีมาทำหน้าที่ภารโรงจึงเป็นสิ่งที่ล้ำเลิศ เพราะเราจะได้เห็นคุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์ที่ล้ำเลิศในตัวเขา.
ท่านชอบคนแบบไหนมากกว่ากัน — ประธานาธิบดีหรือภารโรง? ข้าพเจ้าขออยู่กับภารโรง ดีกว่าต้องอยู่กับประธานาธิบดี. ถ้าประธานาธิบดีเชิญข้าพเจ้าไปค้างคืนที่ทำเนียบขาว ข้าพเจ้าย่อมไม่มีทางรู้สึกสบายเหมือนอยู่ในบ้านตัวเอง. แต่ถ้าอดีตประธานาธิบดีผู้หนึ่งยอมมาเป็นภารโรง แล้วเชิญข้าพเจ้าไปค้างคืนที่บ้านเขา ข้าพเจ้าย่อมรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก.
ข้าพเจ้ายกเรื่องประธานาธิบดีที่ยอมกลายเป็นภารโรง เพื่อมาเป็นตัวอย่างที่ช่วยให้เรามองเห็นฐานะของกิตติคุณมาระโกเมื่อเทียบกับกิตติคุณเล่มอื่นๆ. ในกิตติคุณมัดธาย เราจะเห็นองค์พระเยซูเจ้าในฐานะกษัตริย์ของพระองค์ แต่ในกิตติคุณมาระโก เรากลับเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าในการที่พระองค์ทรงเป็นทาส. ท่านชอบแบบไหนมากกว่ากัน — องค์พระผู้เป็นเจ้าในฐานะกษัตริย์หรือองค์พระผู้เป็นเจ้าในฐานะทาส? ระหว่างพระเยซูผู้เป็นกษัตริย์กับพระเยซูผู้เป็นทาส ท่านชอบแบบไหน? โดยธรรมชาติแล้ว เรามีแนวโน้มว่าจะชื่นชมองค์พระผู้เป็นเจ้าในฐานะที่ทรงเป็นกษัตริย์มากกว่าในฐานะที่ทรงเป็นทาส. แต่เราทุกคนต้องรู้จักชื่นชมองค์พระผู้เป็นเจ้าในฐานะองค์ผู้ทาส–พระผู้ช่วยดังที่เปิดเผยไว้ในมาระโก. ถ้าเราชื่นชมองค์พระผู้เป็นเจ้าเช่นนี้ เราก็จะเข้าใจถึงคุณค่าของหนังสือมาระโก.
ในกิตติคุณมาระโกมีบทบันทึกที่แสดงถึงสภาพมนุษย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าในฐานะทาสอย่างมีชีวิตชีวา. บทท้ายๆ ของมาระโกจะมีความยาวและรายละเอียดมากเป็นพิเศษ. สาเหตุก็เพราะมาระโกมีจุดประสงค์ที่จะใช้บทบันทึกที่ละเอียดนี้มาแสดงถึงความงดงามขององค์พระผู้เป็นเจ้าในฐานะทาสในด้านคุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์ของพระองค์.

บทบันทึกเกี่ยวกับการกระทำขององค์พระผู้เป็นเจ้าและคำบรรยายถึงคุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์ของพระองค์

กุญแจที่ใช้ทำความเข้าใจต่อกิตติคุณมาระโกคือ ในกิตติคุณเล่มนี้ เราจะเห็นการกระทำขององค์พระผู้เป็นเจ้ามากกว่าถ้อยคำของพระองค์มาก. มาระโกไม่ได้บันทึกเกี่ยวกับคำสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้าสักเท่าไร. ตัวอย่างเช่น มาระโกไม่ได้นำเอาข่าวสารที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสบนภูเขา (มัดธายบทที่ 5—7) มารวมไว้. มาระโกยังไม่มีคำพยากรณ์ยาวๆ หรืออุปมาอีกมากมายอย่างที่เราเห็นในมัดธายและลูกาด้วย. ส่วนใหญ่แล้ว มาระโกจะบันทึกถึงการกระทำขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างละเอียด. มาระโกมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยอยู่มากมายเพื่อจะนำเสนอรูปภาพที่แสดงถึงความงดงามและความล้ำเลิศแห่งสภาพมนุษย์ของพระคริสต์ในฐานะองค์ผู้ทาส–พระผู้ช่วย. ถ้าเรามองเห็นเรื่องนี้ เราก็จะรักกิตติคุณมาระโก.
กรอกคำที่ต้องการจะค้นหา