เสียงร้องสรรเสริญหาฟังได้ยาก
ทุกเวลาควรสรรเสริญให้มาก
หากว่าเรายังปิดปากเฉยเมย
ศิลาจะพูดติเตียนเปิดเผย
เราควรโห่ร้องสรรเสริญทุกครา
แด่ผู้หลั่งเลือดซื้อเรากลับมา
เพื่อเรา พระองค์ลิ้มรสความตาย
และทรงสละแรงใจแรงกาย
โลกนี้มีเพลงพิเศษเขียนไว้
เพียงคนบาปรับพระคุณร้องได้
นอกนั้นไม่มีผู้ใดเข้าใจ
เพราะไม่รู้จักสาระความหมาย
แม้เหล่าทูตยอมน้อมรับยินดี
เพราะโลหิตรู้พระเมตตานี้
แต่เขาเหล่านั้นไม่เหมือนกับเรา
ยืนยันโลหิตมีฤทธิ์ใดเท่า
แม้เหล่าทูตอาจสรรเสริญสักการ
ประกาศพระเจ้า เคารพกราบกราน
แต่เรายินดีโห่ร้องเสียงดัง
ทรงเป็นมนุษย์ประทับบัลลังก์
เราขอสรรเสริญความรักยิ่งใหญ่
ใช้พระองค์มาหลั่งเลือดยอมตาย
เฝ้าหวังไม่ช้าพบกันบนฟ้า
ถวายสรรเสริญ สักการ วันทา
How pleasant is the sound of praise!
It well becomes the saints of God;
Should we refuse our songs to raise,
The stones might tell our shame abroad.
For Him Who washed us in His blood,
Let us our sweetest songs prepare;
He sought us wandering far from God,
And now preserves us by His care.
One string there is of sweetest tone,
Reserved for sinners saved by grace;
Tis sacred to one class alone
And touched by one peculiar race.
Though angels may with rapture see
How mercy flows in Jesus blood,
It is not theirs to prove, as we,
The cleansing virtue of this flood.
Though angels praise the heavenly King,
And worship Him as God alone,
We can with exultation sing,
He wears our nature on the throne.
Lord, we adore Thy wondrous love,
Which brought Thee here to bleed and die
That Thou lost sinners may restore
And to the Father bring them nigh.
1
頌讚聲音何等難得！
所以應當無間時刻；
如果我們自甘緘默，
石頭也要說話相責。
2
我們應當高聲頌美
那用己血買我們的；
祂替我們備嘗死味，
祂為我們費盡心力。
3
此世有一特別詩歌，
惟獨蒙恩罪人會唱；
此外無人懂那音樂，
因不知其意義之綱。
4
天使雖能歡然承認
憐憫如何由血洞曉，
但是他們不像我們，
能以證明這血功效。
5
天使雖能讚美拜朝，
說神是神，向神恭敬；
我們卻能歡樂唱道：
祂在寶座還帶人性！
6
哦主，我們讚美那使
你來流血受死的愛；
但願不久在天相值，
向你讚美、向你敬拜。
