โอ พระผู้ช่วย โลหิตหลั่งไหล
ทรงพลีพระชนม์วางวาย
ทรงยอมสละฐานะยิ่งใหญ่
เพื่อคนไร้ค่าอันใด
บนไม้กางเขน ทนทุกข์คร่ำครวญ
เพื่อความบาปข้าทั้งมวล
เปี่ยมด้วยเมตตา ความรักล้นฟ้า
พระคุณไพศาลนักหนา
มิน่าตะวันมืดมิดทันที
บดบังปิดซ่อนรังสี
พระคริสต์พระเจ้า พระผู้สร้างนั้น
วายชนม์แบกบาปมหันต์
เมื่อเห็นกางเขนประจักษ์แก่ตา
ข้าควรอับอายซ่อนหน้า
ใจควรละลาย ซาบซึ้งมิวาย
น้ำตาพรั่งพรูหลั่งไหล
ใจเศร้าเช่นนี้ ไม่อาจชดใช้
หนี้แห่งความรักนี้ได้
พระองค์ ชีวิตข้าขอถวาย
ด้วยขอบพระคุณสุดใจ
Alas! and did my Savior bleed?
And did my Sovreign die,
Would He devote that sacred head
For such a worm as I?
Was it for sins that I had done
He groaned upon the tree?
Amazing pity! grace unknown!
And love beyond degree!
Well might the sun in darkness hide,
And shut his glories in,
When the incarnate Maker died
For man, His creatures sin.
Thus might I hide my blushing face
While His dear cross appears
Dissolve my heart in thankfulness,
And melt mine eyes to tears.
But drops of grief can neer repay
The debt of love I owe;
Here, Lord, I give myself away:
Tis all that I can do.
1
哎喲！救主真曾流血？
真曾捨命亡躬？
祂肯犧牲祂的超越，
為我這個小蟲？
2
祂在木上那樣哀歎，
可是為我罪愆？
憐憫何滿！慈愛何汎！
恩典何其無邊！
3
難怪太陽立變暗烏，
隱藏一切榮光；
當神基督造物的主，
為人擔罪而亡。
4
當我看見祂十字架，
也當隱藏羞臉，
心當鎔化，感激不暇，
眼當流淚自貶。
5
但這滿腔憂傷，
不能稍還主愛的債；
主，我在此奉上一生，
聊表此心感戴。
