หมู่ดาวอับแสงยามราตรีกาล
ผู้ช่วยเสด็จเชิงภูเขานั้น
เฆ็ธเซมาเนยามดึกเงียบงัน
ผู้ช่วยเฝ้าอธิษฐานที่นั่น
ราตรีมืดมิด ไร้ผู้ร่วมใจ
ผู้ช่วยวิงวอนปวดร้าวเดียวดาย
สาวกที่รักพากันหลับใหล
ไม่คำนึงทรงเสียใจร่ำไห้
ราตรีมืดมิด โศกศัลย์มิวาย
ผู้ช่วยวิงวอน เหงื่อดุจเลือดไหล
เหล่าทูตรับใช้ หนุนแรงพระกาย
ประจักษ์พระเจ้าหาละทิ้งไม่
ราตรีมืดมิด วิงวอนสิ้นไป
ทรงทราบไม่อาจเลี่ยงจอกขมได้
ทรงยอมทำตามพระทัยบิดา
โดยพลีชีวิตแบกบาปประชา
Tis midnight, and on Olives brow
The star is dimmed that lately shone;
Tis midnight in the garden now,
The suffring Savior prays alone.
Tis midnight, and from all removed,
The Savior wrestles lone with fears
Een that disciple whom He loved
Heeds not his Masters grief and tears.
Tis midnight, and for others guilt
The Man of Sorrows weeps in blood;
Yet He that hath in anguish knelt
Is not forsaken by His God.
Tis midnight, and from ether-plains
Is borne the song that angels know
Unheard by mortals are the strains
That sweetly soothe the Saviors woe.
1
時已夜半，晚星久沉，
救主身臨橄欖山岑；
客西馬尼，深夜寂靜，
救主在內祈禱、儆醒。
2
時已夜半，無人陪同，
救主獨自祈禱、傷痛；
雖是愛徒也都沉睡，
不顧救主傷心、流淚。
3
時已夜半，憂傷至極，
救主祈禱汗如血滴；
天使來臨加祂身力，
證明神未將祂撇棄。
4
時已夜半，祈禱已盡，
深知苦杯不能不飲，
甘願成就父神旨意，
去替罪人擔罪捨己。
