โอ พระเศียร บาดแผลมากมาย
เจ็บปวดฟกช้ำอับอาย
ทรงรับการหล่อหลอมมากหลาย
มงกุฎหนามทรงสวมใส่
วันนี้พระเศียรทรงราศี
สุชนเทิดบารมี
วันนั้นที่โฆละโฆธา
ทนทุกข์ตายเวทนา
พระพักตร์เดิมงามเลิศเพียงใด
ดุจแสงรวีผ่องใส
พระบิดาทรงชอบพระทัย
คนบาปเฆี่ยนตีทำร้าย
ทุกสิ่งพระองค์ทรงรับเอา
ล้วนเพื่อความบาปของเรา
ทรงชำระหนี้บาปทั้งหลาย
ทรงถูกกำจัดออกไป
เราคิดถึงพระองค์ทุกข์ใจ
พระองค์หามีบาปไม่
เรายินดีเปี่ยมล้นมากมาย
ทั้งขอบพระคุณมิวาย
ยามเราคิดเช่นนี้ในใจ
รำลึกกางเขนทรงชัย
แม้ว่าชีวิตมลายไป
สูญเสียนับเป็นผลได้
ผู้ช่วยข้า เพื่อนยากการุณ
ไม่อาจสนองพระคุณ
เพื่อข้าพระโลหิตหลั่งไหล
ทรงเจ็บปวดใครรู้ได้
ตั้งแต่บัดนี้โปรดให้ข้า
รำลึกโฆละโฆธา
จวบสู่ราศีอันยิ่งใหญ่
ร่วมสนทนาสืบไป
O Head once full of bruises,
So full of pain and scorn,
Mid other sore abuses,
Mocked with a crown of thorn:
O Head een now surrounded
With brightest majesty,
In death once bowed and wounded
On the accursèd tree:
Thou Countenance transcendent!
Thou life-creating Sun!
To worlds on Thee dependent
Yet bruised and spit upon:
O Lord, what Thee tormented
Was our sins heavy load,
We had the debt augmented
Which Thou didst pay in blood.
We give Thee thanks unfeigned,
O Savior, Friend in need,
For what Thy soul sustained
When Thou for us didst bleed.
Grant us to lean unshaken
Upon Thy faithfulness,
Until, to glory taken,
We see Thee face to face.
1
哦，滿了傷痕的頭，
滿了痛苦、誶詬，
受盡萬般的試煉，
又戴荊棘冠冕；
這頭今日已得榮，
已得聖徒歌誦，
可憐當日受死傷，
在加略木頭上。
2
你的面容原超凡，
如同光明太陽，
父神一見就悅納，
竟受罪人唾打。
主，你所受的一切，
都為我們罪孽；
我們債務得清付，
你卻被人剪除。
3
我們想到你痛苦，
又想到你無辜，
我們又滿心歡喜，
又是感激無既！
阿，當我們正如此
念你十字架時，
就是生命全捨棄，
損失還算利益。
4
我們救主－危難友，
我們報恩無由！
當你為我流血時，
你的痛苦誰知？
求你使我從今後，
天天記念髑髏，
直到被提進榮耀，
永遠與你相交。
