พระองค์ยามเราหวนคิดขึ้นมา (อ.87)

พระองค์ยามเราหวนคิดขึ้นมา

พระมรร-คาบนโลกา

พระองค์โปรดปรานเมตตาประชา

ภักดีพระเจ้าทุกครา

แม้ความรักพระองค์ถูกคิดร้าย

เผยแข็งกล้ากว่าความตาย

หอกแหลมทิ่มแทง น้ำ โลหิตไหล

ล้างมโนธรรมจิตใจ

แม้ทรงประสบทุกข์ไม่เว้นวาย

ทรงแผ่คุณงามทั่วไป

แม้พระมรร-คาลำบากมากมาย

แต่ไม่เคยท้อพระทัย

รอบด้านอสัตย์ แต่ทรงจริงใจ

มืดมน แต่ทรงสุกใส

พระองค์คำนึงพระทัยบิดา

ไม่เคยขัดพระบัญชา

ทรงไม่หวั่นไหวเพราะกลซาตาน

ความทุกข์สูญเสียใดปาน

วิถีองค์ท่านไร้ผู้เห็นใจ

เดียวดายกระทั่งถึงตาย

ทรงถ่อมพระองค์เราอัศ-จรรย์ใจ

เฝ้าหวังจะเหมือนทรงชัย

เราใคร่ฝึกอย่างพระองค์ให้ได้

เพราะที่นี่สุขสบาย

O Lord! When we the path retrace

Which Thou on earth hast trod,

To men Thy wondrous love and grace,

Thy faithfulness to God;

Thy love, by man so sorely tried,

Proved stronger than the grave;

The very spear that pierced Thy side

Drew forth the blood to save;

Though Thou didst pass through woes and grief,

Thy works were ever good;

Although midst sorrows all Thy life,

Thou spakst no murmuring word.

Faithful amidst unfaithfulness,

Mid darkness only light,

Thou didst Thy Fathers name confess,

And in His will delight;

Unmoved by Satans subtle wiles,

Or suffering, shame, and loss,

Thy path, uncheered by earthly smiles,

Led only to the cross.

We wonder at Thy lowly mind,

And fain would like Thee be,

And all our rest and pleasure find

In learning, Lord, of Thee.

1

哦主，當我們想到你

在世所歷路程：

（你以恩愛對待群黎，

你以忠誠對神。

2

你愛雖然被人辜負，

顯為比死更強；

刺你的槍，不過引出

血水，洗人天良。

3

你雖自己常經憂患，

你卻到處行善；

雖然你的路途艱難，

你卻不想怨歎。

4

四圍不忠，你卻赤忠；

黑暗，你卻光明。

父的喜樂，你心所重，

從未違祂命令。

5

不因撒但詭計搖動，

不顧苦難、損失；

你的行徑，無人同情，

孤單一直到死。）

6

我們不禁奇你謙卑，

盼望能以像你；

主，我們願學你式微，

因這裡有安息。