พระมรคายามอยู่โลกา
ช่างแสนงดงามเมตตา
วิสัยมนุษย์สูงส่งนักหนา
อัศ-จรรย์จับใจประชา
ท่ามกลางความทุกข์ทรงสำแดงถึง
ความรักที่อดทนนาน
แม้ทุกข์ถึงตาย ทรงไม่คำนึง
ความรักอดทนใดปาน
พระกายฟกช้ำ ภาระหนักใจ
ประสบทุกข์โศกมากมาย
พระโอษฐ์นิ่งเฉย ไม่เคยร่ำไร
กล่าวโทษติเตียนผู้ใด
ศัตรูชิงชัง ผู้คนเย้ยหยัน
สาวกไม่ภักดีท่าน
เต็มด้วยอภัยไม่มีแหนงหน่าย
มีเพียงรักในพระทัย
ชีวิตบนโลกประวัติทุกด้าน
เหมือนดังเครื่องกระยาหาร
ละเอียด อ่อนโยน หอมหวาน อุดม
พระเจ้า มนุษย์เชยชม
What grace, O Lord, and beauty shone
Around Thy steps below!
What patient love was seen in all
Thy life and death of woe!
Forever on Thy burdened heart
A weight of sorrow hung,
Yet no ungentle, murmring word
Escaped Thy silent tongue.
Thy foes did hate, despise, revile,
Thy friends unfaithful prove;
Unwearied in forgiveness still
Thy heart could only love!
1
你在地上所有行徑，
何其仁慈、美麗！
你在人性不凡生平，
令人歎賞、驚奇！
2
你在艱苦歷程顯出
何等忍耐的愛！
艱苦至死亦所不顧，
忍、愛，誰能比賽！
3
你心受創，重負難減，
常是憂患重重，
然而從無不美怨言，
出你緘默口中。
4
敵者妒恨，拒者辱罵，
從者顯為不忠，
你仍不煩，寬赦有加，
你心惟愛是從。
5
哦！主，在地你的生平，
各方真如素祭：
柔細、香甜、
完全、均衡，
神、人共賞不已！
