ตั้งแต่ปีจากกันบนเขามะกอกเทศนั้น
จนบัดนี้เรายังไม่ได้ถูกเรียกขาน
ทุกสมัยเราวิงวอนขอพบพักตร์องค์ท่าน
แต่คล้ายกับไม่ทรงตอบคำอธิษฐาน
ทรงมา เดี๋ยวนี้ เราวิงวอนรีบเสด็จมา
ความหวังในใจข้าคือพระองค์เสด็จมา
เราคอยพระองค์เสด็จมา
พระองค์ที่รัก ตั้งแต่เสด็จสู่ฟ้าไกล
ที่นี่เปลี่ยนเป็นแห้งแล้งไร้รสชาติใด
เราเฝ้าอธิษฐานและเฝ้าระวังคอยท่า
ทุกเหตุการณ์ล้วนสงสัยว่าทรงกลับมา
(รับ)ทิวทัศน์แม้งาม ยามใดเราจึงพบกันได้
น้ำตกแม้สวย บัดนี้ทรงอยู่แห่งใด
ดอกไม้หอม เสียงนกร้องไม่อาจเร้าใจข้า
เพราะข้าเฝ้าแต่คิดถึงพระพักตร์สง่า
(รับ)พระองค์เราได้คอยท่าเนิ่นนานจนร้อนใจ
มิรู้ยังต้องรอคอยอีกนานเพียงใด
ตั้งแต่ตะวันขึ้นจวบจนตะวันลับฟ้า
เราล้วนหวังว่าพระองค์เสด็จกลับมา
(รับ)ทุกยามฝนโปรยปรายและคลื่นน้ำซัดเข้าฝั่ง
ทุกครั้งลมพัดทั้งดวงเดือนส่องสว่าง
การเสด็จกลับมาคือสิ่งที่เราเฝ้าคอย
แต่ช่างผิดหวัง บัดนี้ไม่มีร่องรอย
(รับ)หากไม่รำลึกพระบัญชายามทรงจากไป
เราคงท้อใจสิ้นเรี่ยวแรงทำงานใด
ทรงประสงค์ให้เรารอคอยรับเสด็จนั้น
และหมั่นเพียรการงานเป็นอยู่เพื่อองค์ท่าน
(รับ)พระองค์ โปรดทรงรำลึกว่าผ่านมานานปี
สัญญาล่วงมายังไม่สำเร็จสักที
เฝ้าหวังแล้วหวังอีก เฝ้าหวังทุกยามมิวาย
จะมายังไม่มา มาวันนี้ได้ไหม
(รับ)Since Thy departure from Olivet’s Mountain,
Why is Thy coming again so delayed?
Thru the long years we have longed for Thy coming;
Hast Thou not heard all the prayers that we’ve prayed?
Come Thou, come now:
Lord, for Thy coming we yearn;
All our desire is Thy promised returning,
Oh, may Thou quickly return.
Beloved Lord, since the year Thou ascended
Everything here has been tasteless and dry;
Often in praying and often in watching,
In every movement, for Thee, Lord, we sigh.
Scenes although lovely, yet when will we meet Thee?
Birds and the flowers fair beauty embrace;
All are delightsome, but none satisfy me,
For I am longing for Thy loving face.
Lord, we’re impatient awaiting Thy coming,
We do not know how much longer ’twill be;
From every sunrise to every bright sunset
Hope we each moment Thy coming to see.
Whene’er ’tis raining or strong winds are blowing,
Whene’er the moon shines, or rises the sea,
We ever hope to discover Thy coming;
How disappointed when no sign of Thee!
If it were not for the bidding Thou gav’st us,
We’d be discouraged, Thy service we’d shirk;
But Thou dost want us while waiting Thy coming,
For Thee to live and in diligence work.
Oh Lord, remember the days have been lengthened
Since Thou hast promised ere going away;
We hope and hope and are endlessly hoping,
That Thou wilt come. Canst Thou come e’en today?
1
自從當年
橄欖山前一別離，
至今你仍未向我們呼召；
歷世歷代
我們都求看見你，
但你好像不聽我們禱告。
（副）
你來！就來！
我們呼求你快來！
我們的心所有盼望
是你來！
我們等候你快來！
2
愛主，
自從當年你上升之後，
這裏都變何等枯燥無味；
我們時在祈求，
又時在看守，
每一動靜，
都疑是你已回。
3
景色雖美，
你我何日纔相聚？
山水雖佳，
你今在天何方？
花香鳥語
不能使我有情緒，
因我正在思念你的容光。
4
主阿，
我們等待已久真焦灼，
不知還要多少時候等待；
從每次日出
直到每次日落，
我們都是望你能就回來。
5
當雨每次滴瀝，
海每次澎湃，
風每次吹動，
月每次照明，
我們都望
就是你已經回來，
何等失望，
至今尚無動靜！
6
若非記念你臨行
所賜命令，
我們就要灰心，
無意工作；
但你要我們
一面等你來迎，
一面努力工作為你生活。
7
主阿，
求你記念日子已長久，
應許已過多年尚未應驗；
希望又希望，
一直希望不休，
要來未來，
可否來在今天？
