ความอ่อนสุภาพที่ทรงละไว้
ส่องแสงศักดิ์สิทธิ์งดงามสดใส
ในพระมรรคาองค์ท่านเดียวดาย
รักนั้นละร่องรอยอัศ-จรรย์ใจ
องค์บุตรมนุษย์ส่องแสงสุกใส
อ่อนโยน สว่าง หาใครเปรียบได้
ทรงความอดทน ใครเปรียบทรงชัย
ประสบทุกข์ยากลำเค็ญเพียงใด
เมื่อถูกเยาะเย้ยหาตอบโต้ไม่
ไม่เคยกล่าวโทษยามพบทุกข์ภัย
ทรงพระเมตตา ทรงถ่อมพระทัย
สุภาพอ่อนโยน ราศีปานใด
เพื่อช่วยนักโทษเสรีเป็นไท
ยินดีทรงรับโทษทัณฑ์ถึงตาย
ความรักพระองค์ประจักษ์จับใจ
สายธารโลหิตเมตตาหลั่งไหล
พระผู้อัศ-จรรย์ ข้าปรารถนา
ถอดแบบมากขึ้นเหมือนพระฉายา
เรียนอย่างพระองค์ ถ่อมตนลงมา
ชั่วชีวิตข้าตามพระมรรคา
How beauteous were the marks divine,
That in Thy meekness used to shine,
That lit Thy lonely pathway, trod
In wondrous love, O Son of God!
O who like Thee, so mild, so bright,
Thou Son of man, Thou Light of light?
O who like Thee did ever go
So patient, through a world of woe?
O who like Thee so humbly bore
The scorn, the scoffs of men, before?
So meek, so lowly, yet so high,
So glorious in humility?
And death, that sets the prisoner free,
Was pang, and scoff, and scorn to Thee;
Yet love through all Thy torture glowed,
And mercy with Thy life-blood flowed.
O wondrous Lord, my soul would be
Still more and more conformed to Thee,
And learn of Thee, the lowly One,
And like Thee, all my journey run.
1
主，你溫柔所留印記，
照耀神聖，何其美麗！
在你所行孤單路中，
你愛留下希奇行蹤。
2
你這人子，光中之光，
有誰像你柔細、明亮？
有誰像你如此忍耐，
經過這一艱苦塵埃？
3
被人辱罵向不還口，
遭受苦害從無怨尤；
何其和善、何其謙卑，
謙和之中又何榮美！
4
為使罪囚得著自由，
囚犯之死甘願忍受；
藉此你愛顯明無留，
憐憫隨著你血湧流。
5
希奇的主，我何願望：
更多模成你的形像，
學你式微，像你謙卑，
你的腳蹤終生跟隨。
