ข้าเหน็ดเหนื่อยในห้วงบาปหนา
ด้วยรักพระองค์เสาะหา
ทรงโอบแบกข้าเปี่ยมเมตตา
นำสู่ฝูงแกะปรีดา
ทูตทั้งหลายโลดเต้นในเมืองฟ้า
กระทั่งเสียงเพลงสะท้านนภา
รักยิ่งใหญ่ เสาะหาข้า
โลหิตประเสริฐไถ่ข้า
พระคุณเลิศล้ำนำข้ากลับฝูงแกะ
พระคุณอัศจรรย์นำกลับฝูงแกะ
บาดเจ็บปางตายทรงเห็นข้า
ทรงล้างบาดแผล รักษา
กระซิบบอกข้าสัญญานั้น
เจ้าเป็นของเรานิรันดร์
ใจที่ปวดร้าวชุ่มชื่นทันที
ไม่มีเสียงอื่นหวานซึ้งเช่นนี้
(รับ)รอยถูกตรึงแทงเผยแก่ข้า
น้ำและเลือดไหลออกมา
มงกุฎหนามทิ่มแทงศีรษะ
อัปยศ ทุกข์นักหนา
ข้าไม่รู้ว่าข้ามีใดดี
ให้ทรงทนทุกข์เพื่อข้าเช่นนี้
(รับ)บัดนี้สงบเบื้องพักตรา
พินิศพระพักตร์สง่า
วิญญาณสรรเสริญอัศจรรย์
รำลึกพระคุณไพศาล
กาลอันยาวนานในโลกนิรันดร์
ใช้สรรเสริญพระองค์ยังแสนสั้น
(รับ)บัดนี้วันเวลาผ่านไป
ทุกสิ่ง สงบวางใจ
เฝ้าหวังสิ่งเดียวยามรุ่งเช้า
ยามแสงส่องสุกสกาว
ยามนั้นเรียกข้าเข้าชิดพระกาย
ร่วมอยู่กับพระองค์เป็นคู่หมาย
(รับ)In tenderness He sought me,
Weary and sick with sin,
And on His shoulders brought me
Into His flock again,
While angels in His presence sang
Until the courts of heaven rang.
Oh, the love that sought me!
Oh, the blood that bought me!
Oh, the grace that brought me to the flock,
Wondrous grace that brought me to the flock!
He washed the bleeding sin-wounds,
And poured in oil and wine;
He whispered to assure me,
“I’ve found thee, thou art Mine:”
I never heard a sweeter voice,
It made my aching heart rejoice.
He pointed to the nail-prints,
For me His blood was shed;
A mocking crown so thorny,
Was placed upon His head:
I wondered what He saw in me,
To suffer such a deep agony.
I’m sitting in His presence,
The sunshine of His face,
While with adoring wonder
His blessings I retrace.
It seems as if eternal days
Are far too short to sound His praise.
So while the hours are passing,
All now is perfect rest;
I’m waiting for the morning,
The brightest and the best,
When He will call us to His side,
To be with Him, His spotless Bride.
1
當我疲困罪惡境，
祂以柔愛來尋，
懷我、肩我滿溫情，
帶我歸祂羊；
千萬天使因此歡騰，
甚至歌聲滿天響應。
（副）
愛何大，尋回我！
血何寶，贖回我！
恩何豐，帶回我歸羊！
奇妙恩，帶回我歸羊！
2
傷重待斃祂見我，
便以油酒敷裹；
柔聲細語許我說；
『你要永遠屬我！』
從無聲音如此甜美，
傷痛之心頓覺欣慰！
3
釘痕槍傷祂示我，
血也水也流出，
頭戴荊冕利刺戳，
羞辱加上痛楚：
我真不知我有何長，
使祂為我這樣受戕。
4
我今安坐祂面前，
瞻仰祂的榮顏，
心覺希奇靈感讚，
追憶祂的恩眷；
似乎永世所有時間，
用來讚祂尚嫌太短。
5
當今時日在逝遜，
一切皆能安心；
惟獨切盼那早晨－
無上光明時辰：
那時召我到祂身邊，
與祂同在，作祂聖伴。
