เคาะ เคาะประตู เป็นใครหนอ
คอยอยู่ คอยอยู่ อดทนรอ
แขกผู้มีเกียรติมาจากแดนไกล
งามสง่าหาเคยพบไม่
ดวงใจข้าเอ๋ย อั-ศ-จรรย์ใจ
ไยไม่เปิดประตูทันใด
เคาะ เคาะประตู เป็นใครหนอ
คอยอยู่ คอยอยู่ อดทนรอ
แขกผู้มีเกียรติมาจากแดนไกล
งามสง่าหาเคยพบไม่
ดวงใจข้าเอ๋ย อั-ศ-จรรย์ใจ
ไยไม่เปิดประตูทันใด
เคาะ เคาะอยู่นอกประตูนั้น
รอคอย รอคอย อดทนนาน
แต่ว่าประตูยังคงเปิดยาก
เพราะมีเถาวัลย์หญ้าหนามมาก
ยึดติดหนาแน่น หลายชั้นกีดขวาง
ทองเป็นสนิม ไม้ผุพัง
เคาะ เคาะอยู่นอก ประตูนั้น
รอคอย รอคอย อดทนนาน
มือที่ถูกตรึงหาหยุดเคาะไม่
มงกุฎหนามยังทรงสวมใส่
พระเนตรทรงเผยความรักยิ่งใหญ่
พระผู้ช่วยรอเราเปิดให้
1
叩門,叩門,誰在外?
等著,等著,何忍耐!
遠來佳客君尊氣概,
生平未見這丰采;
我的心阿,既感奇哉,
何不立即把門開?
2
叩門,叩門,還在外!
等著,等著,真忍耐!
但是這門還是難開,
因有蔓草和藤艾,
重重纏塞,層層阻礙,
金已生銹,木已壞。
3
叩門,叩門,仍在外!
等著,等著,太忍耐!
被釘之手連叩不怠,
荊棘冠冕似仍戴,
目中仍露請求之愛,
原是救主等門開。