เหตุใดท่านไร้ความยินดีเสมอ
วันๆ ผ่านพ้นไปไร้ซึ่งเสียงเพลง
อาจเพราะด้วยท่านเองผูกมัดตนไว้
แวดวงการเป็นอยู่คับแคบไร้หวัง
จึงทำให้โศกเศร้าเช่นนี้! (โธ่เอ๋ย!)
อาจเพราะเหตุท่านได้แสวงสิ่งอื่น
ละลืมพระผู้ช่วยล้ำค่าของท่าน
ดังนั้นจึงผิดหวังทุกวันเวลา
แล้วยังไม่ยอมกลับคืนสู่ฝูงแกะ
จึงรู้สึกหมองหม่นเช่นนี้! (โธ่เอ๋ย!)