โอ พระผู้ช่วยถูกแขวนต้นไม้
พระหัตถ์พระบาทเลือดไหล
มงกุฎหนามแทงเจ็บปวดมากมาย
บาดแผลเต็มทั่วพระกาย
ที่กางเขน ที่กางเขน ข้าเห็นสว่างไสว
ความบาปใหญ่ที่หนักใจได้หลุดหาย
ที่กางเขน โดยความเชื่อ ตาสว่าง
ใจสุขสันต์แต่นี้ไป แสนชื่นบาน ทุกคืนวัน
ก่อนสิ้นพระชนม์ ดำรัสให้ทราบ
สำเร็จแล้ว การไถ่บาป
ข้ายินเสียงนี้ ความกลัวมลาย
สรรเสริญ แทนที่ถอนใจ
(รับ)Alas, and did my Savior bleed?
And did my Sovereign die?
Would He devote that sacred head
For such a worm as I?
At the cross, at the cross where
I first saw the light,
And the burden of my heart rolled away,
It was there by faith I received my sight,
And now I am happy all the day!
Was it for sins that I had done
He groaned upon the tree?
Amazing pity! grace unknown!
And love beyond degree!
Well might the sun in darkness hide,
And shut His glories in,
When Christ, the mighty Maker, died
For man, His creature’s sin.
Thus might I hide my blushing face
While His dear cross appears.
Dissolve my heart in thankfulness,
And melt mine eyes to tears.
But drops of grief can ne’er repay
The debt of love I owe;
Here, Lord I give myself away,
’Tis all that I can do.
1
阿呀！救主身懸木架，
手足被釘難忍，
頭戴荊冕，利刺痛扎，
身有鞭打傷痕。
（副）
在十架，在十架，
我看見主恩光，
罪重擔從我身全卸脫！
在十架，我因信，
眼明亮，心平康，
從今後，我終日能歡樂！
2
祂在十架這樣被難，
乃是替我受譴；
憐憫驚人，恩難測算，
慈愛何其超凡！
3
神將人罪歸祂身上，
要祂為人擔當，
難怪太陽全然隱藏，
關閉一切榮光。
4
看哪！祂死，殿幔即裂，
神、人間隔已去；
聖徒墳墓亦多崩決，
死亡不能再拘。
5
哦，祂肋旁還被扎傷，
有血和水流出，
賜我生命，免我死亡，
將我罪孽潔除。
6
臨死之前，祂喊，
『成了！』
宣告救工已完；
我聞此言，憂懼頓消，
哀歎立變感讚！
