แสนสุขความรักผูกพัน
ผูกจิตสุชนทั้งหลาย
สามัคคีธรรมเป็นใจเดียวกัน
ดังชาวสวรรค์มิวาย
เบื้องบัลลังก์พระบิดา
ร่วมใจอ้อนวอนเมตตา
ร่วมรับความหวัง ร่วมทุกข์ด้วยกัน
ร่วมเศร้า ยินดี สุขสันต์
อ่อนแอ เราต่างเห็นใจ
ภาระเราร่วมแบกไว้
คนเดียวชอกช้ำ ทุกคนโศกศัลย์
ร่วมใจเล้าโลมด้วยกัน
ทุกครั้งจำพรากจากไป
เราต่างอาวรณ์อาลัย
วิญญาณเป็นหนึ่ง จากเพียงกายา
โดยหวังพบกันอีกครา
หวังคอยวันนั้นมาพลัน
จะไม่จากกันสืบไป
ยิ่งรักสนิท ยิ่งสัมพันธ์หวาน
ร่วมสุขหรรษามิวาย
Blest be the tie that binds
Our hearts in Christian love;
The fellowship our spirit finds
Is like to that above.
Before our Father’s throne,
We pour our ardent prayers;
Our fears, our hopes, our aims are one –
Our comforts and our cares.
We share our mutual woes;
Our mutual burdens bear;
And often for each other flows
The sympathizing tear.
When we asunder part,
It gives us inward pain;
But we shall still be joined in heart,
And hope to meet again.
From sorrow, toil, and pain,
And sin we shall be free;
And perfect love and oneness reign
Through all eternity.
1
福哉以愛聯繫，
聖徒心心相契；
彼此交通一情一意，
真如在天無異。
2
在父恩座之前，
同心尋求眷憐；
有望同盼，有苦同難，
同憂、同樂、同安。
3
軟弱彼此體諒，
重擔互相擔當；
人心傷，眾人淚淌，
充滿同情心腸。
4
每逢彼此分離，
總是難免依依，
但身雖離，靈仍一起，
且有再會之期。
5
盼望那日快顯，
再無離別辛酸；
相愛更親，相交更甜，
同樂直到永遠。
