เป็นอยู่มิใช่พึ่งเพียงอาหาร (อ.814)

เป็นอยู่มิใช่พึ่งเพียงอาหาร

แต่ด้วยพระคำจากโอษฐ์องค์ท่าน

เหตุนี้ต้องนำพระคำพระเจ้า

เป็นทิพย์อาหารกินเข้าสู่เรา

เรามิได้ถูกสร้างมีเพียงกาย

แต่สร้างเป็นกาย จิตและวิญญาณ

วิญญาณอยู่ส่วนลึกสุดภายใน

เพื่อรับพระเจ้า หล่อเลี้ยงอนันต์

เช่นเดียวกับกายมีความต้องการ

วัตถุฝ่ายโลกอีกทั้งอาหาร

วิญญาณต้องการพระวจนะ

อาหารชีวิตของฝ่ายเมืองฟ้า

ทรงเป็นวิญญาณอาศัยพระคำ

สำแดงพระองค์ครบถ้วนเลิศล้ำ

บัดนี้ข้าต้องใช้สอยวิญญาณ

อาศัยพระคำรับพระวิญญาณ

เราขอต้อนรับพระคำทุกตอน

ไม่เพียงใช้ตาอ่านตัวอักษร

แต่ใช้ความคิดเข้าใจความหมาย

ทั้งใช้วิญญาณสูดรับเข้าไป

อยู่ในวิญญาณกินดื่มพระคำ

ต้อนรับเข้าถึงส่วนลึกภายใน

ใช้วิญญาณอ่าน ทูลวอนพระคำ

พระองค์หล่อเลี้ยง ซึมซาบทั่วกาย

พระคำดำรงในความคิดข้า

หากเพียงความรู้ เป็นทุกข์หนักหนา

ถ้ารับเข้าไปอยู่ในวิญญาณ

กลายเป็นวิญญาณ ชีวิต สุขสันต์

ยามข้ายอมใช้วิญญาณภายใน

ต้อนรับพระคำ สัมผัสพระองค์

ข้ารับพระคำหล่อเลี้ยงมากมาย

ส่วนลึกสัมผัสพระองค์มั่นคง

พระองค์สอนข้าทุกครั้งที่อ่าน

ยินยอมฝึกฝนใช้สอยวิญญาณ

เพื่อวิญญาณข้ารับการบำรุงเลี้ยง

พระองค์ทรงเป็นชีวิตหล่อเลี้ยง

“Man shall not live by bread alone,

But by each word which doth proceed

From God’s own mouth”; these we must eat

And let them be our life indeed.

Not just a body we were made,

But body, soul, and spirit too;

The inmost part the spirit is

To contact God and Him pursue.

Just as we need the earthly food

Our body’s need to satisfy,

We need the food for spirit too –

Thyself, Thy Word, its true supply.

Thou art the Spirit, and Thy Word

Thy very Self expressed doth make;

Thus, it is Spirit as Thyself,

Which by our spirit we must take.

Thus, to receive Thy Word is not

To read it only with our eyes

And understand it in our mind,

But ’tis the spirit’s exercise.

Thy Word in spirit we must eat

And to our inmost part receive;

’Tis by our spirit’s exercise

To pray with what our minds perceive.

Thy Word remaining in our mind

Is only knowledge burdensome,

But when it to the spirit goes

Then life and spirit it becomes.

’Tis only when our spirit acts

To take Thy Word and contact Thee,

We truly feed upon Thy Word

And touch Thyself most inwardly.

Lord, teach us how to exercise

Our spirit when Thy Word we read;

Then will our spirit nourished be

As thus upon Thyself we feed.

1

『活著不是單靠食物，

乃靠神口所出的話；』

因此須將神話當作

生命之糧，時常喫下。

2

我們受造非僅身體，

乃是身體與魂與靈；

靈是裡面最深部分，

為著接受神作供應。

3

正如我們身體需要

屬地物質食物營養，

靈也需要神的話語，

作牠屬天生命食糧。

4

主，你是靈，且藉你話

將你自己完全表明；

我今需要運用我靈，

藉著你話接受你靈。

5

因此，我們接受你話，

非僅用眼讀其字句，

並用心思領會其意，

更須用靈將其吸取。

6

須在靈裡喫你的話，

將其接到最深部分；

運用我靈禱讀你話，

你就供應，浸透全人。

7

你話留在我的心思，

僅是知識，變作重擔；

若被接受到我靈裡，

就變靈與生命、平安。

8

當我真肯運用我靈，

接受你話並接觸你，

我就得著你話餧養，

深處摸著你的自己。

9

哦主，教我每讀你話，

就肯操練運用我靈，

好使我靈得到餧養，

你就作我生命供應。