ครั้งหนึ่งพระองค์เป็นบุตรมนุษย์
เหมือนเราโดยมีวิสัยมนุษย์
สวมกายเลือดเนื้อดุจเราเช่นนี้
ประสูติโดยหญิงพรห-ม-จารี
ทรงถ่อมพระองค์ รับสภาพทาส
ดำเนินบนโลกแห่งความทุกข์ยาก
ลิ้มรสชีวิตขมขื่นมามาก
มิเคยบ่ายเบี่ยงความทุกข์ลำบาก
เป็นพระกุมารอยู่ในรางหญ้า
บังเกิด จำเริญ ยากจน ด้อยค่า
ตรากตรำทำงานดังพวกช่างไม้
ที่สุดดุจนักโทษถูกตรึงตาย
พระเจ้าโปรดให้เป็นขึ้นจากตาย
สวมใส่วิสัยมนุษย์ไม่วาย
ทรงสวมสภาพพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์
ยังเป็นมนุษย์สู่ฟ้าวิจิตร
บัดนี้ครองราชย์บนพระบัลลังก์
เป็นมนุษย์ในราศีเปล่งปลั่ง
อยู่กับพระเจ้าในแสงศักดิ์สิทธิ์
ฐานะมนุษย์ พระเจ้าชื่นจิต
ทรงสวมราศีเสด็จกลับมา
ยังเป็นมนุษย์ประจักษ์ประชา
ทรงเหนือกษัตริย์ เจ้านายนานา
วิสัยมนุษย์ประจักษ์แก่ตา
อยู่ในฟ้าใหม่ แผ่นดินโลกใหม่
ทรงเป็นศูนย์กลางของสิ่งทั้งหลาย
แม้ทรงเป็นนาย เป็นเจ้าศักดิ์สิทธิ์
วิสัยมนุษย์คงอยู่เป็นนิตย์
O Lord, Thou art the Son of man,
Our human nature Thou didst take;
Begotten of a virgin true,
Of flesh and blood Thou didst partake.
In bondmans form, with lowliness,
Thou walkedst on this earth of woe;
The human living Thou didst have
And all its suffrings undergo.
Born in a manger as a babe,
Thou wast a child among the poor;
Thou as a carpenter didst work,
And een an outlaws death endure.
Then Thou wast raised up from the dead,
Still with the human nature true;
And as a man in form divine,
Thou didst ascend to heaven too.
Now over all, and on the throne,
Thou, still a man, art glorified;
A man with God in light divine
With whom our God is satisfied.
In glory Thou wilt come again,
Still as a man appearing then;
As King of kings, with powr divine,
With human nature seen by men.
Thou, as the center of all things,
In the new heavn and earth shalt be,
Forever as the One divine,
Existing in humanity.
1
哦主，你曾成為人子，
有了我們人的性情，
穿上我們血肉之體，
為一貞潔童女所生。
2
虛己取了奴僕形像，
行走在這艱苦塵世；
嘗盡人生所有苦味，
忍受苦難從無所辭。
3
生在馬槽，作一嬰孩，
長在乾地，出身寒門；
勞苦工作如一木匠，
終被處死像一犯人。
4
神雖使你從死復活，
你仍帶著我們人性；
你雖穿上神聖形狀，
仍是一人上升天庭。
5
今在寶座掌管一切，
榮耀之中仍是一人；
神聖光中與神同在，
以人身位滿足神心。
6
帶著榮耀，你要回來，
仍是一人顯於眾目；
萬王之王、萬主之主，
仍帶人性為人所睹。
7
將來你在新天、新地，
要作萬有一切中心；
雖然你是神聖之主，
仍帶人性永遠長存。
