ข้าเป็นนกน้อยอยู่ในกรงขัง
ห่างไกลนภาป่าไม้อันกว้าง
พระองค์นำข้าตั้งไว้ที่นี่
ข้าขอสรรเสริญพระองค์ไม่วาย
จำจองเช่นนี้ ข้าสุดเปรมปรีดิ์
เหตุนี้นายข้าทรงชื่นพระทัย
ในที่กักขัง ข้าไม่มีงาน
ได้แต่สงบ ร้องเพลงทั้งวัน
พระเจ้าที่ข้าให้ชื่นพระทัย
ทรงสดับข้าเยินยอบรรเลง
แม้พระองค์ทรงมัดปีกข้าไว้
แต่ทรงสดับฟังข้าร้องเพลง
พระเจ้าทรงมีพระกรรณรับฟัง
พระทัยประทานความรัก สุขใจ
แม้ท่วงทำนองข้าแข็งกระด้าง
แต่พระองค์ไม่รังเกียจเบื่อหน่าย
เพราะพระองค์ทราบทำนองเสียงนี้
บรรเลงจากความรักหวานเลิศดี
กรงนี้ขังข้ารอบด้านล้อมไว้
ไม่อาจบินร่อนตามอำเภอใจ
ถึงแม้ปีกข้าถูกมัดแน่นหนา
วิญญาณใจข้า เสรีทุกครา
กำแพงเรือนจำไม่อาจกีดกั้น
การปลดปล่อย เหินฟ้าแห่งวิญญาณ
ดวงใจข้าอยู่เหนือที่คุมขัง
วิญญาณโบยบินเสรีทุกครั้ง
บินไปหานายที่รักแห่งใจ
สิ่งข้าสักการคือน้ำพระทัย
อยู่ในพระทัยมั่นคงไม่เว้น
วิญญาณของข้าเสรี โลดเต้น
A little bird I am,
Shut from the fields of air,
And in my cage I sit and sing
To Him who place me there;
Well pleased a prisoner to be,
Because, my God, it pleaseth Thee.
Nought have I else to do,
I sing the whole day long;
And He whom most I love to please
Doth listen to my song;
He caught and bound my wandering wing;
But still He bends to hear me sing.
Thou hast an ear to hear
A heart to love and bless;
And though my notes were e’er so rude,
Thou wouldst not hear the less;
Because Thou knowest as they fall,
That love, sweet love, inspires them all.
My cage confines me round;
Abroad I cannot fly;
But though my wing is closely bound,
My heart’s at liberty;
For prison walls cannot control
The flight, the freedom of the soul.
O it is good to soar
These bolts and bars above!
To Him whose purpose I adore,
Whose providence I love;
And in Thy mighty will to find
The joy, the freedom of the mind.
1
我是一隻籠中小鳥，
遠離天空、曠闊野地；
是祂將我安置於此，
我願向祂歌頌不已；
如此被囚，我甚歡欣，
因這，我神，使你稱心。
2
禁中我無他事可作，
終日就是靜中歌唱；
我所使之稱心的神，
也在傾聽我的頌揚；
祂捆綁了我的翅膀，
卻愛俯首聽我歌唱。
3
哦神，你是有耳能聽，
你也有心施愛賜福；
我的音調雖然粗陋，
你卻毫不鄙棄厭惡；
因你知這音調之弦，
乃是甜美之愛所彈。
4
這籠將我四面禁錮，
我難外飛任意遨遊；
我的翅膀雖被捆住，
我心我靈仍是自由；
監牢牆垣，不能阻擋
心靈所有釋放、翱翔。
5
我心超越監牢之閂，
我靈騰飛何其自在！
向著心愛之主騰飛，
祂的旨意我所敬拜；
在你堅定旨意之中，
我靈得到自由、歡騰。
