จมอยู่ในทุกข์โศกเศร้าช้านาน
ข้าจึงกลับสู่พระหัตถ์องค์ท่าน
ไม่ขอสงวนเก็บไว้
พระหัตถ์ทรงเช็ดน้ำตาของข้า
หน้าเปื้อนน้ำตากลับเปี่ยมสง่า
ไม่มีน้ำตาทุกข์ไหล
ลาก่อนความรื่นเริงว่างเปล่านั้น
หมดสนุกความสุขเด็กเล่นกัน
ต่อเจ้าข้าไร้รสไป
ความสุขแท้จริงอยู่ที่กางเขน
รื่นเริงอื่นจอมปลอมทุกประเด็น
พระองค์ทรงกำหนดไว้
โอไม้กางเขนจึงเป็นพรข้า
ความสูญเสียเป็นประโยชน์นานา
แม้ขมแต่หวานชื่นยิ่ง
มวลความคิดอารมณ์ความตั้งใจ
ถูกชะล้างที่นี่สะอาดได้
ลิ้มรสเปี่ยมความสุขจริง
รักตนยามทุกข์ไม่เป็นประโยชน์
เพราะเขาขอแต่สุขที่ตนโปรด
นอกนี้เขาไร้ความสุข
ความรักแท้จริงเป้าหมายสูงล้ำ
สละตนคือชื่นใจดื่มด่ำ
ความยินดีคือทนทุกข์
ข้าขอเลือกสิ่งเดียวกับองค์ท่าน
โอนำไฟวิสุทธิ์มาเผาผลาญ
เผาผลาญอยู่ทุกเวลา
แบกไม้กางเขนตามพระองค์ไป
เพราะเหตุความรักสรรเสริญไม่วาย
เป็นส่วนพระพรของข้า
Long plunged in sorrow, I resign
My soul to that dear hand of Thine,
Without reserve or fear;
That hand shall wipe my streaming eyes,
Or into smiles of glad surprise
Transform the falling tear.
Adieu! ye vain delights of earth;
Insipid sports, and childish mirth,
I taste no sweets in you;
Unknown delights are in the cross,
All joy beside to me is dross;
And Jesus thought so too.
The Cross! O ravishment and bliss –
How grateful e’en its anguish is;
Its bitterness how sweet!
There every sense, and all the mind,
In all her faculties refined,
Taste happiness complete.
Self-love no grace in sorrow sees,
Consults her own peculiar ease:
’Tis all the bliss she knows;
But nobler aims true love employ.
In self-denial is her joy,
In suffering her repose.
Thy choice and mine shall be the same,
Inspirer of that holy flame
Which must forever blaze!
To take the cross and follow Thee,
Where love and duty lead, shall be
My portion and my praise.
1
長久陷入憂患、苦痛，
我就退到你的手中；
絲毫再無保留；
你手擦乾我的眼淚，
使我哭臉滿了光輝，
再無苦淚可流。
2
再會！你這虛空歡娛：
無味消遣，兒戲樂趣，
對你我失口味。
真實快樂乃在十架，
其他娛樂盡是虛假－
主是如此定規。
3
哦，十字架纔是福氣：
牠的損失乃是利益；
其苦也是甘甜！
所有心思、心志、心情，
在此全都得以煉淨，
嘗到真樂之滿。
4
苦中自愛難能得益，
因牠總求自己安逸：
除此，牠無福氣；
真實之愛，目的高尚，
捨己乃是牠所欣賞，
受苦是牠所喜。
5
我的選擇和你一樣，
哦，將聖火前來挑旺，
使之永焚無燼！
背起十架將你跟隨，
因著你愛時常讚美，
乃是我的福分。
