ข้าไม่รู้เหตุการณ์เบื้องหน้า (อ.711)

ข้าไม่รู้เหตุการณ์เบื้องหน้า

พระเจ้าทรงปิดตาข้า

อยู่บนหนทางทุกก้าวมุ่งไป

ล้วนมีเหตุการณ์แปลกใหม่

พระองค์ประทานความสุขมากมาย

ให้มนุษย์อั-ศ-จรรย์ใจ

ข้าเห็นย่างก้าวเบื้องหน้านั้น

เพียงพอต่อความต้องการ

การใฝ่ฝันโลก หากยอมทิ้งไป

แสงแห่งสวรรค์สุกใส

ยามเงียบ ได้ยินสำเนียงแผ่วเบา

เจ้าจงวางใจในเรา

โอความสุขที่ ไร้เดียงสา

ไม่รู้ความสุขจีรัง

ทรงยึดข้าไว้ด้วยหัตถ์เบื้องขวา

ไม่ยอมให้ข้าเหินห่าง

ทรงให้จิตของข้าที่หวาดหวั่น

สงบในรักองค์ท่าน

มุ่งหน้าโดยไม่รู้อะไร

แม้รู้หาประสงค์ไม่

เดินกับพระเจ้าที่มืดทุกแห่ง

ไม่ขอเดียวดายใต้แสง

เดินกับพระเจ้าด้วยความเชื่อข้า

ไม่ขอมองเห็นด้วยตา

I know not what awaits me,

God kindly veils my eyes,

And o’er each step of my onward way

He make new scenes to rise;

And every joy He sends me comes

A sweet and glad surprise.

Where He may lead I’ll follow,

My trust in Him repose;

And every hour in perfect peace,

I’ll sing, “He knows, He knows”;

And every hour in perfect peace,

I’ll sing, “He knows, He knows.”

One step I see before me,

’Tis all I need to see,

The light of heaven more brightly shines

When earth’s illusions flee;

And sweetly through the silence comes,

His loving, “Trust in Me!”

Oh, blissful lack of wisdom,

’Tis blessed not to know;

He holds me with His own right hand,

And will not let me go,

And lulls my troubled soul to rest

In Him who loves me so.

So on I go not knowing;

I would not if might;

I’d rather walk in the dark with God

Than go alone in the light;

I’d rather walk by faith with Him

Than go alone by sight.

1

前途如何我不知，

神將我眼遮蔽；

在我向前每步路上，

都有新的境地；

祂所賜的每一喜樂，

也都令人驚奇。

（副）

我願跟隨祂帶領，

對祂完全信靠；

隨時隨在安然唱道：

『祂知道，祂知道；』

隨時隨在安然唱道：

『祂知道，祂知道。』

2

眼前一步我看見，

已彀應付需要；

屬地幻想若肯去掉，

天光就必照耀；

靜中也必甜然聽見：

『你要將我信靠。』

3

哦，那有福的『無智，』

『不知』真是福氣！

祂用右手將我握住，

不肯讓我稍離，

並使我的受驚心魂

在祂愛中安息。

4

如此不知而向前；

能知，我也不願；

寧願暗中與神同行，

不願光中孤單；

寧願憑信與神同行，

不願憑著眼見。