มิใช่ตัวข้าแต่พระองค์ได้ทรงเป็น
มีเพียงสิ่งนี้ให้ข้าสงบเยือกเย็น
ความรักพระองค์ให้ความสงสัยมลาย
ทั้งให้คลื่นลมดวงใจสงบเงียบไป
บัดนี้พระองค์อวยพรอวยพรสืบไป
บัดนี้ทรงช่วยข้าทรงช่วยข้ามิวาย
พระองค์ค้ำจุนบนทางไร้ที่พึ่งนั้น
พระองค์นำพ้นภัย เข้าสู่ความสุขสันต์
พระองค์เจ้าข้าข้าได้รู้จักองค์ท่าน
ทรงให้ใจข้าปากข้าโห่ร้องเบิกบาน
ทรงเป็นชีวิต ความสุข ไม้เท้าของข้า
พึ่งพระองค์อ่อนแอกลับกลายเป็นแข็งกล้า
จิตใจของข้าขัดสนหิวกระหายมาก
ประสงค์ได้ความหวานชื่นที่พบได้ยาก
คนรักยิ่งวันจากไปจากไปทุกที
เหลือดวงใจว่างเปล่ายิ่งอาลัยทวี
ขอทรงเปิดเผยพระองค์มากขึ้นทุกครา
พระองค์เจ้าข้าเปิดเผยราศีสง่า
เปิดเผยฤทธาพระคุณพระองค์มากขึ้น
โปรดเมตตาแก่ข้ามากขึ้นทุกวันคืน
Not what I am, O Lord, but what Thou art;
That, that alone, can be my soul’s true rest;
Thy love, not mine, bids fear and doubt depart,
And stills the tempest of my tossing breast.
It is Thy perfect love that casts out fear;
I know the voice that speaks the It is I,
And in these well-known words of heavenly cheer
I hear the joy that bids each sorrow fly.
Thy Name is Love! I hear it from yon Cross;
Thy Name is Love! I read it in yon tomb:
All meaner love is perishable dross,
But this shall light me through time’s thickest gloom.
It blesses now, and shall for ever bless;
It saves me now, and shall for ever save;
It holds me up in days of helplessness,
It bears me safely o’er each swelling wave.
’Tis what I know of Thee, my Lord and God,
That fills my soul with peace, my lips with song;
Thou art my health, my joy, my staff, my rod;
Leaning on Thee, in weakness I am strong.
More of Thyself, Oh, show me, hour by hour;
More of Thy glory, O my God and Lord;
More of Thyself in all Thy grace and power;
More of Thy love and truth, Incarnate Word.
1
非我所是，
主阿，乃你所是，
只有這個會叫我心安寧；
你（非我）愛
會叫疑惑消失，
會叫起伏心懷
風平、波靜。
2
祂今賜福，
並要永遠賜福，
祂今救我，
並要永遠救我，
祂要扶我，
在此無倚中途，
祂要領我危關
平安度過。
3
我主、我神！
我的對你認識，
使我心滿平安，
口滿歌唱；
你是我的生命、
喜樂、杖子，
倚身於你，
使我軟弱變強。
4
我是缺乏、飢渴，
我這心懷
焦慕這裡所難尋的甘甜：
戀人逐漸離開，
他們離開
留下空隙
為著更為可戀。
5
更多的你，
求你時刻啟迪，
更多你的榮耀，
我主、我神！
更多的你，
在於恩典、能力，
更多你的憐憫
賜給我身
