จากเบ็ธเลเฮม เราเริ่มเคลื่อนไป
เลียนความสัตย์ซื่อพระเยซู
ต้องถวายตัวตามองค์ทรงชัย
แม้น้ำตาไหลหลั่งพรั่งพรู
เพราะที่รางหญ้าต่ำต้อยอดสู
สิ่งนี้เราล้วนไม่เหลียวดู
แต่เท้าข้าต้องเดินกับองค์ท่าน
หากมือประสงค์รับรางวัล
ผ่านนาซาเร็ธหนทางสายนี้
ยิ่งนานยิ่งคับแคบมากมาย
ไร้ผู้เข้าใจ ตรากตรำนานปี
ทุกยามอับอายทั้งเดียวดาย
พระเจ้าใช้มาสอนเราทั้งหลาย
ทนทุกข์เช่นนี้ก็เพราะว่า
บ่าวจะเป็นใหญ่กว่านายมิได้
เหตุนี้ต้องร่วมหลั่งน้ำตา
ผ่านฆาลิลาย เราพบองค์ท่าน
ถูกคนทอดทิ้ง ถูกเย้ยหยัน
หรือพระมรคาเดินผิดไป
เหตุใดทนทุกข์โศกมากมาย
ไม่ ไม่ ทางนี้แม้จะขรุขระ
พระองค์ยังสงบมุ่งหน้า
หากเราประสงค์ถูกยกชูไว้
จำต้องมุ่งไปไม่หวั่นภัย
ครั้นแล้วที่เฆ็ธเซมาเนนั้น
โดดเดี่ยวเดียวดายถูกบีบคั้น
กองทัพซาตานยกมาโจมตี
สุดจะทนสภาพเช่นนี้
แต่ว่าเราก็ไม่ได้พ่ายไป
เพราะเหตุเหล่าทูตมารับใช้
บอกว่าจงเพ่งพิศมองรางวัล
สู้รบแค่ชั่วยามเท่านั้น
กางเขนมาถึง จิตที่ภักดี
ควรผ่านโฆละโฆธาไป
เราร่วมรับอดสู ณ ที่นี่
ไม่เห็นใจตน ไม่ท้อใจ
เพราะในช่วงเวลาอันเล็กน้อย
เรารู้สึกทุกข์ยากเศร้าสร้อย
วันพบพระองค์ ทุกข์เศร้าทั้งมวล
ล้วนสลายเพราะทรงพระสรวล
ที่อุโมงค์ ญาติมิตรมาร่ำไห้
รู้ว่าไม่มีความหวังใด
สหายที่รัก ชาวโลกกับท่าน
ถือได้ไหมว่าสิ้นสัมพันธ์
แต่นี้ร่วมพระองค์สู่สวรรค์
หลุดพ้นเสาะหาฝ่ายโลกพลัน
จิตใจยินดีสูญเสียนานา
ชีวิต มั่งคั่งฝ่ายโลกา
ให้เรามานะมุ่งสู่ธงชัย
วันแล้ว วันเล่ามุ่งตามไป
บัดนี้เราคล้ายกับได้เพ่งพิศ
ราศีเมืองฟ้าฉายสี่ทิศ
เราได้ยินเสียงแว่วอันแผ่วเบา
บรรเลงบทเพลงเมืองสวรรค์
ประเล้าประโลมใจที่ปวดร้าว
พระเยซูรอรับที่นั่น
สหาย มุ่งไปเบื้องหน้าไม่ไกล
เท้าไม่อ่อนล้า ไม่เหนื่อยกาย
ไม่มีบาปอีก ไม่เศร้าต่อไป
พระองค์ทรงเช็ดน้ำตาให้
จงฟังดำรัสอ่อนโยนนักหนา
อย่ากลัว อย่าถอย จงมุ่งหน้า
เพราะอาจไม่ถึงรุ่งขึ้นพรุ่งนี้
เดินจนถึงปลายทางด้วยดี
Via Bethlehem we journey,
We whose hearts on God are set;
Babelike souls of Jesus learning,
While our cheeks with tears are wet;
For the manger and the stable
Are not pleasant to our eyes,
But our feet must follow Jesus,
If our hands would grasp the prize.
Via Nazareth! the pathway
Narrows still as on we go,
Years of toil none understanding,
Yet God teaches us to know
That the servant is not greater
Than the Lord, who through long years
Hid Himself from this world’s glory,
Follow Him! Count not the tears.
Via Galilee, we see Him!
Stones are hurled, and cursed hissed
By the men who gather round Him,
Has He not the pathway missed?
No! unharmed the Savior passes,
And this rough bit of the way
We must travel, since like Jesus,
Nothing can our purpose stay.
Via too, the awful anguish
Of the hours beneath the trees,
Where the hosts of Satan linger,
Awful hours of anguish these!
Yet we fail not, for God’s angels
Minister to us, and say,
“Look, beloved, at the glory,
Conflict is but for a day!”
Then the Cross! for via Calvary
Every royal soul must go;
Here we draw the veil, for Jesus
Only can the pathway show;
“If we suffer with Him,” listen,
Just a little, little while,
And the memory will have faded
In the glory of His smile!
Then the grave, with dear ones weeping,
Knowing that all life had fled;
(Fellow-pilgrims, art thou numbered
With the men the world calls dead?)
Thence we rise, and live with Jesus,
Throned above the world’s mad strife,
Glady forfeiting forever,
All that worldlings count as life.
On we press! and yonder gleaming,
Nearer every day, we see
The great walls of that fair city,
God has built for such as we;
And we catch the tender music
Of the choirs that sing of One
Who once died to have us with Him
In His kingdom, on the throne.
Just a few more miles, beloved!
And our feet shall ache no more;
No more sin, and no more sorrow,
Hush thee, Jesus went before;
And I hear Him sweetly whispering,
“Faint not, fear not, still press on,
For it may be ere tomorrow,
The long journey will be done.”
1
從伯利恆我們動身，
學習耶穌的忠貞，
跟著祂要完全歸神，
但是臉上滿淚痕；
因為馬槽那樣寒陋，
並非我們所愛視；
但是腳須與祂同走，
如果手要接賞賜。
2
經拿撒勒，這條道路，
我們越走越窄小，
多年勞碌無人領悟，
常受羞辱，常無聊。
但神藉此教訓我們：
如此苦難，是因為
僕人不能大於主人，
所以當同祂流淚。
3
經加利利，我們見祂
被人厭棄，被人詛；
祂路豈非走錯了麼？
不然那有許多苦？
不！不！這段雖然崎嶇，
祂仍前進平安過；
我們若要同祂高舉，
也得前進不畏禍。
4
隨後就在客西馬尼，
園中孤單受磨煉，
撒但全軍都來攻逼，
這樣光景真難遣！
但是我們並不失敗，
因有天使來服事，
並說：『應當注目賞賚，
爭戰不過此一時。』
5
十架到了！因為所有
忠魂都當經加略；
我們在此同祂蒙羞，
不肯自憐，不退卻；
因為不過一點時候，
我們如此感苦痛；
將來見祂，一切憂愁，
要消在祂笑容中。
6
隨到墳墓，親友環泣，
知道已經無希望；
（親愛旅伴！世人對你，
是否算為已經亡？）
我們從此與祂同升，
遠離屬地的追求，
心裡歡然失去世人
所謂生命和富有。
7
我們努力向竿而前，
日近一日仍追隨；
我們已經彷彿能見
天城四射的光輝；
我們已經隱約可聞
天樂悠揚的清音；
耶穌在彼迎接我們，
要慰百創的這心。
8
不過，再過幾里，朋友！
腿要不酸，身不累，
不再有罪，不再有憂，
主要擦乾你眼淚；
聽祂正用柔聲說道：
『勿恐，勿餒，仍力前，
因為也許明朝未到，
旅程就已到終點。』
