เหตุใดท่านไร้บาดแผล
ไม่มีบาดแผลที่สีข้างและร่างกาย
แต่ชื่อเสียงท่านเลื่องลือสี่ทิศไปไกล
ปวงชนกลับสรรเสริญราศีท่านยิ่งใหญ่
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
เราถูกบังคับโดดเดี่ยวแขวนบนต้นไม้
ไร้สิ้นเมตตามีแต่ทารุณโหดร้าย
เราถูกเฆี่ยนตีฟกช้ำ ถูกแทงตรึงตาย
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
ไยผู้ทาสมีความหวังมากกว่าเจ้านาย
อาจารย์อดสูแต่ศิษย์กลับมีเกียรติใหญ่
ท่านยังกลับสบายสมบูรณ์ ไร้ทุกข์ใด
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
มีผู้เห็นแก่เราถูกผูกมัดร่างกาย
ล่ามโซ่ จำจอง เนรเทศหรือเผาไหม้
สิงโตกัดกินเป็นเหยื่อ พลีชีพวางวาย
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
ตัวท่านไม่มีบาดแผล
แต่เราถูกหอกแหลมแทง ถูกคนทำร้าย
มีผู้ทนถูกชิงชัง ทนดาบ โดนไม้
แต่ท่านสบายราบเรียบ ไม่ขาดสุขใจ
ท่านกลับไม่มีบาดแผล
ท่านกลับไม่มีบาดแผล
เป็นเพราะตัวท่านเป็นมิตรกับโลกหรือไม่
หรือเพราะกลัวเสียผลประโยชน์ของตนไป
เพราะติดตามแต่ไกลจึงไม่ชัดเท่าไหร่
ดังนั้นไม่มีบาดแผล
เหตุใดท่านไร้บาดแผล
ทั้งไม่เหน็ดเหนื่อย รับสุขสงบทุกอย่าง
ใครเล่าภักดี อาจรับสินบนค่าจ้าง
ใครเล่าตามพระเมษโปดกจนสุดทาง
แล้วเขาไม่มีบาดแผล
Hast thou no scar?
No hidden scar on foot, or side, or hand?
I hear thee sung throughout the land,
I hear them hail thy shining star,
Hast thou no scar? no scar?
Hast thou no wound?
Yet I was wounded by the archers, spent,
Leaned Me against a tree; and rent
By ravening beasts ’round Me, I swooned:
Hast thou no wound? no wound?
No wound? no scar?
Yet, as the Master shall the servant be,
And pierced the feet that follow Me;
But whole? can he have followed far
Who has no wound nor scar?
1
你怎沒有傷痕？
沒有傷痕
在你身上、肋旁？
你的名聲反而遠播四方，
他們反而讚美你的光芒？
你怎沒有傷痕？
2
你怎沒有傷痕？
我是受迫、孤獨、
掛在樹上，
四圍無情，
都是殘忍、狂妄，
我是受了鞭傷、
刺傷、釘傷，
你怎沒有傷痕？
3
怎能你無傷痕？
僕人不比主人更有希望，
先生蒙羞，
學生何能堂皇？
而你卻是容易、
完整、無恙！
怎能你無傷痕？
4
怎能你無傷痕？
他們為我緣故
受人捆綁、
枷鎖、監禁、
焚燒或是流放，
或是捨身，
餧獅在於廣場，
怎能你無傷痕？
5
你是沒有傷痕！
我是被人摧殘，
飲人鋒鋩，
他們忍受忌恨，
忍受刀棒，
你卻平安無事，
不缺寧康，
你卻沒有傷痕！
6
你卻沒有傷痕！
能否是因你向世俗依傍，
是因你怕自己利益失喪，
因你遠遠跟隨，
不甚明朗，
所以沒有傷痕？
7
你怎沒有傷痕？
沒有疲倦，
只有安然受享？
能否有人忠心，
受人獎賞？
能否有人徹底跟隨羔羊，
而他沒有傷痕？
