หากท่านไม่บีบมะกอกเป็นกาก
จะเป็นน้ำมันได้ยาก
หากไม่นำองุ่นมาบีบคั้น
จะเป็นเหล้าไม่ได้นิรันดร์
หากไม่บดนาระดาเหลวไป
จะส่งกลิ่นหอมไม่ได้
ข้าต้องให้พระองค์บีบคั้นไหม
กระทำนานาตามพระทัย
ทุกครั้งการเฆี่ยนตี
เป็นประโยชน์เลิศดี
หากสิ่งใดทรงยึดคืนจากเรา
ขอทดแทนด้วยองค์พระเจ้า
พระองค์ดีดพิณแห่งใจข้าไหม
บรรเลงเสียงเพลงทรงชัย
จะทรงให้เพลงไพเราะแสนหวาน
ต้องให้ความรักท่านบีบคั้น
จริงหรือยามข้าสะดุดล้มลง
จึงรู้ใจรักพระองค์
ข้าไม่หวาดกลัวทุกสิ่งเสียหาย
หากพระองค์ให้ข้าชิดใกล้
(รับ)ข้าละอายท่านเพราะข้ารู้ว่า
ข้ามักรักษาตัวข้า
ตัวตนแม้เคยถูกแกะสลัก
รู้สึกถูกบังคับยิ่งนัก
พระองค์ข้าแล้วแต่น้ำพระทัย
ดำเนินมิต้องเกรงใจ
มิต้องคำนึงความรู้สึกข้า
ขอเพียงพระทัยชื่นปรีดา
(รับ)หากความทุกข์สุขทั้งมวลองค์ท่าน
กับข้าไม่สอดคล้องกัน
ข้าขอแบกแอกเพื่อทรงเปรมปรีดิ์
ข้ายอมรับทุกข์ด้วยยินดี
ใจข้าต้องการทรงชอบพระทัย
จ่ายราคาไม่เสียดาย
หากพระองค์ชื่นชอบได้สง่า
ข้าขอแบกกางเขนนานา
(รับ)ข้าขอสรรเสริญสรรเสริญสืบไป
สรรเสริญช่างหวานชื่นใจ
แม้ข้าสรรเสริญด้วยน้ำตาไหล
หวานชื่นเหนือวันวานมิวาย
สิ่งใดประเสริฐเหนือพระองค์เล่า
เลิศกว่าทรงชื่นชอบเล่า
สิ่งเดียวที่ข้าวิงวอนพระองค์
พระองค์ใหญ่ขึ้น ข้าเล็กลง
(รับ)Olives that have know no pressure
No oil can bestow;
If the grapes escape the winepress,
Cheering wine can never flow;
Spikenard only through the crushing,
Fragrance can diffuse.
Shall I then, Lord, shrink from suff’ring
Which Thy love for me would choose?
Each blow I suffer
Is true gain to me.
In the place of what Thou takest
Thou dost give Thyself to me.
Do my heart-strings need Thy stretching,
Songs divine to prove?
Do I need for sweetest music
Cruel treatment of Thy love?
Lord, I fear no deprivation
If it draws to Thee;
I would yield in full surrender
All Thy heart of love to see.
I’m ashamed, my Lord, for seeking
Self to guard always;
Though Thy love has done its stripping,
Yet I’ve been compelled this way.
Lord, according to Thy pleasure
Fully work on me;
Heeding not my human feelings,
Only do what pleases Thee.
If Thy mind and mine should differ,
Still pursue Thy way;
If Thy pleasure means my sorrow,
Still my heart shall answer, “Yea!”
’Tis my deep desire to please Thee,
Though I suffer loss;
E’en though Thy delight and glory
Mean that I endure the cross.
Oh, I’ll praise Thee, e’en if weeping
Mingle with my song.
Thine increasing sweetness calls forth
Grateful praises all day long.
Thou hast made Thyself more precious
Than all else to me:
Thou increase and I decrease, Lord –
This is now my only plea.
1
你若不壓橄欖成渣，
牠就不能成油；
你若不投葡萄入醡，
牠就不能變成酒；
你若不煉哪噠成膏，
牠就不流芬芳；
主，我這人是否也要
受你許可的創傷？
（副）
每次的打擊，
都是真利益，
如果你收去的東西，
你以自己來代替。
2
你是否要鼓我心弦，
發出你的音樂？
是否要使音樂甘甜，
須有你愛來苦虐？
是否當我下倒之時，
纔能識『愛』的心？
我是不怕任何損失，
若你讓我來相親。
3
主，我慚愧，因我感覺
總是保留自己，
雖我也曾受你雕削，
我卻感覺受強逼！
主，你能否照你喜樂，
沒有顧忌去行，
不顧我的感覺如何，
只是要求你歡欣？
4
如果你我所有苦樂
不能完全相同，
要你喜樂，須我負軛，
我就願意多苦痛；
主，我全心要你所要，
不惜任何代價；
你若喜悅，並得榮耀，
我背任何十字架。
5
我要讚美，再要讚美，
讚美何等甘甜；
雖我邊讚美邊流淚，
甘甜比前更加添；
能有甚麼比你更好？
比你喜悅可寶？
主，我只有一個禱告：
你能加增，我減少。
