เดิมข้าชาวโลกเป็นศัตรูท่าน
ละทิ้งพระคุณละเลยพระทัย
มีคนบอกเล่าน้ำพระทัยท่าน
ให้ข้ากลับมาอิ่มหนำองค์ท่าน
แต่ข้ามองข้ามไม่สนใจท่าน
นำข้ากลับบ้านไม่ง่ายยิ่งนัก
เดิมข้าชาวโลกเป็นศัตรูท่าน
ละทิ้งพระคุณละเลยพระทัย
มีคนบอกเล่าน้ำพระทัยท่าน
ให้ข้ากลับมาอิ่มหนำองค์ท่าน
แต่ข้ามองข้ามไม่สนใจท่าน
นำข้ากลับบ้านไม่ง่ายยิ่งนัก
ยามข้ากลับมาพบพระพักตร์ท่าน
จึงรู้ความรอดสมบูรณ์อนันต์
ชาวโลกอย่างข้ากลายเป็นผู้เชื่อ
คืนดีกับท่านเพียงแค่ก้าวแรก
จวบท่านกับข้าประสานเป็นหนึ่ง
ข้าได้คืนดีกับท่านสืบไป
ม่านชั้นที่หนึ่งข้าได้ผ่านไป
สู่ที่วิสุทธิ์แสนสุดปรีดา
ม่านชั้นที่สองแม้ได้แยกออก
ประสบการณ์ข้าติดตามไม่ทัน
แต่ท่านต้องการนำข้าเข้าไป
ที่วิสุทธิ์สุดรับการถ่ายเท
คืนดีก็คือแบ่งแยกวิสุทธิ์
ละทิ้งการอธรรมสิ่งมลทิน
เนื้อหนังวิญญาณมลทินทั้งสิ้น
โดยแสนราศีฝนโปรยเปรมปรีดิ์
ล้างให้สะอาดชำระหมดสิ้น
ทั่วทุกส่วนข้าวิสุทธิ์ครบครัน
วันแห่งความรอด ท่านทรงโปรดปราณ
ข้าคืนดีกับท่านไร้ขวางกั้น
ข้าจะพึ่งพิงฤทธาองค์ท่าน
วิ่งถึงสุดทางคืนดีสนิท
พระคุณองค์ท่านรับเสียเปล่าไม่
ความรอดองค์ท่าน ข้าได้ครบถ้วน
ยามข้ามองเห็นน้ำพระทัยท่าน
ท่านจะให้ข้าบรรลุดินแดน
ข้าปรารถนาแต่ก็หวาดกลัว
โดยกำลังข้าบรรลุอย่างไร
ท่านทรงทำงานโดยพระคุณท่าน
ให้ข้ามุ่งหน้า มุ่งหน้ามิวาย
我本世人與你為敵,
棄絕你恩漠視你意,
有人對我講你心腸,
要我歸回滿你切望,
而我總是置之不理,
引我回家,真是不易。
等我歸來得見你面,
纔知救恩如此完全:
如蟲世人成為信徒,
不過與你和好初步,
直到你我聯調為一,
纔是與你和好極地。
一重幔子我已經過,
歡然來到你的聖所,
二重幔子雖已裂開,
我的經歷仍是不逮,
但你卻要引我進入,
至聖所在,享你供輸。
和好還是完全分別,
離棄不法,除去不潔,
肉身和靈一切污穢,
需你榮光如同雨沛,
盡都洗去,洗得盡淨,
每一部分完全成聖。
拯救之日,悅納時候,
要我與你和好無隔,
我願竭力靠你大能,
奔這“完全和好“路程,
你的恩典不致徒受,
你的救恩我能全得。
當我看見你的心意,
你所要我到達境地,
我又羨慕,我又驚懼,
依我能力我怎能及?
求你作工用你恩典,
使我不住,不住向前。