ไม้กางเขนโบราณกาล (อ.618)

ไม้กางเขนโบราณกาลชูเด่นบนภูผาไกล

เป็นอนุสรณ์ทนทุกข์อับอาย

ข้าแสนรักไม้กางเขนเพราะนายข้าละราศี

ตายแทนมนุษย์บนกางเขนนี้

ไม้กางเขนโบราณกาล ชนมากมายดูหมิ่นนั้น

กลับดึงดูดข้าน่าอั-ศ-จรรย์

พระเมษโปดกวิสุทธิ์เสด็จมายังโลกา

แบกกางเขนไปแดนมรณา

ไม้กางเขนโบราณกาล รอยเลือดหยดทั่วพระกาย

ในสายตาข้าชื่นชอบมากมาย

บนไม้กางเขนนี้เอง ทรงทนทุกข์ถึงที่สุด

ทรงอภัยบาปให้ข้าวิสุทธิ์

ข้าขอภักดีต่อกางเขนโบราณกาลทุกครา

ยินดีทนการเย้ยหยันนินทา

ในวันเสด็จกลับนั้น พบพระองค์หน้าต่อหน้า

รับสุขนิรันดร์ราศีสง่า

On a hill far away stood an old rugged cross,

The emblem of suff’ring and shame,

And I love that old cross where the Dearest and Best

For a world of lost sinners was slain.

So I’ll cherish the old rugged cross,

Till my trophies at last I lay down;

I will cling to the old rugged cross,

And exchange it some day for a crown.

Oh, that old rugged cross, so despised by the world,

Has a wondrous attraction to me;

For the dear Lamb of God left His glory above,

To bear it to dark Calvary.

In the old rugged cross, stained with blood so divine,

A wondrous beauty I see;

For ’twas on that old cross Jesus suffered and died,

To pardon and sanctify me.

1

在遠山聳立著古老的十字架，

作為羞辱、痛苦標誌；

我愛這十字架，

因主離榮耀家，

來在上面替人受死。

（副）

我寶貴古老的十字架，

一直到我俯伏主腳前；

我堅持古老的十字架，

等有天，

我將牠換冠冕。

2

古老的十字架，

不少人很輕視，

對我卻有奇妙吸力；

神聖潔的羔羊曾降臨到此世，

將牠背至髑髏死地。

3

古老的十字架，

染斑斑的血跡，

從我眼光何等可悅！

就在這十字架，

主受苦到至極，

為要賜我赦免、聖潔。

4

我永遠要效忠古老的十字架，

歡喜受牠所受譏誚；

有一天主再來，

面對面看見祂，

永遠享受祂的榮耀。