โอ้อวดไม้กางเขน (อ.621)

บัดนี้ข้ายืนอยู่ใต้เงา

กางเขนของพระเยซู

ดั่งเหน็ดเหนื่อยอยู่แดนร้อนแผดเผา

เสาะหาศิลากำบัง

สุขสันต์ไร้ห่วงในป่ากันดาร

ระหว่างทางพักสงบ

กลางวันอบอ้าวกดดันน่าเบื่อ

ไม่สามารถจู่โจมข้า

ที่ลี้ภัยผ่านการทดสอบ

เปรมปรีดิ์มั่นคงหวานชื่น!

จากฟ้ารักพระคุณสุดชอบธรรม

ที่นี้พรั่งพร้อมทั้งสอง

ดั่งความฝันบรรพชนได้พบ

บันไดจากฟ้าสู่ดิน

เพื่อข้าพระองค์ตรึงตายกางเขน

คนติดสนิทกับฟ้า

แดนความตายขยายอำนาจ

อ้าปากกลืนคนไม่นับ

แต่อำนาจไร้ฤทธิ์สำหรับข้า

เพราะมีกางเขนขวางกั้น

ดั่งผู้เตือนระวังทางเป็นภัย

ตระหง่านระหว่างกางเขน

ยื่นแขนดำเนินการช่วยให้รอด

ทำลายสาปแช่งความตาย

ตั้งแต่ตาข้าได้มองเห็น

เยซูหลั่งไหลโลหิต

เพื่อข้าทนสู้อับอายสำเร็จ

เหตุการณ์นี้ยากลืมเลือน

กลับใจขมขื่นสรร-เสริญฉับพลัน

อัศ-จรรย์พระคุณจากฟ้า

ราศีแห่งรักเหตุใดมาถึง

แมลงเฉกเช่นตัวข้า

โอ้! ภายใต้เงาแห่งกางเขน

ได้พักสงบนิรันดร์

แสงพระพักตร์พระองค์ข้าชื่นชม

ไม่ต้องการแสงอื่นใด

ชื่อเสียงเกียรติเงินทองสูญสิ้นไป

ได้เสียข้าไม่ต่างกัน

ทิ้งบาปชั่วตัวตนที่อับอาย

โอ้อวดกางเขนราศี

Beneath the cross of Jesus

I fain would take my stand,

The shadow of a mighty Rock

Within a weary land;

A home within the wilderness,

A rest upon the way,

From the burning of the noontide heat,

And the burden of the day.

Oh, safe and happy shelter!

Oh, refuge tried and sweet!

Oh, trysting place where heaven’s love

And heaven’s justice meet.

As to the holy patriarch

That wondrous dream was given,

So is my Savior by the cross

A ladder up to heaven.

There lies beneath its shadow,

But on the farther side,

The darkness of an awful grave

That gapes both deep and wide;

And there between us stands the cross,

Two arms outstretched to save,

Like a watchman set to guard the way

From that eternal grave.

Upon that cross of Jesus

Mine eye at times can see

The very dying form of One,

Who suffered there for me;

And from my smitten heart, with tears,

Two wonders I confess,

The wonders of His glorious love,

And my own worthlessness.

I take, O cross, thy shadow

For my abiding place;

I ask no other sunshine than

The sunshine of His face;

Content to let the world go by,

To know no gain nor loss,

My sinful self my only shame,

My glory all the cross.

耶穌十架陰影下，

我今歡然站立；

如在炎熱疲乏之地，

尋得磐石蔭蔽。

曠野之中安居無虞，

途中亦享安息；

日間暑溽，操煩重壓

都不能將我襲。

此避難所經試驗─

穩妥、可悅、甘甜！

天來恩愛、至上公義

在此竟可兩全。

如同先祖夢中所見，

梯子立地頂天，

藉我救主釘死木架，

人竟與天結聯。

陰間雖擴張其欲，

開口噬人無數，

在我卻已盡失權勢，

因有十架隔阻。

如同儆夫把守險途，

十架居間聳立，

伸展雙臂施行拯救，

永死詛咒消弭。

自從我眼得看見，

耶穌木上流血，

忍辱、受死全是為我，

此景難以磨滅。

痛悔之心頓生感讚，

希奇天來恩惠：

榮耀之愛何竟臨及，

我這如蛆之輩。

哦，十字架陰影下

我得永遠安居；

恩主面光我所欣羨，

其他亮光無需。

今世榮華任其消逝，

得失於我無差；

羞慚捨卻罪惡、自己，

惟誇榮耀十架。