ยามข้าไม่เห็นพระพักตร์องค์ท่าน
เบื่อหน่ายไร้รสชาติทุกคืนวัน
วิหคขับขานดอกไม้เบ่งบาน
ข้าไม่รู้สึกหวานชื่นสำราญ
ดวงตะวันไร้รังสีส่องมา
ป่าไม้ไม่อาจทำให้ปรีดา
ยามข้าชื่นชมอยู่ในองค์ท่าน
ฟ้าครึ้มกลับสดใสขึ้นฉับพลัน
พระนามสำแดงกลิ่นหอมเลิศยิ่ง
สุรเสียงเป็นดนตรีหวานจริง
พระองค์อยู่ด้วย มลายโศกข้า
ทรงให้ภายในเบิกบานปรีดา
หากทรงใกล้ชิดกับข้าสืบไป
ข้าไม่หวาดหวั่น ไม่ขออื่นใด
ผู้ใดมีสุขเปรียบกับข้าได้
ฤดูฝนข้ายาวนานไม่วาย
เห็นพักตร์พระองค์ ข้าก็หวานฉ่ำ
ข้าขอแต่เพียงพระองค์อิ่มหนำ
ไม่ว่าเหตุการณ์ผันแปรอย่างใด
ไม่อาจเปลี่ยนแปลงจิตใจข้าได้
ขอเพียงสัมผัสความรักทรงชัย
ราชสำนักกลายเป็นของเล่นไป
เรือนจำกลับเป็นวังอันสง่า
ถ้าหากพระคริสต์อยู่ด้วยกับข้า
นายข้า หากข้าเป็นขององค์ท่าน
หากท่านเป็นเพลงและเป็นตะวัน
เพราะเหตุใดข้าคงยังโศกเศร้า
เหตุใดหน้าหนาวจึงได้ยืดยาว
หรือจะขับไล่เมฆดำจากไป
ฟื้นคืนยินดี ทรงสถิตใกล้
หรือจะรับข้าไปเบื้องพักตร์ท่าน
สิ้นหนาว ไร้มัวมืด เมฆบดบัง
How tedious and tasteless the hours
When Jesus no longer I see!
Sweet prospects, sweet birds and sweet flow’rs,
Have all lost their sweetness to me.
The midsummer sun shines but dim,
The fields strive in vain to look gay;
But when I am happy in Him
December’s as pleasant as May.
His name yields the richest perfume,
And sweeter than music His voice;
His presence disperses my gloom,
And makes all within me rejoice.
I should, were He always thus nigh,
Have nothing to wish or to fear;
No mortal so happy as I;
My summer would last all the year.
Content with beholding His face,
My all to His pleasure resigned;
No changes of season or place,
Would make any change in my mind.
While blessed with a sense of His love,
A palace a toy would appear;
And prisons would palaces prove,
If Jesus would dwell with me there.
My Lord, if indeed I am Thine,
If Thou art my sun and my song,
Say, why do I languish and pine?
And why are my winters so long?
Oh, drive these dark clouds from the sky,
Thy soul-cheering presence restore;
Or take me to Thee up on high,
Where winter and clouds are no more.
1
當我不見基督容華，
時間何等無味、可厭！
甘甜的鳥、甘甜的花，
對我就不再是甘甜；
可愛太陽如失光線，
田野枉欲表現歡喜；
當我快樂在祂裡面，
陰霾也如晴空美麗。
2
祂名發出最美香味，
祂聲成為最甜音樂，
祂的同在展我愁眉，
使我裡面盡都歡悅；
祂若如此不斷親密，
我就無何可怕、可求，
無人快樂與我可比，
我的春日長年常有。
3
看見祂面我就甘甜，
我就只求祂的歡喜，
不論時地有何改變，
不能改變我的心意；
只要感覺祂的愛戀，
宮殿也成可笑玩具，
監獄可成榮耀宮殿，
如果基督和我同居。
4
我主，若我真是屬你，
你若是我詩歌、太陽，
請問為何我仍憂悒？
為何嚴冬這樣久長？
或將黑雲趕離我天，
恢復你的歡樂同在；
或接我到你的面前，
無冬昏昧，無雲靉靆。
