กาลก่อนข้าร้อนรนนักหนา

กาลก่อนข้าร้อนรนนักหนา

มุ่งมานะหวังก้าวหน้า

น่าเศร้าบัดนี้ได้เปลี่ยนไป

ไม่ใกล้ชิดองค์ทรงชัย

หวนคิดกาลก่อนหมั่นเพียรอยู่

นอนดึกตื่นแต่เช้าตรู่

เหน็ดเหนื่อยเพียงใดไม่ใส่ใจ

ตอนนี้กลับเยือกเย็นไป

กาลก่อนข้ามอบทั้งกายา

ตรากตรำไม่เพื่อเงินตรา

ตอนนี้กลับให้โลกเรียกใช้

ตามกระแสของโลกไป

เดิมถืองานเลี้ยงแต่บัดนี้

เร่ร่อนปล่อยปละทุกที

หลายปีเร่ร่อน ไม่กลับใจ

เมื่อใดเล่าจะเบื่อหน่าย

กาลก่อนใจเดียวรักพระองค์

ไม่เลื่อมใสนอกพระองค์

คิดถึงเสมอดังไฟร้อน

ไม่ว่าฝันหรือตื่นนอน

ธรรมเนียมฝ่ายโลกไม่ใส่ใจ

ละทิ้งสิ้นสิ่งทั้งหลาย

บัดนี้เสาะหาสิ่งของโลก

ไม่ต่างกับคนฝ่ายโลก

เคยคุกเข่าเบื้องบาทองค์ท่าน

สุดอิ่มหนำ สุดแสนหวาน

ได้สัญญาว่า แต่นี้ไป

ฟังเสียงพระองค์ทรงใช้

ยอมเป็นทาส ไม่ขอเป็นไท

นอกนั้นไม่ขอสิ่งใด

เวลาผ่านไปเพียงไม่นาน

ใจเช่นนี้สลายพลัน

ตรากตรำภายนอกล้วนว่างเปล่า

ดุจไล่ลม ดั่งจับเงา

เร่ร่อนนอกฝูงแกะหลายปี

ขาดพระองค์ไร้สิ่งดี

ตัณหาโลกนี้ใกล้ผ่านไป

จะยอมถูกกดขี่หรือ

นานปีมาทรงคอยมิวาย

จะลังเลได้อีกหรือ

ดาวรุ่งใกล้ผุด ราตรีผ่าน

ชีวิต เดือนปีแสนสั้น

รีบพ้นจากหุบเหวตกต่ำ

ให้ชอบพระทัยทุกยาม

ละทิ้งฝ่ายโลกและซาตาน

กลับมาลิ้มรสสวรรค์

ความรักสูญไป คืนมาใหม่

บนฐานเดิม ยืนหยัดไว้

1

從前我亦曾熱心，

多努力，求上進，

可憐現在已改變，

不與救主親近；

追想昔日殷勤景，

深夜寐，清晨興，

如何辛苦不自顧，

而今卻冷如冰！

（副）

我豈能忘救主？

我豈可離天父？

祂心為我憂傷，

我心安忍不顧？

2

從前我已獻全身，

雖勞碌，不為金，

而今卻為世俗用，

卻隨世界浮沉！

從前守節今流連，

是放縱，說消遣！

多年流浪不懊悔，

何日纔會生厭？

3

從前我心專愛主，

在祂外，無所慕，

時常想念熱如火，

無論夢寐醒蘇，

世俗、人情皆無意，

一切事都丟棄，

今則追求屬地物，

與俗復有何異？

4

追想昔日跪主前，

何滿足，何甘甜，

應許你說：『從今後，

我只聽你差遣，

願意順服失自由，

在你外，無他求；』

至今為時並不久，

此心已歸烏有！

5

你外勞碌總是空，

如捉影，如捕風，

多年流落羊群外，

無你怎能亨通；

世界情慾快過去，

豈可再受駕御？

愛主多年在等候，

豈可依然猶豫？

6

晨星將現夜已闌，

生越過，時越暫，

立即脫離墮落處，

重來求你喜歡；

拒絕世俗和魔鬼，

再來嘗天滋味，

愛心已失今再得，

仍站從前地位。

（副）

我今再行窄路，

虛空世界不顧；

前面榮耀快現，

我願忠心受苦。