ขอโอษฐ์พระองค์จุมพิตข้าพลัน
เพราะรักท่านเลิศกว่าน้ำจันท์
ข้าแม้นดำคล้ำ แต่งงามโสภา
หอมฟุ้งน้ำมันนาระดา
ข้าลิ้มชิมรสงานเลี้ยงแสนหวาน
ได้ยินคำทรงเรียกองค์ท่าน
ให้ข้าลุกขึ้นร่วมกันมุ่งหน้า
ข้ากลับโง่เขลารอเวลา
ขอโอษฐ์พระองค์จุมพิตข้าพลัน
เพราะรักท่านเลิศกว่าน้ำจันท์
ข้าแม้นดำคล้ำ แต่งงามโสภา
หอมฟุ้งน้ำมันนาระดา
ข้าลิ้มชิมรสงานเลี้ยงแสนหวาน
ได้ยินคำทรงเรียกองค์ท่าน
ให้ข้าลุกขึ้นร่วมกันมุ่งหน้า
ข้ากลับโง่เขลารอเวลา
พระองค์ ในสัมพันธ์รักข้ากับท่านทุกวัน
ขอทรงดึงดูดพลัน เรียกข้าพ้นตัวตนนั้น
เป็นหนึ่งพระองค์ในสารพัน
ร่วมงานท่าน คอยถูกรับขึ้นไป
ทันใดตื่นขึ้นไม่พบพระพักตร์
ในพระกายท่านทรงประจักษ์
รักข้าเป็นแท่นประทับพระวอ
ตัวข้าเป็นมงกุฎยินดี
นำข้าขึ้นสู่เขาแห่งความจริง
ในสวรรค์เราร่วมแอบอิง
ใจข้าตอบรับ ดวงตาส่งรัก
เป็นสวน, บ่อ น้ำพุ องค์ท่าน
(รับ)ได้ยินเสียงหวาน ข้าเปิดประตู
แต่พระองค์ หันไปไม่อยู่
เมื่อข้าบรรยายยอดชายที่รัก
ทรงเปี่ยมล้นจิตข้ายิ่งนัก
เนื่องด้วยคุณท่าน ข้าเป็นคู่ครอง
เต็มด้วยความหวังดั่งแสงทอง
พระเจ้ามนุษย์กลมกลืนนิรันดร์
ซูลามิทซะโลโมนั้น
(รับ)ลุกขึ้นร่วมกันไปยังทุ่งนา
สวนองุ่นนั้นอาวรณ์ใจข้า
ผลนั้นพิสูจน์เราเข้าสนิท
ข้าเกิดผลเปี่ยมด้วยชีวิต
เพื่อพระประสงค์ รักสิ่งท่านรัก
ตระเตรียมเจ้าสาวไม่ล่าช้า
ขยันตรากตรำ เฝ้าหวังคอยท่า
ยอดรักข้า ขอท่านกลับมา
(รับ)願你用口與我親嘴,
因你愛情比酒美;
我雖然黑,卻是秀美,
哪噠香膏滿香味。
我嘗甘甜,我享筵宴,
你的呼召我聽見;
喚我起來同你往前,
我何愚昧竟遲延。
主阿,在你與我愛的交通裏,
你天天吸引,呼召我脫自己;
要我凡事與你是一,
與你同工等候被提。
驀然醒悟,失去你面,
身體裏將你尋見;
我愛作你華轎坐墊,
我成你喜樂冠冕。
你召我上真理山嶺,
同你活在升天境;
我心答應,我目送情,
甘心作你園、泉、井。
聽見柔聲,要我開門,
上前,你竟已轉身;
當我述說可愛良人,
真實同在又滿魂。
作你佳偶,全因你恩,
且帶盼望如清晨;
書拉密女與所羅門,
神人調和永不分。
起來與你同往田間,
清晨流連葡萄園;
風茄見證你我相聯,
我結果佳美新鮮。
為你旨意,愛你所愛,
豫備新婦趁現在;
殷勤勞苦,盼望等待,
良人哪,願你快來。