พระคริสต์ดำเนินชีพอยู่บนโลกงามประเสริฐ
เป็นพระเจ้ามนุษย์ผสานล้ำค่ายิ่งนัก
ท่าที เลือกสรร ความชอบ ล้วนสอดคล้องพระทัย
เพียงพระองค์เหมาะสมอาศัยพลับพลาพระเจ้า
“พระเจ้า โปรดคุ้มครองข้าไว้ ข้าพึ่งพาท่าน”
แม้นมีมรสุมใด ขอลี้ภัยในท่าน
“ทรงเป็นองค์เจ้านายข้า เป็นสิ่งดีของข้า”
มีเพียงพระเจ้าที่ใจท่านชื่นชมเช้าเย็น
“เหล่าวิสุทธิ์ชนแผ่นดิน เขาเป็นผู้ประเสริฐ”
ทรงโปรดปรานห่วงใยไพร่พลพระองค์ที่สุด
ทรงดูแล รับใช้ด้วยตนเองอย่างเร่าร้อน
ดังที่บรรยายประจักษ์ในสี่กิตติคุณ
“ความทุกข์ย่อมทวีแก่ผู้หันหาพระอื่น”
ทรงดำเนินชีพไร้ข้องเกี่ยวกับรูปเคารพ
ริมฝีปากไม่เคยออกชื่อนามพระอื่นใด
สิ่งทรงใส่พระทัยและเสาะหาเพียงพระเจ้า
“พระเจ้าเป็นส่วนมรดก ส่วนแห่งจอกข้า”
เพียงเลือกสรรพระบิดาท่ามกลางสิ่งทั้งหลาย
“ขอสรร-เสริญพระเจ้าผู้ชี้สอนทุกคืนวัน”
เพียงดำเนินชีพพระเจ้า ละทิ้งตนสิ้นเชิง
ดังนั้นใจข้ายินดี วิญญาณข้าลิงโลด
ยังคงสรร-เสริญพระเจ้าแม้นต้องแดนประหาร
พระเจ้าไม่ทิ้งจิตข้าไว้แดนมรณา
พระวรกายพักสงบ เป็นขึ้นเบื้องพักตร์
พระเจ้าโปรดให้ฟื้นขึ้น มอบมงกุฎราศี
ความยินดีที่ได้รับเบื้องพักตร์ สุดสมบูรณ์
อยู่เหนือล้ำสรรพสิ่ง ประทับขวาพระหัตถ์
รับสุขความสุขสำราญที่มิรู้สิ้นสุด
The living of Christ when He sojourned on earth,
The sixteenth Psalm shows us, was wholly of worth.
His attitudes, choices, and interests all tell
The man who in God’s tabernacle may dwell.
“Preserve me, O God, for in Thee I confide”—
In God He took refuge whate’er did betide.
“O Thou art my Lord, I’ve no good beyond Thee”—
He spoke in Himself unto God constantly.
“As for all the saints who are dwelling on earth,”
To Him they’re the people of excellent worth.
Of them He has said He has all His delight—
In proving this all the four Gospels unite.
“The Lord is my portion, the Lord is my cup”—
For everything He to the Father looked up.
“The Lord I will bless who my counsel doth give”—
Himself He denied and by God’s word did live.
His heart thus was glad and His spirit rejoiced,
And e’en in His death praise to God could be voiced;
His soul God would never abandon to hell,
But in resurrection His body would dwell.
God raised Him, and He with God’s glory was crowned;
Then fulness of joy in God’s presence He found.
E’en now at the Father’s right hand is His seat,
Where flowing forever are pleasures complete.
基督在地生活超凡且佳美，
祂是神、人調和，價值何寶貴；
態度、揀選、喜悅全與神相合─
惟祂是那配住神的帳幕者。
“神，求你保守我，因我投靠你”─
無論起何風暴，祂安居神裏。
“你是我主我神，我一切好處”─
惟神是祂心中朝夕所思慕。
“論到地上聖民，尊高又可悅，”
屬神子民祂心最喜愛、關切，
祂親臨地服事且照護殷殷，
如四福音書中所記述顯明。
“神外別有揀選，愁苦必加增”─
耶穌在地生活與偶像無分。
神外任何名號一概都不題，
祂的追求、想望全是神自己。
“惟你是我產業，是我杯中分”─
祂在一切事上只揀選父神。
“那指教我的神，我晝夜稱頌”─
祂己全然棄絕，只活出神命。
因此祂心喜樂，祂靈也歡騰，
甚至被置死地仍能讚美神；
神必不將祂魂撇棄在陰間，
祂的肉身安居，復活顯神前。
神已使祂復起，賜祂榮耀冕，
祂在神前所得喜樂何豐滿。
高升遠超萬有，父右邊安坐，
享受無窮無盡無終的福樂。
