พระเยซูค่ำคืนวันนั้น
ฝูงชนอยู่ข้างพระกาย
อำนาจความมืดแผลงฤทธิ์ใหญ่
ให้ทรงระทมพระทัย
ยามนั้นตรัสแก่เราทั้งหลาย
ระลึกถึงเราสืบไป
เราเชื่อฟังร่วมชุมนุมกัน
เพื่อระลึกถึงองค์ท่าน
จอกพิโรธขมชื่นนักหนา
พระองค์ยอมดื่มเพื่อข้า
น้ำแห่งความตายลึกเพียงไร
เพื่อข้าทรงจมลงไป
บนกางเขนน่าอนาถใจ
พระบิดาไร้เยื่อใย
พระองค์ใจเราขอบพระคุณ
ระลึกถึงพระการุณย์
อำนาจเมืองผีในวันนั้น
เคี่ยวเข็ญวิญญาณองค์ท่าน
เหมือนดั่งพายุและคลื่นใหญ่
โถมทับพระองค์มากมาย
แต่ข้าได้เห็นในที่นั้น
ความรักพระคุณไพศาล
ด้วยใจยินดีและโศกศัลย์
บัดนี้ระลึกองค์ท่าน
เรารู้พระองค์เป็นขึ้นมา
ผลแรกจากมรณา
ประทับเบื้องขวาพระบิดา
ประมุขคริสตจักรสง่า
พระเจ้าโปรดเราเพราะพระองค์
ช่วยกายใจรอดมั่นคง
ไม่แล้ว คงไร้ใจยินดี
มาเฝ้าระลึกเช่นนี้
หากยังไม่มาด้วยราศี
รับข้าพ้นภัยโลกนี้
ให้ข้าร่วมอยู่ด้วยมิวาย
สุขสงบตลอดไป
ข้ายังต้องตายอย่างพระองค์
ประจักษ์การตายพระองค์
และต้องเคารพรักสุดใจ
ขอเฝ้าระลึกสืบไป
On that same night, Lord Jesus,
When all around Thee joined
To cast its darkest shadow
Across Thy holy mind,
We hear Thy voice, blest Savior,
This do, remember me,
With grateful hearts responding,
We do remember Thee.
The depth of all Thy suffering
No heart could eer conceive,
The cup of wrath oerflowing
For us Thou didst receive;
And, oh, of God forsaken
On the accursèd tree;
With grateful hearts, Lord Jesus,
We now remember Thee.
We think of all the darkness
Which round Thy spirit pressed,
Of all those waves and billows,
Which rolled across Thy breast.
Oh, there Thy grace unbounded
And perfect love we see;
With joy and sorrow mingling,
We would remember Thee.
We know Thee now as risen,
The Firstborn from the dead;
We see Thee now ascended,
The Churchs glorious Head.
In Thee by grace accepted,
The heart and mind set free
To think of all Thy sorrow,
And thus remember Thee.
Till Thou shalt come in glory,
And call us hence away,
To rest in all the brightness
Of that unclouded day,
We show Thy death, Lord Jesus,
And here would seek to be
More to Thy death conformèd,
While we remember Thee.
1
主耶穌，當那晚間，
世人在你旁邊，
用盡黑暗的工夫，
叫你聖心受苦；
那時，你對我們說：
『如此行，記念我；』
我們聽話今聚集，
為的來記念你。
2
怒氣的杯何等苦！
但你為我們茹；
死亡的浸何等深！
但你為我們沉；
可憐你在髑髏地，
竟被父神離棄；
主，我們滿心感激，
不能不記念你。
3
我想當日的幽冥，
怎樣攻逼你靈；
又想洪濤和波瀾，
怎樣將你沖漫；
但在那裡，我看見
你的恩愛無限；
主，我們憂喜交集，
現在來記念你。
4
我們知你已復活，
作死人初熟果；
我們見你坐父右，
作召會榮耀頭。
我們因你蒙悅納，
身、心都得救拔；
不然怎會想慕你，
這樣來記念你？
5
你若尚未得榮來，
接我免去大災，
叫我與你永同在，
安息直到萬代；
我還要效法你死，
還要表明你死，
還要竭力敬愛你，
還要來記念你。
