เราจะบรรยายเริ่มจากที่ใด
พระองค์ประทานพระพรมากมาย
ไม่เป็นทาสอีก เมื่อพ้นบาปใหญ่
ไม่เป็นศัตรู เมื่อได้รอดตาย
สมควรสักการ เชิดชูอย่างไร
จึงจะคู่ควรพระองค์สืบไป
พระองค์เล้าโลมใจเราทั้งหลาย
ปากลิ้นของเราไม่อาจบรรยาย
ลูกแห่งพิโรธควรตกบึงไฟ
เป็นพระบิดาทรงช่วยรอดได้
บนโลกข้ารู้บาปถูกลบไป
รับสุขล่วงหน้าพระพรฟ้าไกล
พระคริสต์เปี่ยมล้นในดวงใจข้า
กระหายเทออกสมบูรณ์นานา
ทรงเป็นหัวข้อบทเพลงของข้า
เป็นพระผู้ช่วยที่รักนักหนา
ปากลิ้นของข้า อยากร้องเพลงชัย
กษัตริย์สวรรค์ ราศีสืบไป
พระองค์เหนือกว่าชีวิตทั้งหลาย
งดงาม วิสุทธิ์ เหนือกว่ามากมาย
พระโอษฐ์ทรงคุณ รักในพระทัย
พระองค์ทนทุกข์พลีชีพวางวาย
เราขอสรรเสริญพระเจ้าสืบไป
และสักการด้วยวิญญาณ จริงใจ
Our hearts are full of Christ and long
Their glorious matter to declare!
Of Him we make our loftier song,
We cannot from His praise forbear:
Our ready tongues make haste to sing
The glories of the heavnly King.
Fairer than all the earthborn race,
Perfect in comeliness Thou art;
Replenished are Thy lips with grace,
And full of love Thy tender heart.
God ever-blest! we bow the knee,
And own all fulness dwells in Thee.
1
我們要從那裡說起，
主，你所賜一切福氣？
既然脫罪不作奴隸，
既然免死不作仇敵；
我當如何向你拜禮，
把你高舉纔算適宜？
2
你向我們所施安撫，
我們怎能用口傾吐？
可怒之子當下火湖，
竟然得救，以神為父！
在地我知罪已抹塗，
真是豫享屬天美福。
3
我們的心滿是基督，
切望傾倒此中豐富；
你是我們詩歌題目，
你是我們心愛救主；
我們舌頭急要唱出：
天上君王榮耀萬古！
4
你比世上一切眾生，
都更美麗、都更成聖；
你心有愛，你口有恩；
你既受苦、你又捨身；
你這永受頌讚的神！
我們敬拜以靈以真。
