1 ซามูเอล บทที่ 3
1ซมอ.
3:1 เด็กชายซามูเอลกปรนนิบัติพระยะโฮวาต่อหน้าเอลี. ในสมัยนั้นพระคำของพระยะโฮวา1ขมีน้อยนัก ไม่มีนิมิตบ่อยนัก.
1ซมอ.
3:2 อยู่มาครั้งนั้นเอลีนอนอยู่ในที่ของท่าน สายตาของท่านเริ่มกมัว มองอะไรไม่เห็น.
1ซมอ.
3:3 กประทีปของพระเจ้ายังไม่ดับ. ซามูเอลนอนอยู่ในพระวิหารของพระยะโฮวาที่ซึ่งหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าอยู่.
1ซมอ.
3:4 พระยะโฮวาทรงเรียกซามูเอล. และซามูเอลทูลตอบว่า ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่.
1ซมอ.
3:5 เขาจึงวิ่งไปหาเอลีและว่า ท่านเรียกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่. แต่เอลีตอบว่า เราไม่ได้เรียกเจ้า จงกลับไปนอน. เขาก็ไปนอน.
1ซมอ.
3:6 และพระยะโฮวาทรงเรียกขึ้นอีกว่า ซามูเอลเอ๋ย. และซามูเอลก็ลุกขึ้นไปหาเอลีกล่าวว่า ท่านเรียกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่. แต่เอลีตอบว่า ลูกเอ๋ย เราไม่ได้เรียกเจ้า จงกลับไปนอน.
1ซมอ.
3:7 เวลานั้นซามูเอลยังไม่เคยรู้จักพระยะโฮวา และพระคำของพระยะโฮวายังไม่เคยถูกเปิดเผยแก่เขา.
1ซมอ.
3:8 และพระยะโฮวาทรงเรียกซามูเอลอีกเป็นครั้งที่สาม. ซามูเอลก็ลุกขึ้นไปหาเอลี กล่าวว่า ท่านเรียกข้าพเจ้า ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่. แล้วเอลีจึงเข้าใจว่า พระยะโฮวาทรงเรียกเด็กนั้น.
1ซมอ.
3:9 เพราะฉะนั้นเอลีจึงพูดกับซามูเอลว่า จงไปนอนเสีย และถ้าพระองค์ทรงเรียกเจ้า ให้เจ้าทูลว่า พระยะโฮวาเจ้าข้า ขอตรัสเถิด เพราะผู้รับใช้ของพระองค์คอยฟังอยู่. ซามูเอลจึงกลับไปนอนในที่ของเขา.
1ซมอ.
3:10 และพระยะโฮวาเสด็จมาทรงกยืนอยู่ และทรงเรียกอย่างครั้งก่อนๆ ว่า ซามูเอล ซามูเอลเอ๋ย! และซามูเอลทูลตอบว่า ขอตรัสเถิด เพราะผู้รับใช้ของพระองค์คอยฟังอยู่.
1ซมอ.
3:11 แล้วพระยะโฮวาตรัสกับซามูเอลว่า 1เราจะทำสิ่งหนึ่งในอิสราเอล หูของทุกคนที่ได้ยินจะกอื้ออึงไป.
1ซมอ.
3:12 ในวันนั้นเราจะทำทุกสิ่งที่เรากกล่าวไว้เกี่ยวกับวงศ์วานของเอลีให้สำเร็จเป็นจริงบนตัวเขา ตั้งแต่ต้นจนถึงที่สุด.
1ซมอ.
3:13 เราเคยบอกแก่เขาว่า เราจะลงโทษวงศ์วานของเขาเป็นนิตย์ เพราะความบาปชั่วซึ่งเขารู้แล้ว เนื่องจากบุตรทั้งสองของเขานำคำสาปแช่งมาสู่ตน และเขาก็ไม่ได้ห้ามปรามพวกเขา.
1ซมอ.
3:14 เพราะฉะนั้นเราจึงปฏิญาณต่อวงศ์วานของเอลีว่า ความบาปชั่วของวงศ์วานเอลีนั้นจะได้รับการปกปิดบาปด้วยเครื่องสัตวบูชาและเครื่องบูชาไม่ได้เป็นนิตย์.
1ซมอ.
3:15 ซามูเอลนอนอยู่จนรุ่งเช้า เขาเปิดประตูพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา และซามูเอลก็กลัวไม่กล้าบอกนิมิตนั้นแก่เอลี.
1ซมอ.
3:16 เอลีก็เรียกซามูเอลมากล่าวว่า ซามูเอลลูกเอ๋ย. และซามูเอลตอบว่า ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่.
1ซมอ.
3:17 และเอลีถามว่า พระองค์ตรัสถ้อยคำอะไรแก่เจ้าบ้าง? ขออย่าปิดบังไว้จากเราเลย. ถ้าเจ้าปิดบังถ้อยคำใดที่พระองค์ตรัสแก่เจ้าไว้จากเราก็ขอพระเจ้าทรงลงโทษเจ้า และให้หนักยิ่งกว่านั้น.
1ซมอ.
3:18 ดังนั้นซามูเอลจึงเล่าเรื่องทุกอย่างแก่เอลี ไม่ได้ปิดบังอะไรไว้จากท่าน. และเอลีว่า พระองค์คือพระยะโฮวา ขอทรงกระทำในสิ่งที่สายพระเนตรของพระองค์ทรงเห็นว่าดีเถิด.
1ซมอ.
3:19 และซามูเอลก็เติบโตขึ้น และพระยะโฮวาสถิตกับท่านไม่ให้ถ้อยคำของท่าน1กตกไปแม้แต่คำเดียว.
1ซมอ.
3:20 และชนชาติอิสราเอลทั้งปวง ตั้งแต่ดานถึงบะเอระซาบาก็ทราบว่ากซามูเอลได้รับการแต่งตั้งให้เป็น1ผู้เผยพระวจนะของพระยะโฮวา.
1ซมอ.
3:21 และพระยะโฮวาทรงปรากฏอย่างต่อเนื่องที่กซีโล เพราะพระยะโฮวาทรงเปิดเผยพระองค์เองแก่ซามูเอลที่ซีโล โดยพระคำของพระยะโฮวา.
คำอธิบาย 1 ซามูเอล บทที่ 3
1ซมอ.
3:1 ก 1ซมอ.2:11, 18
1ซมอ.
3:1 ข 1ซมอ.3:7, 21; เทียบ อมศ.8:11-12; บพส.74:9
1ซมอ.
3:1 1ข ดูข้อ 20 คำอธิบาย 1.
1ซมอ.
3:2 ก 1ซมอ.4:15; ยนซ.27:1; เทียบ พบญ.34:7
1ซมอ.
3:3 ก อซด.27:20-21; ลวต.24:2-3; 2คนก.13:11
1ซมอ.
3:10 ก กจ.23:11
1ซมอ.
3:11 1 การพิพากษาที่พระเจ้ามีต่อวงศ์วานของเอลีอย่างรุนแรงนั้น ก่อนอื่นมีคนของพระเจ้ามาพยากรณ์ (2:27–36). จากนั้นการพิพากษาที่รุนแรงนี้ก็ได้รับการยืนยันโดยพระคำของพระยะโฮวาที่ตรัสผ่านซามูเอล (ข้อ 4–18). พระประสงค์ของพระเจ้าที่ทรงบอกเอลีผ่านซามูเอลถึงการพิพากษาที่จะมาถึงนั้นน่าจะทำให้เด็กหนุ่มที่เป็นปุโรหิตผู้นี้มีภาพลักษณ์ที่ไม่อาจลืมเลือน. นี่ก็คือพระปัญญาของพระเจ้า.
1ซมอ.
3:11 ก 2พกษ.21:12; ยรม.19:3
1ซมอ.
3:12 ก 1ซมอ.2:30-36
1ซมอ.
3:19 ก เทียบ 2พกษ.10:10
1ซมอ.
3:19 1ก แปลตามตรงคือ ตกลงบนพื้น.
1ซมอ.
3:20 ก กจ.13:20; 3:24
1ซมอ.
3:20 1 พระเจ้าได้ทรงตั้งซามูเอลมาพูดพระคำของพระเจ้า เพื่อมาแทนที่พระคำของพระเจ้าที่สอนโดยฐานะปุโรหิตที่เก่าแก่. ในฐานะปุโรหิตนั้น สิ่งแรกที่ปุโรหิตควรทำคือการพูดเพื่อพระเจ้า. ทับทรวงและอูริมกับทูมิมที่มหาปุโรหิตสวมใส่นั้นเป็นสื่อกลางที่พระเจ้าใช้มาตรัสแก่พลไพร่ของพระองค์ (ดู อซด.28:30 และคำอธิบาย). ในการตกต่ำของฐานะปุโรหิตนั้นทำให้การตรัสของพระเจ้าเกือบสูญหายไป (ข้อ 1). ดังนั้นพระเจ้าจึงต้องตั้งบุคคลที่มีชีวิตชีวาขึ้นมาคนหนึ่ง ซึ่งก็คือผู้เผยพระวจนะที่มาพูดเพื่อพระองค์. ในการกำหนดของพระเจ้า ซามูเอลถูกนับว่าเป็นผู้เผยพระวจนะคนแรก เนื่องจากเขาได้นำมาซึ่งฐานะผู้เผยพระวจนะที่พูดเพื่อพระเจ้า (กจ.3:24; 13:20; ฮร.11:32).
1ซมอ.
3:21 ก ยฮซ.18:1; 1ซมอ.1:3
