1 ซามูเอล บทที่ 26
ฑ. พระยะโฮวามอบซาอูลไว้ในเงื้อมมือของดาวิด แต่ดาวิดไม่ประหารเขา — 1ซมอ.26:1–25
1ซมอ.
26:1 กคนซีฟมาหาซาอูลที่เมืองฆิบอากล่าวว่า ดาวิดซ่อนตัวอยู่บนเนินเขาฮะคีลา ซึ่งอยู่ด้านหน้าของที่กันดารไม่ใช่หรือ?
1ซมอ.
26:2 ซาอูลจึงลุกขึ้นลงไปที่ป่ากันดารแห่งซีฟ พร้อมกับกชายอิสราเอลที่คัดเลือกแล้วสามพันคน เพื่อแสวงหาดาวิดในป่ากันดารแห่งซีฟ.
1ซมอ.
26:3 และซาอูลตั้งค่ายอยู่ที่เนินเขาฮะคีลาซึ่งอยู่ข้างถนนด้านหน้าของที่กันดาร. แต่ดาวิดยังคงอยู่ในป่ากันดาร และท่านรู้ว่าซาอูลมาตามหาท่านในป่ากันดาร.
1ซมอ.
26:4 ดาวิดก็ใช้พวกผู้สอดแนมออกไป จึงรู้ว่าซาอูลมาแน่.
1ซมอ.
26:5 แล้วดาวิดก็ลุกขึ้นมายังที่ซึ่งซาอูลตั้งค่ายนั้น. และดาวิดก็เห็นสถานที่ซึ่งซาอูลพร้อมกับกอับเนรบุตรเนรแม่ทัพของเขานอนพักอยู่. ซาอูลกำลังนอนอยู่กลางเขตค่าย และพวกพลไพร่ก็ตั้งค่ายอยู่รอบพระองค์.
1ซมอ.
26:6 แล้วดาวิดก็พูดกับอะฮีเมเล็คคนเฮ็ธ และกับกอะบิซัยบุตรของนางซะรูยาน้องชายของโยอาบว่า ใครจะลงไปในค่ายของซาอูลกับเราบ้าง? อะบิซัยตอบว่า ข้าพเจ้าเองจะลงไปกับท่าน.
1ซมอ.
26:7 ดาวิดและอะบิซัยจึงลงไปที่พวกพลไพร่นั้นในเวลากลางคืน และดูเถิด ซาอูลกำลังนอนหลับอยู่กลางเขตค่าย มีกหอกปักอยู่ที่ดินข้างศีรษะของท่าน อับเนรกับพวกพลไพร่ก็นอนล้อมพระองค์อยู่.
1ซมอ.
26:8 อะบิซัยพูดกับดาวิดว่า วันนี้พระเจ้าทรงกมอบศัตรูของท่านไว้ในมือของท่านแล้ว. บัดนี้ขอให้ข้าพเจ้าแทงเขาเพียงครั้งเดียวด้วยหอกให้ติดดิน และข้าพเจ้าจะไม่แทงเขาครั้งที่สอง.
1ซมอ.
26:9 แต่ดาวิดบอกอะบิซัยว่า ขออย่าทำลายเขาเลย เพราะใครจะยื่นมือออกต่อสู้ผู้ซึ่งพระยะโฮวาทรง1กชโลมไว้ แล้วจะไม่มีความผิด?
1ซมอ.
26:10 และดาวิดพูดว่า พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด พระยะโฮวาจะทรงประหารเขาเอง หรือจะถึงวันกำหนดที่เขาต้องสิ้นชีวิต หรือเขาจะเข้าสงครามและพินาศไป.
1ซมอ.
26:11 ขอพระยะโฮวาทรงห้ามปรามข้าพเจ้าไม่ให้ยื่นมือออกต่อสู้ผู้ที่พระยะโฮวาทรงชโลมไว้. บัดนี้จงเอาหอกที่อยู่ข้างศีรษะของเขากับเหยือกน้ำ และให้เราไปกันเถิด.
1ซมอ.
26:12 ดาวิดจึงเอาหอกและเหยือกน้ำข้างศีรษะของซาอูล และพวกเขาก็ออกไป. ไม่มีใครเห็นไม่มีใครรู้ และไม่มีใครตื่นเพราะพวกเขาทั้งหมดนอนหลับอยู่ เพราะพระยะโฮวาทรงทำให้พวกเขากหลับสนิท.
1ซมอ.
26:13 และดาวิดก็ข้ามไปอีกฟากหนึ่งไปยืนอยู่บนยอดเขาไกลออกไป มีระยะทางไกลมากระหว่างทั้งสองฝ่าย.
1ซมอ.
26:14 ดาวิดก็ตะโกนเรียกพวกพลไพร่และอับเนรบุตรเนรว่า อับเนร ท่านไม่ตอบหรือ? แล้วอับเนรตอบว่า เจ้าเป็นใครจึงมาร้องเรียกกษัตริย์?
1ซมอ.
26:15 และดาวิดตอบอับเนรว่า ท่านไม่ใช่ผู้ใหญ่แล้วหรือ? ในอิสราเอลมีใครเสมอเหมือนท่าน? ทำไมท่านไม่เฝ้ากษัตริย์เจ้านายของท่านไว้? เพราะมีคนหนึ่งเข้าไปจะทำลายกษัตริย์เจ้านายของท่าน.
1ซมอ.
26:16 ที่ท่านกระทำเช่นนี้ไม่ดีแน่. พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด พวกท่านก็สมควรตายเพราะพวกท่านไม่ได้เฝ้าเจ้านายของพวกท่าน ผู้ที่พระยะโฮวาทรงชโลมไว้. บัดนี้ดูเถิดว่าหอกของกษัตริย์อยู่ที่ไหน? และเหยือกน้ำที่ข้างศีรษะของท่านนั้นอยู่ที่ไหน?
1ซมอ.
26:17 ซาอูลจำเสียงของดาวิดได้จึงกล่าวว่า ดาวิดบุตรของข้า นี่เป็นเสียงของเจ้าหรือ? และดาวิดกล่าวว่า ข้าแต่กษัตริย์ เจ้านายของข้าพเจ้า เป็นเสียงข้าพเจ้าเอง.
1ซมอ.
26:18 และดาวิดกล่าวต่อไปว่า ทำไมเจ้านายของข้าพเจ้าจึงไล่ตามผู้รับใช้ของพระองค์? ข้าพเจ้าได้ทำอะไรไป มือข้าพเจ้าทำชั่วอะไร?
1ซมอ.
26:19 บัดนี้ขอกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าโปรดฟังถ้อยคำของผู้รับใช้ของท่าน. ถ้าพระยะโฮวาทรงเร่งเร้าท่านให้ต่อสู้ข้าพเจ้า ขอพระองค์ทรงได้รับเครื่องบูชา แต่ถ้า1มนุษย์เป็นผู้เร่งเร้า ก็ขอให้พวกเขาเป็นที่สาปแช่งต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา เพราะพวกเขาได้2ขับไล่ข้าพเจ้าออกไปในวันนี้ไม่ให้ได้ส่วนแบ่งในกมรดกของพระยะโฮวา โดยกล่าวว่า จงไปปรนนิบัติพวกพระอื่น.
1ซมอ.
26:20 บัดนี้ ขออย่าให้โลหิตของข้าพเจ้าตกถึงดินไกลจากเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา เพราะกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้ออกมาเพื่อค้นหากหมัดตัวเดียว ดังผู้ไล่ตามนกกระทาอยู่บนภูเขา.
1ซมอ.
26:21 แล้วซาอูลกล่าวว่า ข้าทำบาปแล้ว ดาวิดบุตรของข้า จงกลับไปเถิด เราจะไม่ทำร้ายเจ้าอีกต่อไป เพราะในวันนี้ชีวิตของเราก็มีค่าในสายตาของเจ้า. เราได้ประพฤติตัวเป็นคนเขลาและทำผิดอย่างใหญ่หลวง.
1ซมอ.
26:22 และดาวิดกล่าวว่า ข้าแต่กษัตริย์ หอกอยู่ที่นี่. ขอให้คนหนุ่มคนหนึ่งข้ามมารับไป.
1ซมอ.
26:23 พระยะโฮวาทรงตอบแทนแก่ทุกคนตามความชอบธรรมและความซื่อสัตย์ของเขา เพราะในวันนี้พระยะโฮวาทรงกมอบท่านไว้ในมือของข้าพเจ้าแล้ว แต่ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาจะยื่นมือออกต่อสู้ผู้ที่พระยะโฮวาทรงชโลมไว้.
1ซมอ.
26:24 ดูเถิด ชีวิตของท่านนั้นประเสริฐในสายตาของข้าพเจ้าฉันใด ขอให้ชีวิตของข้าพเจ้าประเสริฐในสายพระเนตรของพระยะโฮวาฉันนั้น และขอพระองค์ทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากความทุกข์ยากลำบากทั้งสิ้น.
1ซมอ.
26:25 แล้วซาอูลจึงกล่าวแก่ดาวิดว่า ดาวิดบุตรของเราเอ๋ย ขอให้เจ้าได้รับพร. เจ้าจะได้ทำสิ่งต่างๆ และจะมีชัยชนะเป็นแน่. ดาวิดจึงไปตามทางของท่าน และซาอูลก็กลับไปยังวังของตน.
คำอธิบาย 1 ซามูเอล บทที่ 26
1ซมอ.
26:1 ก 1ซมอ.23:19; บพส.54 หัวข้อ
1ซมอ.
26:2 ก 1ซมอ.24:2
1ซมอ.
26:5 ก 1ซมอ.14:50; 17:55; 2ซมอ.2:8
1ซมอ.
26:6 ก 2ซมอ.2:18; 3:30; 16:9; 19:21; 1คนก.2:16
1ซมอ.
26:7 ก 1ซมอ.26:11, 16; เทียบ 1ซมอ.18:10-11; 19:9-10
1ซมอ.
26:8 ก 1ซมอ.24:4, 18
1ซมอ.
26:9 ก 1ซมอ.24:6, 10; 26:11, 16, 23; 2ซมอ.1:16
1ซมอ.
26:9 1ก ดู 24:6 คำอธิบาย 1.
1ซมอ.
26:12 ก เทียบ ยซย.29:10; ยนซ.2:21; 15:12
1ซมอ.
26:19 1 แปลตามตรงคือ บุตรทั้งหลายของมนุษย์
1ซมอ.
26:19 2 ดาวิดเห็นว่าการได้คงอยู่ในแผ่นดินงามเป็นพระพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และการถูกขับไล่ออกมาจากแผ่นดินงามไปยังดินแดนอื่นเพื่อปรนนิบัติพระอื่นนั้นเป็นการสาปแช่ง. ดาวิดเฝ้าหวังที่จะคงอยู่ในแผ่นดินงามและมีส่วนแบ่งในมรดกของพระยะโฮวาและปรนนิบัติพระองค์. การที่เขาเชื่อพึ่งพระเจ้าด้วยความจริงใจและดำเนินกับพระเจ้าอย่างสัตย์ซื่อนั้นทำให้เขามีคุณสมบัติอย่างครบบริบูรณ์ที่จะรับสุขแผ่นดินงามจนถึงระดับที่สูงส่ง กระทั่งบรรลุถึงฐานะกษัตริย์ที่ได้ก่อตั้งอาณาจักรซึ่งสอดคล้องกับพระทัยของพระเจ้าและกลายเป็นอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก. ดาวิดเป็นหนึ่งกับพระเจ้า. เขากับพระเจ้ามีอาณาจักรเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น (เทียบ 2ซมอ.7:16 คำอธิบาย 1). บุคคลเช่นนี้ได้รับสุขแผ่นดินงาม ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ (ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1) จนถึงที่สุด.
1ซมอ.
26:19 ก 2ซมอ.14:16; 20:19
1ซมอ.
26:20 ก 1ซมอ.24:14
1ซมอ.
26:23 ก 1ซมอ.26:8, 11
