1 ซามูเอล บทที่ 25
ฏ. ซามูเอลสิ้นชีวิต — 1ซมอ.25:1ก
1ซมอ.
25:1 กซามูเอลก็1สิ้นชีวิต และชนชาติอิสราเอลทั้งปวงก็ชุมนุมกันขไว้ทุกข์ให้ท่าน และพวกเขาฝังท่านไว้ที่บ้านของท่านในรามา.
ฐ. ดาวิดจัดการกับนาบาลและอะบีฆายิล — 1ซมอ.25:1ข–44
ฝ่ายดาวิดก็ลุกขึ้นลงไปยังป่ากันดารพาราน.
1ซมอ.
25:2 มีชายคนหนึ่งในมาโอน มีทรัพย์สมบัติอยู่ในคาระเมล. ชายผู้นั้นมั่งมีมาก มีแกะสามพันตัว และแพะหนึ่งพันตัว. วันหนึ่งเขากำลังตัดขนแกะของเขาอยู่ที่คาระเมล.
1ซมอ.
25:3 ชายคนนั้นชื่อนาบาล และภรรยาของท่านชื่ออะบีฆายิล. สตรีคนนั้นเป็นผู้มีความสุขุมรอบคอบและหน้าตางดงามด้วย. แต่ชายคนนั้นเป็นคนหัวแข็งและประพฤติตัวชั่วร้าย เป็นคนวงศ์วานคาเล็บ.
1ซมอ.
25:4 ดาวิดอยู่ในป่ากันดาร ได้ยินว่านาบาลกำลังตัดขนแกะของเขาอยู่.
1ซมอ.
25:5 ดาวิดจึงใช้คนหนุ่มสิบคน และดาวิดพูดกับคนหนุ่มเหล่านั้นว่า จงขึ้นไปที่คาระเมลไปหานาบาล และคำนับเขาในนามของเรา.
1ซมอ.
25:6 ให้พวกเจ้าพูดเช่นนี้ว่า ขอให้ท่านมีชีวิตยืนยาวและสันติสุขจงมีแก่ท่าน กสันติสุขจงมีแก่วงศ์วานของท่าน และสันติสุขจงมีแก่ทุกสิ่งที่ท่านมี.
1ซมอ.
25:7 ขณะนี้ข้าพเจ้าได้ยินว่าท่านมีคนตัดขนแกะอยู่ ฝ่ายพวกผู้เลี้ยงแกะของท่านนั้นอยู่กับเรา เราไม่ได้ทำอันตรายพวกเขาเลย และพวกเขาก็ไม่ได้ขาดสิ่งใดตลอดเวลาที่อยู่ในคาระเมล.
1ซมอ.
25:8 ขอให้ถามพวกคนหนุ่มของท่าน พวกเขาจะบอกท่าน. เพราะฉะนั้นขอให้พวกคนหนุ่มของข้าพเจ้าได้รับความโปรดปรานจากท่าน เพราะเรามาในวันดี สิ่งที่มีอยู่ในมือของท่านโปรดให้แก่พวกผู้รับใช้ของท่านและแก่ดาวิดบุตรของท่าน.
1ซมอ.
25:9 เมื่อพวกคนหนุ่มของดาวิดมาถึงก็กล่าวคำเหล่านั้นแก่นาบาลในนามของดาวิด และพวกเขาก็คอยอยู่.
1ซมอ.
25:10 และนาบาลตอบพวกคนรับใช้ของดาวิดว่า ดาวิดคือใคร? บุตรของยิซัยคือใคร? ทุกวันนี้มีกคนใช้เป็นอันมากที่หนีไปจากนายของพวกเขา.
1ซมอ.
25:11 ควรหรือที่ข้าจะนำอาหารของข้า และน้ำของข้า และเนื้อของข้า ซึ่งข้าได้ฆ่าเสียสำหรับพวกคนตัดขนแกะของข้ามอบให้แก่พวกซึ่งมาจากที่ไหนข้าก็ไม่รู้?
1ซมอ.
25:12 พวกคนหนุ่มของดาวิดก็หันกลับไปตามทางที่มานั้น และบอกเรื่องราวทั้งสิ้นนี้แก่ดาวิด.
1ซมอ.
25:13 และดาวิดกล่าวแก่คนของท่านว่า แต่ละคนจงเอาดาบคาดเอวไว้. และแต่ละคนก็เอาดาบคาดเอวของตน และดาวิดก็เอาดาบคาดเอวด้วย. มีคนตามดาวิดขึ้นไปประมาณสี่ร้อยคน. ส่วนอีกสองร้อยคนอยู่เฝ้ากกองสัมภาระ.
1ซมอ.
25:14 แต่มีคนหนึ่งในพวกคนหนุ่ม[ของนาบาล]บอกนางอะบีฆายิลภรรยาของนาบาลว่า ดาวิดใช้ทูตมาจากป่ากันดารเพื่อคำนับนายของพวกเรา แต่นายกลับด่าว่าคนเหล่านั้น.
1ซมอ.
25:15 แต่ชายเหล่านั้นดีต่อเรามาก เราไม่ถูกทำร้าย และไม่มีสิ่งใดที่ขาดหายไปตลอดเวลาที่เราไปกับพวกเขาเมื่อเราอยู่ในทุ่งนา.
1ซมอ.
25:16 พวกเขาเป็นเหมือนกกำแพงของเราทั้งกลางคืนและกลางวัน ตลอดเวลาที่เราเลี้ยงแกะอยู่กับพวกเขา.
1ซมอ.
25:17 ขณะนี้ขอท่านทราบเรื่องและพิจารณาว่าท่านควรจะทำประการใด เพราะการร้ายถูกกำหนดให้มาถึงนายของเราแล้ว และต่อวงศ์วานทั้งสิ้นของเขา เพราะเขาเป็นนักเลง ใครจะพูดด้วยก็ไม่ได้.
1ซมอ.
25:18 แล้วนางอะบีฆายิลก็รีบจัดกขนมปังสองร้อยก้อน และเหล้าองุ่นสองถุงหนัง และแกะที่ทำเสร็จแล้วห้าตัว และข้าวคั่วห้าถัง และองุ่นแห้งหนึ่งร้อยช่อและขนมมะเดื่อเทศสองร้อยแผ่นบรรทุกหลังลา.
1ซมอ.
25:19 นางก็สั่งพวกคนหนุ่มของนางว่า จงรีบไปก่อนเรา เราจะตามเจ้าไป. แต่นางไม่ได้บอกนาบาลสามีของนาง.
1ซมอ.
25:20 เมื่อนางขี่ลาลงมา มีสันเขาบังนางอยู่ ดาวิดกับคนของท่านกำลังลงมาทางนาง และนางก็พบพวกเขา.
1ซมอ.
25:21 ดาวิดเคยกล่าวไว้ว่า 1ข้าเฝ้าดูรักษาทุกสิ่งที่คนนี้มีอยู่ในป่ากันดารไปเสียเปล่า ไม่มีสิ่งใดของเขาขาดหายไปเลย และเขาตอบแทนความดีของข้าด้วยความชั่ว.
1ซมอ.
25:22 ขอพระเจ้า1ทรงลงโทษข้า และทรงเพิ่มโทษนั้น หากข้ากปล่อยให้เด็กผู้ชายสักคนในบรรดาที่เขามีเหลืออยู่ถึงพรุ่งนี้เช้า.
1ซมอ.
25:23 เมื่อนางอะบีฆายิลเห็นดาวิด นางก็รีบลงจากหลังลา ก้มกราบลงต่อหน้าดาวิด ซบหน้าถึงดิน.
1ซมอ.
25:24 นางก้มกราบลงที่เท้าของดาวิดพูดว่า เจ้านายของดิฉัน ความบาปชั่วนี้อยู่ที่ดิฉันแต่ผู้เดียว ขอให้สาวใช้ของท่านพูดให้ท่านฟัง และโปรดฟังถ้อยคำของสาวใช้ของท่าน.
1ซมอ.
25:25 ขอเจ้านายของดิฉันโปรดอย่าได้ใส่ใจกับนาบาลนักเลงคนนี้เลย. เพราะเขาเป็นอย่างชื่อของเขาคือ1นาบาล และความโง่เขลาก็อยู่กับเขา ส่วนดิฉันสาวใช้ของท่านไม่เห็นพวกคนหนุ่มของเจ้านายซึ่งท่านใช้ไป.
1ซมอ.
25:26 ดังนั้นเจ้านายของดิฉัน พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด และท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะว่าพระยะโฮวาทรงทำให้ท่านกระงับเสียจากการทำให้โลหิตตก และจากการขแก้แค้นด้วยมือของท่านเอง บัดนี้ขอให้พวกศัตรูของท่าน และพวกที่คิดร้ายต่อเจ้านายของดิฉันเป็นอย่างนาบาล.
1ซมอ.
25:27 ของกำนัลนี้ซึ่งสาวใช้ของท่านได้นำมาให้เจ้านายของดิฉัน ขอมอบแก่พวกคนหนุ่มผู้ติดตามเจ้านายของดิฉัน.
1ซมอ.
25:28 โปรดอภัยการล่วงละเมิดของสาวใช้ของท่านเถิด เพราะพระยะโฮวาจะทรงทำให้เจ้านายของดิฉันเป็นกวงศ์วานที่มั่นคงเป็นแน่ เพราะว่าเจ้านายของดิฉันขทำสงครามอยู่ฝ่ายพระยะโฮวา และจะไม่พบความชั่วในตัวท่านตลอดชีวิตของท่าน.
1ซมอ.
25:29 แม้มีคนลุกขึ้นไล่ตามท่าน และแสวงหาชีวิตของท่าน ชีวิตของเจ้านายของดิฉันจะกผูกอยู่กับถุงย่ามแห่งชีวิตซึ่งอยู่ในพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน แต่ชีวิตศัตรูของท่านจะถูกเหวี่ยงออกไปดั่งออกไปจากรังสลิง.
1ซมอ.
25:30 และเมื่อพระยะโฮวาจะทรงกระทำแก่เจ้านายของดิฉัน ตามสิ่งดีทั้งหมดซึ่งพระองค์ตรัสเกี่ยวกับท่าน และทรงตั้งท่านกครอบครองเหนืออิสราเอลแล้ว
1ซมอ.
25:31 เจ้านายของดิฉันจะไม่มีเหตุที่บกพร่องในมโนธรรมหรือไม่เป็นสุขในใจ เพราะการทำให้โลหิตตกโดยไม่มีสาเหตุ หรือเพราะเจ้านายของดิฉันแก้แค้นเพื่อตนเอง. และเมื่อพระยะโฮวาทรงทำความดีแก่เจ้านายของดิฉันแล้ว ก็ขอระลึกถึงสาวใช้ของท่าน.
1ซมอ.
25:32 ดาวิดพูดกับนางอะบีฆายิลว่า สรรเสริญแด่พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรงใช้เจ้าให้มาพบเราในวันนี้.
1ซมอ.
25:33 ขอให้ความสุขุมรอบคอบของเจ้าได้รับการสรรเสริญ และขอให้ตัวเจ้าได้รับการสรรเสริญ เพราะเจ้าได้ป้องกันเราในวันนี้ให้พ้นจากการทำให้โลหิตตก และจากการแก้แค้นเพื่อตัวเองด้วยมือของเราเอง.
1ซมอ.
25:34 เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ทรงกระงับเราเสียจากการทำร้ายเจ้าได้ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าเจ้าไม่ได้รีบมาพบเรา ถึงรุ่งสางจะไม่มีแม้แต่เด็กผู้ชายสักคนขเหลือแก่นาบาล.
1ซมอ.
25:35 แล้วดาวิดก็รับบรรดาสิ่งที่นางนำมาจากมือของนาง และดาวิดพูดกับนางว่า จงกลับไปบ้านของเจ้าอย่างมีสันติสุข. ดูเถิด เราได้ฟังเสียงของเจ้าแล้ว และเราก็ยอมรับเจ้า.
1ซมอ.
25:36 และอะบีฆายิลก็กลับไปหานาบาล. และเขากำลังมีงานเลี้ยงใหญ่ในบ้านของเขาอย่างงานเลี้ยงของกษัตริย์. ใจของนาบาลก็เบิกบาน และเขามึนเมามาก นางจึงไม่ได้บอกอะไรให้เขาทราบจนเวลารุ่งสาง.
1ซมอ.
25:37 และในเวลาเช้า เมื่อเหล้าองุ่นสร่างจากนาบาลไปแล้ว ภรรยาของเขาก็เล่าเรื่องราวเหล่านี้ให้ฟัง. และภายในใจของเขาก็ตายเสีย และเขากลายเป็นดังก้อนหิน.
1ซมอ.
25:38 ต่อมาอีกประมาณสิบวันพระยะโฮวาทรงประหารนาบาลและเขาก็ตาย.
1ซมอ.
25:39 เมื่อดาวิดได้ยินว่านาบาลสิ้นชีวิตแล้ว ท่านจึงพูดว่า สรรเสริญแด่พระยะโฮวาผู้ทรงแก้แค้นการเหยียดหยามที่ข้าพเจ้าได้รับจากมือของนาบาล และทรงกระงับผู้รับใช้ของพระองค์ไม่ให้ทำการชั่ว พระยะโฮวาทรงตอบแทนการกระทำชั่วของนาบาลให้ตกบนศีรษะของเขาเอง. แล้วดาวิดก็ใช้คนไปสู่ขออะบีฆายิลให้มาเป็น1ขภรรยาของท่าน.
1ซมอ.
25:40 และเมื่อผู้รับใช้ของดาวิดมาถึงอะบีฆายิลที่คาระเมล พวกเขาพูดกับนางว่า ดาวิดใช้พวกเรามาหาท่านเพื่อนำท่านไปเป็นภรรยา.
1ซมอ.
25:41 และนางก็ลุกขึ้นซบหน้าลงถึงดินพูดว่า สาวใช้ของท่านเป็นทาสที่จะล้างเท้าให้พวกผู้รับใช้ของเจ้านายของดิฉัน.
1ซมอ.
25:42 อะบีฆายิลก็รีบลุกขึ้นขี่ลาไปพร้อมกับสาวใช้ติดตามนางอีกห้าคน. นางตามทูตของดาวิดไป และได้เป็นภรรยาของดาวิด.
1ซมอ.
25:43 ดาวิดยังได้รับกนางอาฮีโนอำชาวยิศเรเอลมาด้วย และทั้งสองก็เป็นขภรรยาของท่าน.
1ซมอ.
25:44 ซาอูลยกกมีคัลธิดาของท่านผู้เป็นภรรยาของดาวิดให้แก่ฟัลทีบุตรลายิศที่มาจากฆาลิมแล้ว.
คำอธิบาย 1 ซามูเอล บทที่ 25
1ซมอ.
25:1 ก 1ซมอ.28:3
1ซมอ.
25:1 1 ซามูเอลสิ้นชีวิตอย่างสงบสุขหลังจากที่เขาได้รับสุขส่วนของเขาในแผ่นดินงามที่พระเจ้าได้ทรงสัญญาไว้อย่างถูกต้องและครบบริบูรณ์. เนื่องจากเขามีความสัตย์ซื่อในทุกสถานะและหน้าที่ของเขา (ดู 7:3 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2) ซามูเอลจึงได้รับสุขแผ่นดินงาม ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ (ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1) ในทุกด้านและในทุกแง่มุมตลอดทั้งชีวิตของเขา. การรับสุขที่เขามีต่อดินแดนนั้นเหนือล้ำกว่าคนอื่นทุกคนในพันธสัญญาเดิม.
ซามูเอลกลายเป็นปุโรหิต, ผู้เผยพระวจนะ, และผู้วินิจฉัยเพื่อนำอาณาจักรของดาวิดเข้ามาในการทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าบนแผ่นดินโลกสำเร็จครบถ้วน. ดังนั้นเขาจึงได้ก่อตั้งอาณาจักรของพระเจ้าและเขียนกฎเกณฑ์ทั้งหมดเกี่ยวกับอาณาจักรของพระเจ้าเอาไว้ (10:25). แม้ว่าซามูเอลจะผิดหวังกับฐานะกษัตริย์ของซาอูล (15:35) แต่เขาก็ได้สิ้นชีวิตพร้อมด้วยความเฝ้าหวังอันเป็นที่หนุนใจผู้คนนั่นคือความเฝ้าหวังที่มีต่ออาณาจักรของดาวิด ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงอาณาจักรของพระเจ้า. เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ทำให้เขาได้รับการปลอบโยน.
ซามูเอลกลายเป็นปุโรหิต, ผู้เผยพระวจนะ, และผู้วินิจฉัยเพื่อนำอาณาจักรของดาวิดเข้ามาในการทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าบนแผ่นดินโลกสำเร็จครบถ้วน. ดังนั้นเขาจึงได้ก่อตั้งอาณาจักรของพระเจ้าและเขียนกฎเกณฑ์ทั้งหมดเกี่ยวกับอาณาจักรของพระเจ้าเอาไว้ (10:25). แม้ว่าซามูเอลจะผิดหวังกับฐานะกษัตริย์ของซาอูล (15:35) แต่เขาก็ได้สิ้นชีวิตพร้อมด้วยความเฝ้าหวังอันเป็นที่หนุนใจผู้คนนั่นคือความเฝ้าหวังที่มีต่ออาณาจักรของดาวิด ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงอาณาจักรของพระเจ้า. เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ทำให้เขาได้รับการปลอบโยน.
1ซมอ.
25:1 ข ยนซ.50:10; อฤธ.20:29; พบญ.34:8
1ซมอ.
25:6 ก 1คนก.12:18; มธ.10:13; ลก.10:5
1ซมอ.
25:10 ก 1ซมอ.22:8
1ซมอ.
25:13 ก 1ซมอ.30:10, 24
1ซมอ.
25:16 ก เทียบ โยบ1:10
1ซมอ.
25:18 ก เทียบ 2ซมอ.16:1
1ซมอ.
25:21 1 ถ้อยคำของดาวิดในที่นี้บ่งชี้ว่าเขาถูกนาบาลทำให้ขุ่นเคืองใจ. ดาวิดไม่ผ่านการทดสอบในเรื่องนี้. เขาเคยแบกกางเขนที่ใหญ่กว่านี้ภายใต้การข่มเหงของซาอูล (ดู 19:2 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2) แต่เขากลับพ่ายแพ้กับกางเขนเล็กๆ ในเรื่องของนาบาลนี้. เนื้อหนังมักจะได้รับการเปิดโปงผ่านกางเขนเล็กๆ อยู่เสมอ.
1ซมอ.
25:22 1 แปลตามตรงคือ ทรงกระทำแก่พวกศัตรูของดาวิด และกระทำให้มากยิ่งขึ้น.
1ซมอ.
25:22 ก 1ซมอ.25:34
1ซมอ.
25:25 1 แปลว่า โง่เขลา.
1ซมอ.
25:26 ก 1ซมอ.25:33-34, 39; เทียบ 2ซมอ.12:9; ยนซ.20:6
1ซมอ.
25:26 ข เทียบ รม.12:19; ฮร.10:30
1ซมอ.
25:28 ก 1พกษ.11:38; 1ซมอ.2:35
1ซมอ.
25:28 ข 1ซมอ.18:17
1ซมอ.
25:29 ก บพส.66:9
1ซมอ.
25:30 ก 1ซมอ.13:14
1ซมอ.
25:34 ก 1ซมอ.25:26
1ซมอ.
25:34 ข 1ซมอ.25:22
1ซมอ.
25:39 ก 1ซมอ.25:26
1ซมอ.
25:39 ข เทียบ 1ซมอ.25:43-44
1ซมอ.
25:39 1ข การที่ดาวิดรับเอานางอะบีฆายิลกับนางอาฮีโนอำมาเป็นภรรยานั้นทำให้ความอ่อนแอในเรื่องกามตัณหาของดาวิดเป็นที่ประจักษ์ออกมา. รากเหง้าของการพ่ายแพ้ในเวลาต่อมาที่ดาวิดได้ฆาตกรรมอูรียาและรับเอานางบัธเซบะมาเป็นภรรยา (2ซมอ.11) ก็ได้ประจักษ์ออกมาในที่นี้นี่เอง. ดู 2ซมอ.11:4 คำอธิบาย 1.
1ซมอ.
25:43 ก 2ซมอ.3:2-3; 1คนก.3:1
1ซมอ.
25:43 ข 1ซมอ.27:3; 30:5; 2ซมอ.2:2
1ซมอ.
25:44 ก 2ซมอ.3:13-14
