1 ซามูเอล บทที่ 19
1ซมอ.
19:1 ซาอูลกล่าวแก่โยนาธานบุตรชายและกับบรรดาข้าราชการทั้งหมดของท่านให้ฆ่าดาวิดเสีย. แต่โยนาธานบุตรชายของซาอูลกชอบใจในดาวิดมาก.
1ซมอ.
19:2 และ1โยนาธานกล่าวแก่ดาวิดว่า ซาอูลบิดาของฉันหาช่องจะฆ่าท่าน. เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้เช้า ขอจงระวังให้ดี จงอยู่ในที่ลับ ซ่อนตัวไว้.
1ซมอ.
19:3 และฉันจะออกไปยืนอยู่ข้างๆ บิดาในทุ่งนาที่ท่านอยู่. และฉันจะทูลบิดาด้วยเรื่องของท่าน ถ้าฉันรู้เรื่องอะไร จะบอกให้ท่านทราบ.
1ซมอ.
19:4 โยนาธานได้กล่าวในด้านดีของดาวิดต่อซาอูลบิดาของตนว่า ขอกษัตริย์อย่าทำผิดบาปต่อดาวิดผู้รับใช้ของท่านเลย เพราะดาวิดไม่ได้ทำผิดบาปต่อท่านและการงานของเขาก็ดีต่อท่านยิ่งนัก.
1ซมอ.
19:5 เพราะเขาเสี่ยงชีวิตของตน และกฆ่าชนชาติฟะลิศตีมคนนั้น และพระยะโฮวาได้สำเร็จการช่วยให้รอดที่ยิ่งใหญ่สำหรับอิสราเอลทั้งปวง. ท่านเห็นแล้วและชื่นชมยินดี แต่เหตุใดท่านจะทำผิดบาปต่อโลหิตที่ไร้ความผิด โดยฆ่าดาวิดเสียอย่างไร้สาเหตุ?
1ซมอ.
19:6 ซาอูลก็ฟังเสียงของโยนาธาน และซาอูลปฏิญาณว่า พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ดาวิดจะไม่ถูกฆ่า.
1ซมอ.
19:7 และโยนาธานก็เรียกดาวิดมา และเล่าถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดให้เขาฟัง. โยนาธานนำดาวิดเข้าเฝ้าซาอูล และดาวิดได้อยู่กับซาอูลอย่างแต่ก่อน.
1ซมอ.
19:8 สงครามเกิดขึ้นอีก. ดาวิดก็ออกไปสู้รบกับชนชาติฟะลิศตีม และฆ่าฟันพวกเขาจำนวนมาก พวกเขาจึงหนีไปต่อหน้าดาวิด.
1ซมอ.
19:9 ต่อมากวิญญาณชั่วจากพระยะโฮวาก็มาเหนือตัวซาอูล เมื่อท่านนั่งอยู่ในวังของท่าน มีหอกอยู่ในมือ และดาวิดกำลังใช้มือดีดพิณถวาย.
1ซมอ.
19:10 และซาอูลพยายามกพุ่งหอกหมายปักดาวิดให้ติดฝาผนัง แต่เขาก็หลบหนีไปต่อหน้าซาอูล. ซาอูลจึงพุ่งหอกติดผนัง แต่ดาวิดก็หลบขหนีรอดไปได้ในคืนนั้น.
1ซมอ.
19:11 ซาอูลใช้ทูตไปที่บ้านของดาวิดเพื่อเฝ้าดูเขา และเพื่อจะฆ่าเขาเสียในเวลาเช้า. แต่มีคัลภรรยาของดาวิดบอกให้ดาวิดรู้ว่า ถ้าคืนนี้ท่านไม่หนีเอาตัวรอด พรุ่งนี้เช้าท่านจะถูกฆ่าตาย.
1ซมอ.
19:12 มีคัลจึงกหย่อนดาวิดลงทางหน้าต่าง และเขาก็หนีหลบลี้เสีย.
1ซมอ.
19:13 มีคัลเอากรูปพระมาวางไว้บนเตียงนอน และวาง[หมอน]ตาข่ายที่ถักจากขนแพะไว้ที่ศีรษะ เอาเสื้อผ้าห่มคลุมไว้.
1ซมอ.
19:14 เมื่อซาอูลใช้ทูตไปจับดาวิด มีคัลก็ตอบว่า เขาป่วยอยู่.
1ซมอ.
19:15 แล้วซาอูลใช้ทูตนั้นไปดูดาวิดกล่าวว่า จงหามเขามาหาเราพร้อมทั้งเตียง เพื่อเราจะได้ฆ่าเขาเสีย.
1ซมอ.
19:16 เมื่อทูตเข้ามา ดูเถิด รูปพระก็อยู่ในเตียงพร้อมกับ[หมอน]ตาข่ายที่ถักจากขนแพะอยู่ที่ศีรษะ.
1ซมอ.
19:17 ซาอูลกล่าวแก่มีคัลว่า ทำไมเจ้าจึงหลอกลวงข้าอย่างนี้และปล่อยศัตรูของข้าไปเสีย เขาจึงหนีไป? และมีคัลทูลตอบซาอูลว่า เขาพูดกับฉันว่า ปล่อยฉันไป จะให้ฉันฆ่าเธอทำไมเล่า?
1ซมอ.
19:18 ดาวิดก็หนีรอดไป เขามาหากซามูเอลที่เมืองรามา และเล่าทุกสิ่งที่ซาอูลได้กระทำต่อเขาให้ซามูเอลฟัง. เขาและซามูเอลก็ไปอยู่ที่นาโยธ.
1ซมอ.
19:19 มีคนไปบอกซาอูลว่า ดาวิดอยู่ที่นาโยธในเมืองรามา.
1ซมอ.
19:20 ซาอูลก็ใช้ทูตไปจับดาวิด และเมื่อเขาเห็นหมู่ผู้เผยพระวจนะกำลังเผยพระวจนะอยู่ และซามูเอลยืนดูแลกำกับพวกเขา กพระวิญญาณของพระเจ้าก็เสด็จลงมาเหนือตัวทูตของซาอูล และพวกเขาก็เผยพระวจนะด้วย.
1ซมอ.
19:21 เมื่อมีคนไปบอกซาอูล ท่านก็ใช้ทูตอื่นไป และคนเหล่านั้นก็เผยพระวจนะด้วย ซาอูลใช้ทูตไปอีกเป็นครั้งที่สาม พวกเขาก็เผยพระวจนะด้วย.
1ซมอ.
19:22 ซาอูลก็ไปที่รามาเอง มาถึงบ่อน้ำใหญ่ที่ในเมืองเซคู และถามว่า ซามูเอลกับดาวิดอยู่ที่ไหน? มีคนทูลว่า พวกเขาทั้งสองอยู่ที่นาโยธในเมืองรามา.
1ซมอ.
19:23 ท่านจึงไปที่นั่นคือไปยังนาโยธในเมืองรามา และพระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จลงมาเหนือตัวท่านด้วย ท่านก็เดินเรื่อยไปและกเผยพระวจนะจนมาถึงนาโยธที่เมืองรามา.
1ซมอ.
19:24 ท่านถอดเสื้อผ้าออกและก็เผยพระวจนะต่อหน้าซามูเอลด้วย และนอนเปลือยกายอยู่ตลอดวันนั้นและตลอดคืนนั้น. ดังนั้นพวกเขาจึงพูดกันว่า ซาอูลอยู่ในกท่ามกลางผู้เผยพระวจนะด้วยหรือ?
คำอธิบาย 1 ซามูเอล บทที่ 19
1ซมอ.
19:1 ก 1ซมอ.18:1
1ซมอ.
19:2 1 ในขณะที่ซาอูลกำลังเสาะหาที่จะฆ่าดาวิด โยนาธานกับมีคัลก็ช่วยเขาให้หนีไป (20:1–42; 19:11–18). พระเจ้าทรงอำนาจสิทธิ์ขาดในทุกๆ เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับดาวิด. ในฐานะผู้ที่ทรงอำนาจสิทธิ์ขาด พระเจ้าทรงอยู่เหนือทุกสิ่ง, อยู่เบื้องหลังทุกสิ่ง, และอยู่ในท่ามกลางทุกสิ่ง. ในอำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์นั้น พระเจ้าทรงตระเตรียมดาวิดให้กลายเป็นมนุษย์ที่เป็นไปตามพระทัยของพระเจ้าเพื่ออาณาจักรของพระองค์. พระองค์ยังตระเตรียมซาอูลให้มาสำเร็จดาวิดโดยการทดสอบเขาและวางเขาไว้ในการทดลอง อีกทั้งทรงตระเตรียมโยนาธานบุตรชายของซาอูลกับนางมีคัลบุตรสาวของซาอูลซึ่งได้กลายเป็นภรรยาของดาวิดไว้เพื่อช่วยเหลือดาวิดให้หนีรอดจากซาอูลได้. หากปราศจากการช่วยเหลือจากโยนาธานและนางมีคัลแล้ว ดาวิดก็ไม่อาจทนต่อการข่มเหงและการทดลองจากซาอูลได้. ทั้งโยนาธาน กับนางมีคัลเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้ที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมไว้เพื่อเราในขณะที่ทนทุกข์กับการทดลองและการทดสอบของพระเจ้า.
เมื่อดาวิดถูกซาอูลข่มเหง เขาไม่ได้มีผลสะท้อนในด้านลบ และเขาก็ไม่ได้บ่นว่า, ปรับโทษ, วิพากวิจารณ์, หรือต่อต้านเลย. ถ้าใช้ศัพท์ในพันธสัญญาใหม่ เขายอมอยู่ภายใต้กางเขนเสมอ. เขาแบกกางเขนทุกวันภายใต้สถานการณ์ทุกประเภท (ลก.9:23). กำลังที่ทำให้เราสามารถแบกกางเขนได้นั้นก็คือฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์ (ฟป.3:10) ซึ่งก็คือตัวของพระคริสต์เองผู้เป็นการเป็นขึ้น (ยฮ.11:25). พระคริสต์ผู้เป็นขึ้นนั้นทรงเป็นอยู่ภายในเราเพื่อแบกกางเขนในเรา (ฆต.2:20).
เมื่อดาวิดถูกซาอูลข่มเหง เขาไม่ได้มีผลสะท้อนในด้านลบ และเขาก็ไม่ได้บ่นว่า, ปรับโทษ, วิพากวิจารณ์, หรือต่อต้านเลย. ถ้าใช้ศัพท์ในพันธสัญญาใหม่ เขายอมอยู่ภายใต้กางเขนเสมอ. เขาแบกกางเขนทุกวันภายใต้สถานการณ์ทุกประเภท (ลก.9:23). กำลังที่ทำให้เราสามารถแบกกางเขนได้นั้นก็คือฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์ (ฟป.3:10) ซึ่งก็คือตัวของพระคริสต์เองผู้เป็นการเป็นขึ้น (ยฮ.11:25). พระคริสต์ผู้เป็นขึ้นนั้นทรงเป็นอยู่ภายในเราเพื่อแบกกางเขนในเรา (ฆต.2:20).
1ซมอ.
19:5 ก เทียบ 1ซมอ.17:49-51
1ซมอ.
19:9 ก 1ซมอ.16:14; 18:10
1ซมอ.
19:10 ก 1ซมอ.18:11; 20:33
1ซมอ.
19:10 ข ฮร.11:34
1ซมอ.
19:12 ก ยฮซ.2:15; กจ.9:25; 2กธ.11:33
1ซมอ.
19:13 ก ยนซ.31:19
1ซมอ.
19:18 ก 1ซมอ.7:17
1ซมอ.
19:20 ก เทียบ 1ซมอ.10:10; 11:6
1ซมอ.
19:23 ก 1ซมอ.10:6
1ซมอ.
19:24 ก 1ซมอ.10:11-12
