1 ซามูเอล บทที่ 18
(5) ได้รับการข่มเหงและทดลองโดยซาอูล — 1ซมอ.18:1 — 2ซมอ.1:27
ก. ความรักที่โยนาธานมีต่อดาวิด — 1ซมอ.18:1–5
1ซมอ.
18:1 เมื่อดาวิดทูลซาอูลเสร็จแล้ว จิตของโยนาธานก็ประสานสนิทกับจิตของดาวิด และโยนาธานก็กรักเขาประหนึ่งรักชีวิตของท่านเอง.
1ซมอ.
18:2 และวันนั้นซาอูลก็กักตัวดาวิดไว้ ไม่ยอมให้กลับไปบ้านบิดาของเขา.
1ซมอ.
18:3 แล้วโยนาธานก็ตั้งกพันธสัญญากับดาวิด เพราะท่านรักเขาประหนึ่งรักชีวิตของท่านเอง.
1ซมอ.
18:4 โยนาธานถอดเสื้อคลุมออกมอบให้แก่ดาวิดพร้อมทั้งเสื้อเกราะ กระทั่งดาบ คันธนู และเข็มขัดของเขาด้วย.
1ซมอ.
18:5 และดาวิดก็ออกไป ไม่ว่าซาอูลจะใช้เขาไป ณ ที่ใด เขาก็กระทำการอย่างเฉลียวฉลาด. ดังนั้นซาอูลจึงตั้งเขาให้อยู่เหนือนักรบทั้งหลาย เขาก็เป็นที่ชอบในสายตาของพลไพร่ และในสายตาข้าราชการทั้งปวงของซาอูลด้วย.
ข. ซาอูลอิจฉาดาวิด — 1ซมอ.18:6–9
1ซมอ.
18:6 เมื่อพวกเขากลับมา ดาวิดก็กลับจากการฆ่าชนชาติฟะลิศตีมคนนั้น พวกผู้หญิงก็ออกมาจากบรรดาหัวเมืองอิสราเอล ร้องเพลงและเต้นรำต้อนรับกษัตริย์ซาอูล ด้วยรำมะนา ด้วยเพลงเบิกบานสำราญใจ และด้วยเครื่องดนตรี.
1ซมอ.
18:7 และเมื่อพวกผู้หญิงเต้นรำรื่นเริงกันอยู่นั้นก็ขับร้องรับกันว่า กซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆ แต่ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ.
1ซมอ.
18:8 ซาอูล1กริ้วยิ่งนัก คำที่ร้องกันนั้นไม่เป็นที่ชอบใจท่านเลย ท่านจึงกล่าวว่า เขาสรรเสริญดาวิดว่าฆ่าคนเป็นหมื่นๆ ส่วนเราเขาว่าฆ่าแต่เพียงเป็นพันๆ ดาวิดจะได้อะไรมากกว่านี้อีกเล่านอกจากอาณาจักร?
1ซมอ.
18:9 ซาอูลก็จับตาดูดาวิดตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป.
ค. ซาอูลคิดวางแผนจะประหารดาวิด — 1ซมอ.18:10—20:42
1ซมอ.
18:10 วันรุ่งขึ้นกวิญญาณชั่วจากพระเจ้าก็เข้าสิงซาอูลอย่างฉับพลัน ซาอูลก็1ขเพ้ออยู่ในวังของท่าน ดาวิดก็กำลังใช้มือดีดพิณอย่างที่เคยดีดถวายทุกวันมา. ซาอูลถือหอกอยู่.
1ซมอ.
18:11 และซาอูลก็พุ่งหอกด้วยคิดในใจว่า ข้าจะกปักดาวิดให้ติดกับผนังเสีย. แต่ดาวิดก็1หนีไปจากท่านได้สองครั้ง.
1ซมอ.
18:12 ซาอูลก็กลัวดาวิด เพราะว่าพระยะโฮวากสถิตอยู่กับเขา แต่ทรงพรากไปจากซาอูลแล้ว.
1ซมอ.
18:13 ดังนั้นซาอูลจึงรับสั่งให้ย้ายดาวิดไปให้พ้นจากท่าน และตั้งเขาเป็นผู้บังคับการกองพัน. และเขาได้กเข้าออกอยู่ต่อหน้าพลไพร่.
1ซมอ.
18:14 ดาวิดกระทำการอย่างเฉลียวฉลาดในทุกประการ และพระยะโฮวาสถิตอยู่กับเขา.
1ซมอ.
18:15 เมื่อซาอูลเห็นว่าดาวิดได้กระทำการอย่างเฉลียวฉลาดยิ่ง ก็เกรงกลัวดาวิด.
1ซมอ.
18:16 แต่ชนชาติอิสราเอลและคนยูดาทั้งสิ้นรักดาวิด เพราะเขาเข้าออกต่อหน้าเขาทั้งหลาย.
1ซมอ.
18:17 ฝ่ายซาอูลจึงรับสั่งกับดาวิดว่า ดูเถิด นี่คือบุตรสาวคนโตของเราชื่อเมรับ เราจะมอบนางให้เป็นกภรรยาของเจ้า ขอแต่เจ้าจงเป็นคนกล้าหาญสำหรับเราและสู้รบในขสงครามของพระยะโฮวา. เพราะซาอูลคิดในใจว่า อย่าให้มือของเราทำร้ายเขาเลย ให้มือชนชาติฟะลิศตีมทำร้าย เขาดีกว่า.
1ซมอ.
18:18 ดาวิดทูลซาอูลว่า กข้าพเจ้าคือผู้ใด ชีวิตของข้าพเจ้าคืออะไร หรือครอบครัวบิดาของข้าพเจ้าคือผู้ใดในท่ามกลางอิสราเอลที่ข้าพเจ้าจะเป็นบุตรเขยของกษัตริย์หรือ?
1ซมอ.
18:19 แต่เมื่อถึงเวลาที่จะยกกเมรับธิดาของซาอูลให้เป็นภรรยาของดาวิด เธอก็ถูกยกให้เป็นภรรยาของอัดรีเอลคนมะโฮลา.
1ซมอ.
18:20 ฝ่ายมีคัลธิดาของซาอูลนั้นรักดาวิด มีคนเอาเรื่องไปทูลซาอูล เรื่องนี้เป็นที่ชอบใจท่าน.
1ซมอ.
18:21 ซาอูลคิดในใจว่า ให้เรายกนางให้แก่เขา นางจะได้เป็นกับดักเขา และมือของชนชาติฟะลิศตีมจะได้ทำร้ายเขา. ดังนั้นซาอูลจึงกล่าวแก่ดาวิดเป็นครั้งที่สองว่า วันนี้เจ้าจะเป็นบุตรเขยของเรา.
1ซมอ.
18:22 ซาอูลบัญชาบรรดาข้าราชการว่า จงพูดเป็นส่วนตัวกับดาวิดว่า ดูเถิด กษัตริย์พอใจในเจ้า และบรรดาข้าราชการของท่านก็รักเจ้า เพราะฉะนั้นบัดนี้จงเป็นบุตรเขยของกษัตริย์เถิด.
1ซมอ.
18:23 และบรรดาข้าราชการของซาอูลพูดถ้อยคำเหล่านี้ให้ดาวิดฟัง ดาวิดก็กล่าวว่า ท่านทั้งหลายเห็นว่า ที่จะเป็นบุตรเขยของกษัตริย์นั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยอยู่หรือ ด้วยข้าพเจ้าเป็นแต่คนจน และไม่เป็นที่นับถืออะไรเลย.
1ซมอ.
18:24 และบรรดาข้าราชการของซาอูลจึงทูลว่า ดาวิดพูดอย่างนั้นอย่างนี้.
1ซมอ.
18:25 ซาอูลจึงกล่าวว่า เจ้าจงพูดเช่นนี้แก่ดาวิดว่า กษัตริย์ไม่มีพระประสงค์อเรื่องสินสอดใดๆ นอกจากหนังปลายองคชาตของชนชาติฟะลิศตีมสักหนึ่งร้อยคน เพื่อพระองค์จะทรงแก้แค้นศัตรูของกษัตริย์. ฝ่ายซาอูลวางแผนว่าจะให้ดาวิดตายเสียด้วยกมือของชนชาติฟะลิศตีม.
1ซมอ.
18:26 และเมื่อบรรดาข้าราชการกล่าวคำเหล่านั้นให้ดาวิดฟัง ก็เป็นที่พอใจดาวิดที่จะเป็นบุตรเขยของกษัตริย์. และเมื่อเวลาที่กำหนดไว้ยังไม่หมดไป
1ซมอ.
18:27 ดาวิดก็ลุกขึ้นไปพร้อมกับคนของเขา และเขาได้ฆ่าชนชาติฟะลิศตีมเสียสองร้อยคน. และดาวิดก็นำหนังปลายองคชาตของคนเหล่านั้นมาถวายแก่กษัตริย์ครบจำนวน เพื่อเขาจะเป็นบุตรเขยของกษัตริย์. ซาอูลจึงยกกมีคัลธิดาของท่านให้เป็นภรรยาของดาวิด.
1ซมอ.
18:28 ซาอูลเห็นและทราบว่าพระยะโฮวาสถิตอยู่กับดาวิด และมีคัลธิดาของซาอูลก็รักเขา.
1ซมอ.
18:29 ซาอูลเกรงกลัวดาวิดมากยิ่งขึ้น ดังนั้นซาอูลจึงเป็นศัตรูของดาวิดเรื่อยมา.
1ซมอ.
18:30 บรรดาเจ้านายแห่งฟะลิศตีมก็ออกมาทำสงคราม ไม่ว่าพวกเขาจะออกมากี่ครั้ง ดาวิดก็ประสบความสำเร็จมากกว่าบรรดาข้าราชการทั้งสิ้นของซาอูล ชื่อของเขาจึงเป็นที่นับถืออย่างสูง.
คำอธิบาย 1 ซามูเอล บทที่ 18
1ซมอ.
18:1 ก 1ซมอ.19:1; 20:17; 2ซมอ.1:26
1ซมอ.
18:3 ก 1ซมอ.20:8; 23:18; 2ซมอ.21:7
1ซมอ.
18:7 ก 1ซมอ.21:11; 29:5
1ซมอ.
18:8 1 การที่ซาอูลโกรธและอิจฉาดาวิดนั้นแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นบุคคลที่อยู่ในเนื้อหนังอย่างสิ้นเชิงและเป็นอยู่เพื่อตัวเองอย่างสิ้นเชิง. ตรงกันข้ามกับซาอูล ดาวิดรู้แต่เพียงประพฤติและเป็นอยู่ตามพระทัยของพระเจ้า. เขาไม่มีความรู้สึกเพื่อตัวเอง แต่เขารู้แต่เพียงตรากตรำและประพฤติตัวเพื่อพลไพร่ของพระเจ้าและอาณาจักรของพระเจ้า.
1ซมอ.
18:10 ก 1ซมอ.16:14; 19:9
1ซมอ.
18:10 ข เทียบ 1ซมอ.19:23-24
1ซมอ.
18:10 1ข แปลตามตรงคือ เผยพระวจนะ.
1ซมอ.
18:11 ก 1ซมอ.19:10; 20:33
1ซมอ.
18:11 1 เมื่อซาอูลพยามยามที่จะฆ่าดาวิด เขาไม่ได้ต่อสู้หรือทำอะไรเพื่อแก้เเค้นให้ตัวเองเลย (เทียบ รม.12:19; อฟ.4:26); เขาได้แต่หนีไปเท่านั้น. การแก้เเค้นและการต่อสู้ล้วนเป็นเรื่องที่อยู่ในเนื้อหนัง. คนเหล่านั้นที่มีภาคปฏิบัติในสิ่งที่อยู่ฝ่ายเนื้อหนังไม่สามารถมีส่วนในอาณาจักรของพระเจ้าได้เลย (ฆต.5:21). ในอาณาจักรของพระเจ้า เนื้อหนังจะต้องถูกตรึงไว้ที่กางเขน (ฆต.5:24).
1ซมอ.
18:12 ก 1ซมอ.16:13, 18; 18:28
1ซมอ.
18:13 ก อฤธ.27:17; พบญ.31:2; 1ซมอ.18:16; 2ซมอ.5:2
1ซมอ.
18:17 ก 1ซมอ.17:25
1ซมอ.
18:17 ข 1ซมอ.25:28
1ซมอ.
18:18 ก 2ซมอ.7:18; เทียบ อซด.3:11; วนฉ.6:15
1ซมอ.
18:19 ก 2ซมอ.21:8
1ซมอ.
18:25 ก 1ซมอ.18:17
1ซมอ.
18:27 ก 2ซมอ.3:14
