1 ซามูเอล บทที่ 15

1ซมอ. 15:1 ก 1ซมอ.9:16

1ซมอ. 15:2 ก อซด.17:8-16; พบญ.25:17-19

1ซมอ. 15:2 1ก ในด้านแบบเล็ง ชนชาติอะมาเล็คเป็นเครื่องหมายเล็งถึงเนื้อหนัง — มนุษย์ที่ตกต่ำ (อซด.17:8–16; ยนซ.6:3ก; รม.3:20ก). พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างมนุษย์ ไม่ใช่เนื้อหนัง แต่เมื่อมนุษย์ตกต่ำ สุดท้ายก็ได้กลายเป็นเนื้อหนัง. ในแง่ของความเป็นจริงแล้ว ศัตรูเพียงหนึ่งเดียวของพระเจ้าในทั้งจักรวาลนี้ไม่ใช่ซาตาน แต่เป็นเนื้อหนัง (รม.8:7). เนื้อหนัง, มนุษย์ที่ตกต่ำนั้นเป็นหนึ่งกับซาตานอย่างสิ้นเชิง (มธ.16:23) และถูกซาตานใช้มาต่อสู้กับพระเจ้า (ฆต.5:17).

1ซมอ. 15:3 ก อฤธ.21:2; ยฮซ.6:21

1ซมอ. 15:3 1ก แปลตามตรงคือ มอบให้ (ในกรณีนี้ มอบให้เพื่อการทำลายล้าง) แปลเหมือนกันตลอดทั้งบทนี้. การที่พระเจ้าทรงกำชับซาอูลให้ทำลายชนชาติอะมาเล็คจนเสียสิ้นนั้นเป็นสติปัญญาของพระองค์ที่ได้วางซาอูลไว้ในสถานการณ์เช่นนี้เพื่อทดสอบเขา.

1ซมอ. 15:6 ก วนฉ.1:16; 4:11; 1ซมอ.27:10; 30:29

1ซมอ. 15:8 ก อฤธ.24:7; อธร.3:1

1ซมอ. 15:9 1 ซาอูลและพวกพลไพร่ได้สงวนรักษาส่วนที่ดีที่สุดที่ควรจะทำลายเสียสิ้นไว้ กรณีนี้บรรยายถึงข้อเท็จจริงที่ว่าในทางประสบการณ์นั้น เราให้ความล้ำค่าต่อเนื้อหนัง, ชีวิตธรรมชาติในด้านที่ดีของเรา และไม่อยากทำลายสิ่งเหล่านั้น. ทุกสิ่งที่เรากระทำนอกเหนือจากพระคุณของพระเจ้าและการพึ่งพิง, เชื่อพึ่งในพระองค์นั้นล้วนมาจากเนื้อหนังทั้งสิ้น. ทุกด้านของเนื้อหนังไม่ว่าจะเป็นด้านที่ดีหรือชั่วล้วนตรงข้ามกับพระคุณและฐานะกษัตริย์ของพระเจ้า ซึ่งขัดขวางเราไม่ให้รับสุขพระคริสต์ (เทียบ ฆต.3:3; 5:2–4 และคำอธิบาย). ดังนั้นเราจำต้องเกลียดชังเนื้อหนังในทุกด้านและมีความเด็ดขาดในการทำลายเนื้อหนัง.

1ซมอ. 15:11 ก ยนซ.6:6; 1ซมอ.15:35

1ซมอ. 15:11 ข เทียบ 1ซมอ.15:35; 16:1

1ซมอ. 15:12 1 ซาอูลไม่ได้สร้างอนุสรณ์นี้เพื่ออาณาจักรของพระเจ้า แต่สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกถึงตัวเขาเองจากชัยชนะที่ทำให้เขากับระบอบกษัตริย์ของเขามั่งคั่ง. นี่เป็นข้อบ่งชี้ที่หนักแน่นว่าจุดมุ่งหมายของซาอูลคือการก่อสร้างระบอบกษัตริย์ของตนเองภายในอาณาจักรของพระเจ้า.

1ซมอ. 15:12 ก เทียบ 1ซมอ.14:52

1ซมอ. 15:15 1 พระเจ้าไม่ได้ประสงค์ให้ใช้แกะและโคที่ดีที่สุดมาถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระองค์. ในสายพระเนตรของพระองค์นั้น สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย (ข้อ 19). ทุกสิ่งที่ถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระเจ้า ถ้ามีต้นกำเนิดมาจากเนื้อหนังแล้วก็ล้วนเป็นสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระองค์. การถวายบางสิ่งแด่พระเจ้าตามความตั้งใจของเราเองนั้นเป็นการทำตามอำเภอใจและเป็นความบาป. ดู ยนซ.4:5 และคำอธิบาย; มธ.7:22–23 และข้อ 23 คำอธิบาย 1.

1ซมอ. 15:17 ก เทียบ 1ซมอ.9:21

1ซมอ. 15:22 ก บพส.50:8-9; ยซย.1:11-13; ยรม.7:22-23; มคา.6:6-8; ฮซอ.6:6; มธ.9:13; มก.12:33; ฮร.10:6-9

1ซมอ. 15:23 1 การทำความดีตามความตั้งใจของเราเองนั้นแท้จริงแล้วเป็นการกระทำที่กบฏต่อพระที่นั่งของพระเจ้าและแผนการบริหารของพระองค์ (ดู อซด.17:16 คำอธิบาย 1). การที่ซาอูลไม่เชื่อฟังได้เปิดโปงว่าเขาเป็นผู้ที่กบฏต่อพระเจ้าและเป็นศัตรูของพระเจ้า (ดู 22:17 คำอธิบาย 1). ซาอูลได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้าย คือได้ติดต่อกับวิญญาณชั่วเพื่อทำให้จุดมุ่งหมายของวิญญาณนั้นสำเร็จลุล่วง ไม่ได้ทำเพื่อความมุ่งหมายของพระเจ้า. ถ้อยคำของซามูเอลในข้อนี้บ่งชี้ว่าการรักษาไว้ซึ่งด้านที่ดีของเนื้อหนังของเราเอาไว้ทำให้เราไปพัวพันกับวิญญาณชั่วและการกราบไหว้รูปเคารพ.

1ซมอ. 15:23 ก 1ซมอ.13:14; 15:26

1ซมอ. 15:23 2ก หากเราไม่มีความเด็ดขาดในการจัดการกับเนื้อหนังของเรา เราก็จะเป็นเหมือนกับซาอูล คือเราจะสูญเสียฐานะกษัตริย์ของเราไป. การไม่เชื่อฟังของซาอูลในครั้งนี้เป็นคำเตือน ซึ่งบ่งชี้ว่าเราไม่ควรทำสิ่งใดในอาณาจักรของพระเจ้าด้วยเนื้อหนังของเรา. ในทุกเรื่อง เราต้องตรึงเนื้อหนังของเรา ทั้งอารมณ์และราคะตัณหาของเนื้อหนังไว้ (ฆต.5:24; รม.8:13) และใช้วิญญาณของเรามาติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระวิญญาณที่ครอบคลุมสรรพสิ่งและสำเร็จสุดยอด ซึ่งอยู่ในวิญญาณของเราและเป็นหนึ่งกับเราอย่างสัตย์ซื่อ (1กธ.15:45; 6:17; 2ตธ.4:22; ฆต.5:16, 25). จากนั้นอาณาจักรของพระเจ้า ซึ่งก็คือคริสตจักรในฐานะพระกายทางภายในของพระคริสต์ (มธ.16:18–19; รม.14:17; อฟ.1:22–23) ซึ่งจะสำเร็จสุดยอดในกรุงเยรูซาเล็มใหม่นั้น (วว.21:2) ก็จะถูกก่อสร้างขึ้นมา.

1ซมอ. 15:28 ก 1ซมอ.28:17-18; เทียบ 1พกษ.11:30-31

1ซมอ. 15:28 1 ผู้ที่ใกล้ชิดกับซาอูลนั้นก็คือดาวิด (16:1–13; 28:17).

1ซมอ. 15:29 ก อฤธ.23:19; ยอค.24:14

1ซมอ. 15:35 ก 1ซมอ.16:1

1ซมอ. 15:35 ข 1ซมอ.15:11