1 ซามูเอล บทที่ 11
3. ซาอูลพิชิตชนชาติอำโมน — 11:1–13
1ซมอ.
11:1 กนาฮาชชนชาติอำโมนได้ยกขึ้นไปตั้งค่ายสู้เมืองขยาเบศฆีละอาด. บรรดาชาวเมืองยาเบศจึงพูดกับนาฮาชว่า ขอตั้งพันธสัญญากับพวกเราและพวกเราจะปรนนิบัติท่าน.
1ซมอ.
11:2 แต่นาฮาชชนชาติอำโมนพูดกับพวกเขาว่า เราจะตั้งพันธสัญญากับพวกเจ้าตามเงื่อนไขต่อไปนี้ คือเราจะควักตาขวาของเจ้าเสียทุกคนให้เป็นที่อัปยศแก่คนอิสราเอลทั้งปวง.
1ซมอ.
11:3 ส่วนพวกผู้อาวุโสแห่งเมืองยาเบศพูดกับท่านว่า ขอผ่อนผันให้พวกเราสักเจ็ดวัน เพื่อพวกเราจะได้ส่งทูตไปให้ทั่วอาณาเขตอิสราเอล. แล้วถ้าไม่มีคนใดช่วยพวกเราได้ พวกเราจะยอมมอบตัวไว้ให้แก่ท่าน.
1ซมอ.
11:4 เมื่อพวกทูตมาถึงฆิบอาเมืองของซาอูล พวกเขาก็เล่าเรื่องราวให้พลไพร่ฟังและพลไพร่ทั้งปวงก็ร้องไห้เสียงดัง.
1ซมอ.
11:5 ฝ่ายซาอูลเพิ่งต้อนฝูงโคกลับมาจากทุ่ง และซาอูลถามว่า พลไพร่เป็นอะไรไปพวกเขาจึงร้องไห้?” ดังนั้นเขาจึงเล่าให้ท่านทราบถึงเรื่องของคนยาเบศ.
1ซมอ.
11:6 เมื่อท่านได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ กพระวิญญาณของพระเจ้าก็เสด็จมาเหนือซาอูล อย่างฉับพลันและความโกรธของท่านก็พลุ่งขึ้นอย่างรุนแรง.
1ซมอ.
11:7 ท่านจึงเอาโคมาคู่หนึ่งฟันออกเป็นกท่อนๆ ส่งไปทั่วอาณาเขตทั้งสิ้นของอิสราเอลโดยมือของพวกทูตกล่าวว่า ใครที่ไม่ออกมาตามซาอูลและซามูเอล จะทำอย่างนี้แก่โคของเขา. และความหวาดกลัวพระยะโฮวาก็มาเหนือพลไพร่ พวกเขาพากันออกมาเหมือนคนๆ เดียว.
1ซมอ.
11:8 เมื่อซาอูลรวบรวมพลอยู่ที่เบเซ็ค ชนชาติอิสราเอลมีสามแสนคนและชายเผ่ายูดามีสามหมื่นคน.
1ซมอ.
11:9 พวกเขาจึงพูดกับพวกทูตที่มานั้นว่า จงบอกแก่คนยาเบศฆีละอาดว่าพรุ่งนี้เวลาแดดร้อนจัดพวกท่านจะได้รับการช่วยให้พ้น. เมื่อพวกทูตกลับมาบอกคนยาเบศ พวกเขาก็มีความยินดี.
1ซมอ.
11:10 ดังนั้นคนยาเบศจึงพูดว่า พรุ่งนี้เราจะมอบตัวของเราไว้ให้แก่ท่าน ท่านจงทำแก่เราตามที่ท่านเห็นควร.
1ซมอ.
11:11 พอวันรุ่งขึ้นซาอูลก็จัดพลไพร่ออกเป็นสามกองยกเข้ามากลางค่ายตอนเช้ามืดและฆ่าฟันชนชาติอำโมนเสียจนเวลาแดดร้อนจัด ผู้ที่เหลืออยู่ก็กระจัดกระจายไปจนรวมตัวกันไม่ได้แม้สักคู่เดียวเลย.
1ซมอ.
11:12 แล้วพลไพร่จึงพูดกับซามูเอลว่า ใครที่พูดว่ากซาอูลจะครอบครองเหนือพวกเราได้หรือ? จงนำคนเหล่านั้นออกมา พวกเราจะได้ฆ่าพวกเขาเสีย.
1ซมอ.
11:13 แต่ซาอูลกล่าวว่า ในวันนี้อย่าให้ผู้ใดถูกประหารชีวิตเลย เพราะว่าวันนี้เป็นวันที่พระยะโฮวาได้ช่วยชนชาติอิสราเอลจนสำเร็จครบถ้วน.
4. ซามูเอลเตือนสติอิสราเอลอีกครั้งหนึ่ง — 11:14—12:25
1ซมอ.
11:14 แล้วซามูเอลจึงกล่าวแก่พลไพร่ว่า มาเถิด ให้เราไปยังกฆีละฆาลและตั้ง1อาณาจักรขึ้นมาใหม่ที่นั่น.
1ซมอ.
11:15 พลไพร่ทั้งปวงจึงไปยังฆีละฆาล. และที่นั่นพวกเขาก็ตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาที่ฆีละฆาล แล้วพวกเขาถวายสัตวบูชาป็นเครื่องบูชาสันติสุขต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา ซาอูลกับพลไพร่อิสราเอลทั้งปวงก็ชื่นชมยินดีอย่างยิ่งที่นั่น.
คำอธิบาย 1 ซามูเอล บทที่ 11
1ซมอ.
11:1 ก 1ซมอ.12:12
1ซมอ.
11:1 ข วนฉ.21:8; 1ซมอ.31:11; 2ซมอ.2:4-5
1ซมอ.
11:6 ก 1ซมอ.10:10
1ซมอ.
11:7 ก เทียบ วนฉ.19:29; 20:6
1ซมอ.
11:12 ก เทียบ 1ซมอ.10:27
1ซมอ.
11:14 ก 1ซมอ.10:8; 13:4
1ซมอ.
11:14 1 แม้ว่าซาอูลจะมีชัยชนะต่อชนชาติอำโมนและมีลักษณะปรากฏทางภายนอกเป็นผู้ที่น่าดึงดูดและถ่อมตัว แต่การเตือนสติของซามูเอลที่มีต่อชนชาติอิสราเอล (11:14—12:25) ได้บ่งชี้ว่าตามความเข้าใจของซามูเอลแล้ว ชนชาติอิสราเอลยังไม่ใช่อาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก แต่เป็นระบอบกษัตริย์ของซาอูลเอง. อาณาจักรของพระเจ้าจะมาถึงเป็นครั้งแรกภายใต้การปกครองดาวิดเมื่อพระที่นั่งของพระเจ้าได้ถูกตั้งขึ้นในกรุงเยรูซาเล็ม (2ซมอ.7:12–16; เทียบ มธ.21:43).
