ประวัตินางรูธ บทที่ 2

นรธ. 2:1 ก นรธ.3:2

นรธ. 2:1 ข นรธ.4:21; มธ.1:5

นรธ. 2:1 1ข ในหนังสือเล่มนี้ โบอัศเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในสองด้าน: (1) ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งซึ่งเป็นผู้ที่มั่งมีและมีใจกรุณาในการให้ (2:1, 14–16; 3:15) โบอัศเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้ทรงมีความอุดมสมบูรณ์อันศักดิ์สิทธิ์อันหาที่สุดไม่ได้ และผู้ทรงดูแลพลไพร่ของพระเจ้าที่มีความต้องการด้วยการหล่อเลี้ยงที่ครบสมบูรณ์ของพระองค์ (อฟ.3:8; ลก.10:33–35; ฟป.1:19ข). (2) ในฐานะญาติ (ข้อ 3; 3:9, 12) ที่ทำการไถ่สิทธิที่สูญเสียไปในที่ดินของมาโลนและนำหญิงม่ายของมาโลนมาเป็นภรรยาของตนเพื่อก่อกำเนิดทายาทที่จำเป็นนั้น (4:9–10, 13) โบอัศเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้ทรงไถ่คริสตจักรและกระทำให้คริสตจักรเป็นคู่ครองของพระองค์เพื่อการเพิ่มพูนของพระองค์ (อฟ.5:23–32; ยฮ.3:29–30). ดู 3:12 คำอธิบาย1.

นรธ. 2:2 1 ทุ่งนาในแผ่นดินงามที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ (ข้อ 2–3) เป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง ผู้เป็นแหล่งกำเนิดของผลิตผลอันศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายวิญญาณทั้งหมด ซึ่งเป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตสำหรับผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร (ฟป.1:19ข; ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1).

นรธ. 2:2 ก ลวต.19:9; 23:22; พบญ.24:19

นรธ. 2:2 2ก กฎเกณฑ์ของพระเจ้าเกี่ยวกับการเกี่ยวข้าวคือว่าหากชนชาติอิสราเอลเหลือข้าวที่ริมคันนาและข้าวที่ตกหล่นไว้สำหรับคนยากจน, ผู้ค้างแรม, และหญิงม่าย พระยะโฮวาก็จะทรงอวยพระพรแก่พวกเขา (ลวต.19:9–10; 23:22; พบญ.24:19). กรณีนี้ไม่เพียงแสดงให้เห็นถึงความเอ็นดูรักใคร่ของพระเจ้า อีกทั้งความยิ่งใหญ่, ความประณีต, และความละเอียดของพระองค์เท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นถึงผลผลิตที่อุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินงามด้วย.
ในเรื่องกฎเกณฑ์ที่พระเจ้าประทานผ่านโมเซเกี่ยวกับการเกี่ยวข้าวนั้น ไม่ได้มีการระบุขนาดของริมคันนา. ขนาดนั้นขึ้นอยู่กับความเชื่อของเจ้าของที่ดินที่มีต่อพระยะโฮวา. เขามีความเชื่อในพระยะโฮวายิ่งมาก ขนาดของริมคันนาก็ยิ่งใหญ่ (เทียบ 2กธ.9:6–10). โบอัศได้เชื่อฟังกฎเกณฑ์นี้ ดังนั้นเขาจึงเป็นพยานได้ถึงความเชื่อที่ยิ่งใหญ่ที่เขามีต่อพระยะโฮวา. ภายใต้อำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า กฎเกณฑ์ข้อนี้คล้ายกับว่าจะถูกเขียนขึ้นมาสำหรับบุคคลเพียงผู้เดียว นั่นก็คือนางรูธนั่นเอง.

นรธ. 2:3 1 นางรูธซึ่งได้หันจากเบื้องหลังที่เป็นคนนอกศาสนากลับมาสู่พระเจ้านั้น ได้ใช้สิทธิของเธอในการมีส่วนในผลผลิตที่อุดมสมบูรณ์ในมรดกของผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร. นางรูธได้ใช้สิทธิของเธอในการเก็บข้าวที่ตกหล่นตามสถานะทั้งสามชั้นของเธอ คือผู้ค้างแรม, คนยากจน, และหญิงม่าย. การที่เธอเก็บข้าวที่ตกหล่นนั้นไม่ได้เป็นการร้องขออย่างขอทาน แต่เป็นสิทธิของเธอ. นางรูธซึ่งเป็นหญิงชนชาติโมอาบ เป็นคนบาปนอกศาสนาที่ห่างเหินจากพระสัญญาของพระเจ้า (พบญ.23:3; เทียบ อฟ.2:12) เธอกลับได้รับสิทธิให้มีส่วนในการเก็บข้าวที่ตกหล่นในขณะที่ผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรกำลังเก็บเกี่ยวรวงข้าวนั้น กรณีนี้เป็นแบบเล็งถึง “สุนัข” ต่างชาติที่ได้สิทธิพิเศษในการมีส่วนในเศษขนมปังที่เป็นส่วนของพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรซึ่งได้ตกอยู่ใต้โต๊ะนั้น (มธ.15:21–28 และข้อ 27 คำอธิบาย 1). นางรูธมีสิทธิที่จะรับสุขผลผลิตของแผ่นดินงามหลังจากที่เข้ามาในดินแดนนี้แล้ว เราก็มีสิทธิที่จะรับสุขพระคริสต์เป็นแผ่นดินงามของเราหลังจากที่เราได้เชื่อในพระองค์เช่นกัน. การที่นางรูธได้ใช้สิทธิของเธอมารับและครอบครองผลผลิตของแผ่นดินงามนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งว่าหลังจากที่เราเชื่อเข้าสู่พระคริสต์ และได้เข้าสนิทกับพระองค์อย่างเป็นอินทรียภาพแล้ว เราก็จะต้องเริ่มแสวงหาพระคริสต์เพื่อที่จะได้รับ, ครอบครอง, ประสบการณ์, และรับสุขพระองค์ (ฟป.3:7–16).
หนังสือเล่มนี้ได้บรรยายถึงหนทาง, ฐานะ, คุณสมบัติ, และสิทธิของคนบาปในการมีส่วนในพระคริสต์และรับสุขพระคริสต์. ตามการกำหนดของพระเจ้าแล้ว เราซึ่งเป็นผู้ที่ได้เชื่อเข้าสู่พระคริสต์ก็ได้ถูกกระทำให้มีคุณสมบัติและฐานะ ที่จะสามารถอ้างสิทธิในการรับสุขพระคริสต์ได้ (กซ.1:12). กรณีนี้หมายความว่าเราไม่จำเป็นต้องร้องขออย่างขอทานต่อพระเจ้าให้ช่วยเราให้รอด แต่เราสามารถไปหาพระเจ้าเพื่อที่จะรับเอาความรอดจากพระองค์มาเป็นของเราได้เลย. เรามีฐานะ, คุณสมบัติ, และสิทธิที่จะรับเอาความรอดจากพระเจ้าได้. นี่ก็คือมาตรฐานที่สูงสุดในการต้อนรับกิตติคุณ.

นรธ. 2:4 ก เทียบ บพส.129:7–8; 2ธซ.3:16

นรธ. 2:6 ก นรธ.1:22

นรธ. 2:8 1 แปลตามตรงคือ ลูกเอ๋ย เจ้าไม่ได้ยินหรือ?

นรธ. 2:9 1 แปลตามตรงคือ ฉันมิได้สั่ง.....หรือ?

นรธ. 2:12 ก บพส.17:8; 36:7; 63:7; มธ.23:37; ลก.13:34

นรธ. 2:16 ก พบญ.24:19

นรธ. 2:20 ก ลวต.25:25; นรธ.3:9, 12; 4:1, 14

นรธ. 2:20 1ก คำนี้จะแปลเป็น ผู้ไถ่ ก็ได้. เหมือนกันตลอดทั้งเล่ม.