ผู้วินิจฉัย บทที่ 8
วนฉ.
8:1 คนเอ็ฟรายิมจึงกล่าวกับฆิดโอนว่า เหตุใดท่านจึงทำกับเราอย่างนี้ คือเมื่อท่านยกไปสู้รบกับชนชาติมิดยานนั้น ท่านก็กไม่ได้เรียกเราไปด้วย? และเขาทั้งหลายก็โต้เถียงฆิดโอนอย่างรุนแรง.
วนฉ.
8:2 ฆิดโอนจึงตอบเขาทั้งหลายว่า สิ่งที่เราทำตอนนี้จะเปรียบเทียบกับสิ่งที่ท่านทั้งหลายทำได้หรือ? ผลองุ่นที่ตกหล่นซึ่งคนเอ็ฟรายิมเก็บก็ยังดีกว่าผลองุ่นที่อะบีเอศรีเก็บไม่ใช่หรือ?
วนฉ.
8:3 พระเจ้าประทานโอเรบและเซพ เจ้านายมิดยานไว้ในมือของท่านทั้งหลาย. ข้าพเจ้าสามารถทำอะไรที่จะเทียบกับท่านได้เล่า? เมื่อเขากล่าวเช่นนี้ พวกเขาก็กหายโกรธ.
วนฉ.
8:4 ฆิดโอนก็มายังแม่น้ำจอร์แดนและข้ามไป ทั้งเขาและสามร้อยคนที่อยู่ด้วย แม้จะอ่อนเปลี้ยแต่ก็ยังติดตามไป.
วนฉ.
8:5 เขาจึงพูดกับชาวเมืองซุโคธว่า โปรดให้ขนมปังแก่คนที่ติดตามเรามาบ้าง เพราะพวกเขาอ่อนเปลี้ยและข้าพเจ้ากำลังไล่ติดตามซะบาและซัลมูนากษัตริย์แห่งมิดยาน.
วนฉ.
8:6 แต่เจ้านายทั้งหลายแห่งซุโคธกล่าวว่า ซะบาและซัลมูนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ เราจึงต้องนำขนมปังมาเลี้ยงกองทัพของเจ้า?
วนฉ.
8:7 ฆิดโอนจึงกล่าวว่า ถ้าอย่างนั้นเมื่อพระยะโฮวามอบซะบาและซัลมูนาไว้ในมือเราแล้ว เราจะเหยียบย่ำเนื้อหนังของพวกเจ้าบนเสี้ยนหนามแห่งป่ากันดารและหญ้าหนาม.
วนฉ.
8:8 เขาก็ออกจากที่นั่นขึ้นไปยังเมืองกพะนูเอล และกล่าวเช่นเดียวกันกับพวกเขา แต่ชาวเมืองพะนูเอลก็ตอบเขาเช่นเดียวกับที่ชาวเมืองซุโคธตอบ.
วนฉ.
8:9 ดังนั้นเขาจึงพูดกับชาวเมืองพะนูเอลว่า เมื่อข้าพเจ้ากลับมาโดยสวัสดิภาพ ข้าพเจ้าจะทำลายหอนี้ลงเสีย.
วนฉ.
8:10 คราวนั้นซะบาและซัลมูนาอยู่ที่คาระโคร กับกองทัพที่อยู่กับพวกเขาประมาณหนึ่งหมื่นห้าพันคน คือกองทัพชนชาติทางตะวันออกที่เหลืออยู่ทั้งหมด เพราะว่าผู้ที่ถือดาบนั้นได้ล้มตายไปเสียหนึ่งแสนสองหมื่นคน.
วนฉ.
8:11 ฆิดโอนขึ้นไปตามทางสัญจรของคนที่อาศัยในกระโจม ทางทิศตะวันออกของโนบาและยัฆบะฮา และเขาเข้าโจมตีกองทัพเมื่อกองทัพไม่ทันระวังตัว.
วนฉ.
8:12 ซะบาและซัลมูนาหนีไป ฆิดโอนก็ไล่ติดตามพวกเขา. และเขาจับซะบากับซัลมูนากษัตริย์ชนชาติมิดยานได้ทั้งสององค์ และทำให้ทั้งกองทัพแตกตื่น.
วนฉ.
8:13 ฆิดโอนบุตรโยอาศก็กลับจากการสงครามมาตามทางขึ้นเขาฮาเร็ศ.
วนฉ.
8:14 เขาได้จับชายหนุ่มชาวเมืองซุโคธคนหนึ่ง จึงซักถามเขา. ชายคนนี้ก็เขียนชื่อเจ้านายและพวกผู้อาวุโสของเมืองซุโคธให้ รวมเจ็ดสิบเจ็ดคน.
วนฉ.
8:15 ฆิดโอนจึงมาหาชาวเมืองซุโคธกล่าวว่า จงมาดูซะบาและซัลมูนา ซึ่งเมื่อก่อนเจ้าเยาะเย้ยเราว่า กซะบาและซัลมูนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ เราจึงต้องนำขนมปังมาเลี้ยงผู้คนที่อ่อนเปลี้ยของเจ้า?
วนฉ.
8:16 เขาก็จับตัวพวกผู้อาวุโสในเมือง แล้วเอาเสี้ยนหนามแห่งป่ากันดาร และหญ้าหนามมา1เหยียบย่ำชาวเมืองซุโคธ.
วนฉ.
8:17 ฆิดโอนก็ทำลายหอเมืองพะนูเอล และประหารชีวิตชาวเมืองนั้นเสีย.
วนฉ.
8:18 ฆิดโอนจึงกล่าวแก่ซะบาและซัลมูนาว่า คนที่เจ้าฆ่าที่ภูเขาธาโบรนั้นมีลักษณะเช่นไร? พวกเขาตอบว่า ท่านเป็นอย่างไร พวกเขาก็เป็นอย่างนั้น. แต่ละคนเป็นเหมือนราชโอรส.
วนฉ.
8:19 ฆิดโอนจึงกล่าวว่า คนเหล่านั้นเป็นพี่น้องมารดาเดียวกันกับเรา. พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าพวกเจ้าไว้ชีวิตพวกเขา เราก็จะไม่ประหารชีวิตพวกเจ้าฉันนั้น.
วนฉ.
8:20 แล้วฆิดโอนสั่งเยเธอร์บุตรหัวปีของเขาว่า จงลุกขึ้นฆ่าพวกเขาเสีย. แต่ชายหนุ่มนั้นไม่ยอมชักดาบออกเพราะเขากลัว เนื่องจากเขายังหนุ่มอยู่.
วนฉ.
8:21 ซะบากับซัลมูนาจึงว่า ท่านเองลุกขึ้นฆ่าเราซิ เพราะชายฉกรรจ์เป็นอย่างไร ก็มีกำลังเป็นอย่างนั้น. ฆิดโอนก็ลุกขึ้นฆ่ากซะบาและซัลมูนา. แล้วเก็บรูปพระจันทร์เสี้ยวที่ประดับคออูฐของพวกเขาไป.
วนฉ.
8:22 แล้วชนชาติอิสราเอลกล่าวแก่ฆิดโอนว่า มาปกครองพวกเราเถิด ทั้งตัวท่าน, ลูกและหลานของท่านด้วย เพราะว่าท่านได้กช่วยเราทั้งหลายให้พ้นจากมือของชนชาติมิดยาน.
วนฉ.
8:23 แต่ฆิดโอนกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ข้าพเจ้าจะไม่ปกครองท่านทั้งหลาย และบุตรของข้าพเจ้าก็จะไม่ปกครองท่าน. พระยะโฮวาจะทรงกปกครองท่านทั้งหลายเอง.
วนฉ.
8:24 ฆิดโอนก็กล่าวแก่คนเหล่านั้นว่า ข้าพเจ้าจะขอสิ่งหนึ่งจากท่านทั้งหลาย คือขอให้พวกท่านแต่ละคนนำเอาตุ้มหูอันหนึ่งซึ่งริบมาได้นั้นให้แก่ข้าพเจ้า. (ชนชาติมิดยานมีตุ้มหูทองคำ เพราะว่าพวกเขาเป็นชนชาติยิศมาเอล.)
วนฉ.
8:25 พวกเขาก็ตอบฆิดโอนว่า พวกเราเต็มใจให้. เขาทั้งหลายก็ปูผ้าลง แล้วแต่ละคนก็โยนตุ้มหูซึ่งริบมาได้นั้นไว้ที่นั่น.
วนฉ.
8:26 ตุ้มหูทองคำซึ่งเขาขอนั้นเป็นทองคำหนักหนึ่งพันเจ็ดร้อยเชกไกละ. นอกจากนี้ยังมีรูปพระจันทร์เสี้ยว, จี้, และฉลองพระองค์สีม่วง ซึ่งอยู่บนตัวของกษัตริย์มิดยาน อีกทั้งเครื่องผูกคออูฐด้วย.
วนฉ.
8:27 ฆิดโอนก็เอาทองคำนี้ทำเป็นกเอโฟดเก็บไว้ที่เมืองของเขา คืออัฟรา. และบรรดาชนชาติอิสราเอลก็ขติดตามเอโฟดด้วยการเล่นชู้ ณ ที่นั้น และมันก็กลายเป็นบ่วงแร้วสำหรับฆิดโอนและครอบครัวของเขา.
วนฉ.
8:28 ชนชาติมิดยานก็ถูกสยบต่อหน้าชนชาติอิสราเอล และพวกเขาไม่อาจยกศีรษะขึ้นอีกได้. และดินแดนก็กสงบสุขในสมัยฆิดโอนถึงสี่สิบปี
วนฉ.
8:29 ยะรูบาละบุตรของโยอาศไปอาศัยอยู่ในบ้านของตน
วนฉ.
8:30 ฆิดโอนมีบุตรชายที่เกิดจากสายเลือดของเขากเจ็ดสิบคน เพราะเขามีภรรยาหลายคน.
วนฉ.
8:31 ภรรยาน้อยของฆิดโอนที่อยู่ในเมืองเซเค็มก็มีบุตรกับเขาคนหนึ่ง เขาตั้งชื่อว่ากอะบีเมเล็ค.
วนฉ.
8:32 ฆิดโอนบุตรโยอาศสิ้นชีวิตเมื่อเขาชรามากแล้ว และถูกฝังไว้ในอุโมงค์ฝังศพของโยอาศบิดาของเขาในเมืองอัฟรา ซึ่งเป็นของตระกูลอะบีเอศรี.
8. วัฏจักรที่ห้าโดยอะบีเมเล็ค, โธลา, และยาอีร — 8:33—10:5
วนฉ.
8:33 เมื่อฆิดโอนสิ้นชีวิตแล้ว ชนชาติอิสราเอลก็หันกลับไปติดตามพระบาละทั้งหลายด้วยการ1กเล่นชู้ และถือว่าบาละบะรีธเป็นพระของพวกเขา.
วนฉ.
8:34 ชนชาติอิสราเอลกไม่ได้ระลึกถึงพระยะโฮวาพระเจ้าของตน ผู้ทรงช่วยเขาทั้งหลายให้พ้นจากมือของศัตรูรอบด้าน
วนฉ.
8:35 พวกเขาไม่ได้แสดงความเมตตาแก่วงศ์วานยะรูบาละ คือฆิดโอน ให้สมกับความดีทั้งสิ้นซึ่งฆิดโอนได้ทำแก่ชนชาติอิสราเอล.
คำอธิบาย ผู้วินิจฉัย บทที่ 8
วนฉ.
8:1 ก วนฉ.6:35; เทียบ วนฉ.12:1
วนฉ.
8:3 ก เทียบ สภษ.15:1
วนฉ.
8:8 ก ยนซ.32:30–31; 1พกษ.12:25
วนฉ.
8:15 ก วนฉ.8:6
วนฉ.
8:16 1 ต่อจากข้อ 7. ภาษาเฮ็บรายอาจอ่านเป็น สั่งสอน. หลังจากที่ฆิดโอนได้ประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ เขาก็ได้พ่ายแพ้อย่างร้ายแรง. ปัจจัยทางภายในที่ทำให้ฆิดโอนพ่ายแพ้นั้นเนื่องมาจากเขาได้ละทิ้งพระเจ้าและนำตัวเองไปเข้าสนิทกับซาตาน (ดู 2:12 คำอธิบาย 1). ปัจจัยสำคัญสามประการที่ทำให้เขาพ่ายแพ้ก็คือ ประการแรก ฆิดโอนไม่มีความกรุณา เขาได้ฆ่าชนชาติเดียวกันที่ไม่สนับสนุนเขา (ข้อ 16–17) ซึ่งเป็นการละเมิดพระบัญญัติข้อที่หกของพระเจ้า (อซด.20:13). ประการที่สอง เขาตกอยู่ในราคะตัณหาของเนื้อหนัง ไม่ยอมจำกัดราคะตัณหาของเนื้อหนัง (ข้อ 30–31) ดังนั้นจึงได้ละเมิดพระบัญญัติข้อที่เจ็ด (อซด.20:14). ประการที่สาม แม้ว่าเขาได้ปฏิเสธไม่ปกครองเหนือพลไพร่ ซึ่งเป็นการประพฤติที่ถูกต้อง แต่เขากลับโลภอยากได้ของที่ริบมาของเหล่าพลไพร่ (ข้อ 24) ซึ่งได้ละเมิดพระบัญญัติข้อที่สิบ (อซด.20:17). การที่ฆิดโอนปล่อยตัวตามกามราคะและโลภเงินทองนั้นได้นำเขาไปสู่การกราบไหว้รูปเคารพ (เทียบ อฟ.5:5; กซ.3:5). ฆิดโอนได้ทำเอโฟดด้วยทองคำที่เขานำมาจากพลไพร่ และเอโฟดชิ้นนี้ก็ได้กลายเป็นรูปเคารพสำหรับชนชาติอิสราเอล (ข้อ 27). ในที่สุด ครอบครัวของฆิดโอนและสังคมอิสราเอลทั้งหมดก็ถูกทำให้เสื่อมเสียไป.
ในหนังสือเล่มนี้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรับสุขแผ่นดินงาม ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์นั้น (ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1) ความสำเร็จของฆิดโอนบ่งชี้ถึงการได้มาซึ่งโอกาสอันดีเลิศในการรับสุขพระคริสต์ ส่วนความพ่ายแพ้ของเขาบ่งชี้ถึงการสูญเสียโอกาสในการรับสุขพระคริสต์. ความพ่ายแพ้ของฆิดโอนแสดงให้เห็นว่าเราจะต้องควบคุมจัดการในเรื่องของกามราคะและเงินทองอย่างเคร่งครัด. การปล่อยตัวไปตามเรื่องราวเหล่านี้จะทำให้เราสูญเสียการรับสุขที่มีต่อพระคริสต์. ดู 2ซมอ.11:4 คำอธิบาย 1, 1พกษ.11:43 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 3, และ ยนซ.14:23 คำอธิบาย 1.
ในหนังสือเล่มนี้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรับสุขแผ่นดินงาม ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์นั้น (ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1) ความสำเร็จของฆิดโอนบ่งชี้ถึงการได้มาซึ่งโอกาสอันดีเลิศในการรับสุขพระคริสต์ ส่วนความพ่ายแพ้ของเขาบ่งชี้ถึงการสูญเสียโอกาสในการรับสุขพระคริสต์. ความพ่ายแพ้ของฆิดโอนแสดงให้เห็นว่าเราจะต้องควบคุมจัดการในเรื่องของกามราคะและเงินทองอย่างเคร่งครัด. การปล่อยตัวไปตามเรื่องราวเหล่านี้จะทำให้เราสูญเสียการรับสุขที่มีต่อพระคริสต์. ดู 2ซมอ.11:4 คำอธิบาย 1, 1พกษ.11:43 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 3, และ ยนซ.14:23 คำอธิบาย 1.
วนฉ.
8:21 ก บพส.83:11
วนฉ.
8:22 ก วนฉ.2:16
วนฉ.
8:23 ก เทียบ 1ซมอ.8:7; 12:12
วนฉ.
8:27 ก อซด.28:6–12; วนฉ.17:5; 18:14, 17
วนฉ.
8:27 ข วนฉ.2:17
วนฉ.
8:28 ก วนฉ.3:11; 5:31
วนฉ.
8:30 ก วนฉ.9:2, 5, 24
วนฉ.
8:31 ก วนฉ.9:1, 18
วนฉ.
8:33 ก วนฉ.2:17
วนฉ.
8:33 1ก ความหมายทางภายในของวัฏจักรที่ห้าและหกในประวัติศาสตร์ที่น่าเวทนาของอิสราเอลนั้น (8:33—10:5; 10:6—12:15) ประกอบไปด้วยการที่อิสราเอลละทิ้งพระเจ้าและนำตัวเองไปเข้าสนิทกับรูปเคารพ. ดู 2:12 คำอธิบาย 1.
วนฉ.
8:34 ก บพส.78:42
