ผู้วินิจฉัย บทที่ 7
วนฉ.
7:1 กยะรูบาละ (คือฆิดโอน) และคนทั้งหมดที่อยู่กับเขาก็ลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ ไปตั้งค่ายที่ริมน้ำพุฮะโรด. ส่วนค่ายของชนชาติมิดยานอยู่ทางเหนือของพวกเขา คืออยู่ในหุบเขาที่เนินเขาโมเร.
วนฉ.
7:2 พระยะโฮวาตรัสกับฆิดโอนว่า คนที่อยู่กับเจ้ายังมี1มากเกินไปที่เราจะมอบชนชาติมิดยานไว้ในมือของพวกเขา เกรงว่าชนชาติอิสราเอลจะกโอ้อวดต่อเรากล่าวว่า มือของพวกข้าเองได้ช่วยข้าไว้.
วนฉ.
7:3 บัดนี้จงประกาศให้พลไพร่ได้ยินว่า ผู้ใดกกลัวจนตัวสั่น ก็ให้กลับไปเสียจาก1ที่นี่. และมีคนกลับไปสองหมื่นสองพันคน และยังเหลือหนึ่งหมื่นคน.
วนฉ.
7:4 พระยะโฮวาตรัสกับฆิดโอนว่า พลไพร่ยังกมากอยู่. จงพาพวกเขาลงไปที่แหล่งน้ำ และเราจะทดสอบเขาทั้งหลายให้เจ้าที่นั่น คนที่เราบอกเจ้าว่า ‘ให้คนนี้ไปกับเจ้า’ คนนั้นต้องไปกับเจ้า. คนที่เราบอกว่า ‘คนนี้อย่าให้ไป’ คนนั้นก็ไม่ต้องไป.
วนฉ.
7:5 เขาจึงพาพลไพร่ลงไปที่แหล่งน้ำ. พระยะโฮวาตรัสกับฆิดโอนว่า ทุกคนที่ใช้ลิ้น1เลียน้ำเหมือนสุนัข จงแยกเขาไว้พวกหนึ่ง ส่วนคนที่คุกเข่าลงดื่มน้ำจงรวมไว้อีกพวกหนึ่งด้วย.
วนฉ.
7:6 จำนวนคนที่ใช้มือวักน้ำขึ้นเลียมีสามร้อยคน แต่พลไพร่ทั้งหมดที่เหลือคุกเข่าลงดื่มน้ำ.
วนฉ.
7:7 พระยะโฮวาตรัสกับฆิดโอนว่า เราจะช่วยเจ้าทั้งหลายด้วยจำนวนคนสามร้อยคนที่เลียน้ำนั้น และมอบชนชาติมิดยานไว้ในมือของเจ้า. นอกนั้นให้ทุกคนกลับไปยังที่ของตน.
วนฉ.
7:8 แล้วพลไพร่ก็ถือเสบียงและแตรไว้ และเขาได้ส่งชนชาติอิสราเอลทุกคนกลับไปยังกระโจมของตน เว้นแต่สามร้อยคนนั้นให้คงอยู่. และค่ายของมิดยานก็อยู่ข้างล่างเขาในหุบเขา.
วนฉ.
7:9 ในคืนวันนั้นพระยะโฮวาตรัสกับเขาว่า จงลุกขึ้นลงไปตีค่ายนั้นเถิด เพราะเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว.
วนฉ.
7:10 แต่ถ้าเจ้ากลัวไม่กล้าลงไปตี เจ้าก็จงลงไปที่ค่ายนั้นกับฟูราคนใช้หนุ่มของเจ้า.
วนฉ.
7:11 เจ้าจะได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไรกัน. ภายหลังมือของเจ้าจะมีกำลังขึ้นที่จะลงไปตีค่ายนั้น. เขาจึงลงไปกับฟูราคนใช้หนุ่มของเขาจนถึงด้านนอกของค่ายที่มีทหารถืออาวุธ
วนฉ.
7:12 บรรดาชนชาติมิดยาน, ชนชาติอะมาเล็ค, และชนชาติทางตะวันออกนอนอยู่ตามหุบเขามากมายเหมือนฝูงกตั๊กแตน และฝูงอูฐของเขาก็นับไม่ถ้วน มากดุจเม็ดทรายที่ฝั่งทะเล.
วนฉ.
7:13 ขณะที่ฆิดโอนมาถึง ในเวลานั้นมีชายคนหนึ่งกำลังเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า เราฝันเรื่องหนึ่ง. มีขนมบาร์เลย์กลมก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายของชนชาติมิดยานมาชนกระโจม ทำให้กระโจมล้มลงและพลิกขึ้น แล้วกระโจมก็ราบไป.
วนฉ.
7:14 เพื่อนของเขาจึงตอบว่า นี่ไม่ใช่สิ่งอื่นเลย นอกจากดาบของฆิดโอนบุตรโยอาศชนชาติอิสราเอล. พระเจ้าได้ทรงมอบชนชาติมิดยานและค่ายทั้งสิ้นไว้ในมือของเขาแล้ว.
วนฉ.
7:15 เมื่อฆิดโอนได้ยินเขาเล่าความฝันและคำแก้ฝันเช่นนั้นแล้ว เขาก็นมัสการ. และกลับไปยังค่ายอิสราเอลกล่าวว่า จงลุกขึ้นเถิด เพราะว่าพระยะโฮวาทรงกมอบค่ายของชนชาติมิดยานไว้ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว.
วนฉ.
7:16 เขาจึงแบ่งคนสามร้อยคนนั้นออกเป็นสามกอง ให้พวกเขาถือแตรทุกคน และถือเหยือกเปล่า มีคบเพลิงอยู่ข้างในเหยือกนั้น.
วนฉ.
7:17 และฆิดโอนกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า จงดูข้าพเจ้า แล้วทำเหมือนกับที่ข้าพเจ้าทำ. เมื่อข้าพเจ้าไปถึงค่ายด้านนอกแล้ว ข้าพเจ้าทำอย่างไร ท่านก็จงทำอย่างนั้น.
วนฉ.
7:18 เมื่อข้าพเจ้ากับทุกคนที่อยู่กับข้าพเจ้าเป่าแตร พวกท่านก็จงเป่าแตรอยู่รอบค่ายทั้งหมดแล้วร้องว่า ดาบของพระยะโฮวาและฆิดโอน!
วนฉ.
7:19 ฆิดโอนกับคนหนึ่งร้อยคนที่อยู่กับเขาก็มาถึงด้านนอกค่ายในเวลาต้นของ1ยามกลาง. พวกเขาพึ่งผลัดเวรยามใหม่. พวกเขาก็เป่าแตรและทุบเหยือกที่อยู่ในมือให้แตก.
วนฉ.
7:20 ทหารทั้งสามกองก็เป่าแตรและทุบเหยือก มือซ้ายถือคบเพลิง มือขวาถือแตรเพื่อเป่า. และพวกเขาร้องขึ้นว่า ดาบของพระยะโฮวาและฆิดโอน!
วนฉ.
7:21 แต่ละคนก็ยืนอยู่ตามที่ของตนรอบค่าย. ทุกคนในค่ายก็ร้องอื้ออึงวิ่งหนีไป.
วนฉ.
7:22 เมื่อเขาทั้งหลายเป่ากแตรทั้งสามร้อยตัวนั้น พระยะโฮวาทรงบันดาลให้พวกคนในค่ายแต่ละคนเอาขดาบฆ่าฟันกันเองทั่วทั้งค่าย และพวกเขาก็หนีไปจนถึงเบธชีตาทางไปซะเรรัธริมไกลไปจนถึงอาเบนมะโฮลาที่ธาบาธ.
วนฉ.
7:23 ชนชาติอิสราเอลถูกเรียกออกมาจากนัฟธาลี และจากอาเซ็ร และจากทั่วมะนาเซ และไล่ตามชนชาติมิดยานไป.
วนฉ.
7:24 แล้วฆิดโอนก็ใช้ทูตออกไปทั่วเขตเทือกเขาเอ็ฟรายิมกล่าวว่า จงลงมารบกับชนชาติมิดยาน และยึดแควทั้งหลายไกลไปจนถึงเบธบาราและแม่น้ำจอร์แดนด้วย. พวกเขาก็เรียกคนเอ็ฟรายิมทั้งสิ้นออกมา พวกเขาได้ยึดแควทั้งหลายจนถึงเบธบาราและแม่น้ำจอร์แดนไว้.
วนฉ.
7:25 พวกเขาจับกโอเรบและเซพเจ้านายสององค์ของชนชาติมิดยานได้. เขาฆ่าโอเรบเสียที่ศิลาแห่งโอเรบ และฆ่าเซพเสียที่บ่อย่ำองุ่นแห่งเซพ แล้วก็ไล่ติดตามชนชาติมิดยานไป. และพวกเขานำเอาศีรษะโอเรบและเซพข้ามแม่น้ำจอร์แดนมาให้ฆิดโอน.
คำอธิบาย ผู้วินิจฉัย บทที่ 7
วนฉ.
7:1 ก วนฉ.6:32
วนฉ.
7:2 1 พระเจ้าทรงบอกฆิดโอนว่าเขามีจำนวนคนมากเกินไป กรณีนี้บ่งชี้ว่าพระองค์จะทรงสู้รบเพื่อชนชาติอิสราเอล.
วนฉ.
7:2 ก เทียบ พบญ.8:17; ยซย.10:12–13
วนฉ.
7:3 ก พบญ.20:8
วนฉ.
7:3 1 แปลตามตรงคือ ภูเขาฆีละอาด. ในที่นี้ข้อความในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน.
วนฉ.
7:4 ก เทียบ 1ซมอ.14:6
วนฉ.
7:5 1 การดื่มเป็นความจำเป็นพื้นฐานในชีวิตประจำวันของมนุษย์. พระเจ้าทรงทดสอบมนุษย์โดยการสังเกตวิธีการที่พวกเขาคำนึงถึงความจำเป็นของตัวเอง. การเลือกสรรคนสามร้อยคนนี้เน้นที่การเสียสละผลประโยชน์และการรับสุขส่วนตัวเพื่อพระประสงค์ของพระเจ้า. ทั้งสามร้อยคนนั้นเลียน้ำจากมือของพวกเขา ซึ่งก็คือการจำกัดตัวเองในการดับความกระหาย พวกเขาเป็นเหมือนกับฆิดโอนที่ยินดีเสียสละเพื่อให้พระเจ้าใช้การ. คนเหล่านั้นที่คุกเข่าลงดื่มน้ำโดยปราศจากการยับยั้งนั้นล้วนคำนึงถึงความต้องการของตัวเองมากกว่าความต้องการของพระเจ้า ดังนั้นพระเจ้าจึงใช้พวกเขากลับบ้าน (เทียบ 2ตธ.2:4).
วนฉ.
7:12 ก วนฉ.6:5
วนฉ.
7:15 ก วนฉ.3:28
วนฉ.
7:19 1 ประมาณเที่ยงคืน
วนฉ.
7:22 ก เทียบ ยฮซ.6:4, 16, 20
วนฉ.
7:22 ข 1ซมอ.14:20; 2คนก.20:23
วนฉ.
7:25 ก วนฉ.8:3; บพส.83:11
