ผู้วินิจฉัย บทที่ 3

วนฉ. 3:1 ต่อไปนี้คือนานาประเทศที่พระยะโฮวาทรงเหลือไว้ เพื่ออาศัยพวกเขามากทดสอบชนชาติอิสราเอล (ทุกคนที่ไม่เคยรู้จักการทำสงครามทั้งสิ้นในคะนาอัน)

วนฉ. 3:2 เพื่อให้ชนชาติอิสราเอลชั่วอายุต่อมา อย่างน้อยคือผู้ที่ยังไม่เคยรู้จักการทำสงครามมาก่อนจะได้เรียนรู้ในการทำสงคราม:

วนฉ. 3:3 [พวกที่เหลืออยู่มี]กเจ้านายทั้งห้าของชนชาติฟะลิศตีม, ชนชาติคะนาอันทั้งหมด, ชนชาติซีโดน, และชนชาติฮีวีผู้อาศัยอยู่บนภูเขาเลบานอน ตั้งแต่ภูเขาบาละเฮระโมนจนถึงทางเข้าเมืองฮามัธ.

วนฉ. 3:4 คนเหล่านี้อยู่เพื่อทดสอบชนชาติอิสราเอล เพื่อจะทราบว่าพวกเขาจะเชื่อฟังพระบัญญัติของพระยะโฮวา ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาไว้กับบรรพบุรุษของเขาผ่านโมเซนั้นหรือไม่.

วนฉ. 3:5 ชนชาติอิสราเอลจึง1อาศัยอยู่ท่ามกลางชนชาติกคะนาอัน, ชนชาติเฮ็ธ, ชนชาติอะโมรี, ชนชาติฟะริซี, ชนชาติฮีวี, และชนชาติยะบูศ.

วนฉ. 3:6 พวกเขาไปกรับบุตรสาวของคนเหล่านั้นมาเป็นภรรยาของตน และยกบุตรสาวของตนให้แก่บุตรชายของคนเหล่านั้น และได้ปรนนิบัติพระของพวกเขา.

วนฉ. 3:7 ชนชาติอิสราเอลกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระยะโฮวา พวกเขาลืมพระยะโฮวาพระเจ้าของตนเสีย ไปกปรนนิบัติพระบาละทั้งหลายและบรรดาแม่อาเซราห์.

วนฉ. 3:8 เพราะฉะนั้นพระพิโรธของพระยะโฮวาจึงพลุ่งขึ้นต่ออิสราเอล และพระองค์ทรงกขายพวกเขาไว้ในมือของคูซันรีซาธายิมกษัตริย์แห่งเมโสโปเตเมีย. และชนชาติอิสราเอลได้รับใช้คูซันรีซาธายิมแปดปี.

วนฉ. 3:9 เมื่อชนชาติอิสราเอลกร้องทูลพระยะโฮวา พระยะโฮวาทรงให้ผู้ช่วยคนหนึ่งเกิดแก่ชนชาติอิสราเอลผู้ซึ่งมาขช่วยเขาทั้งหลาย คือคอัธนีเอลบุตรคะนัศน้องชายของคาเล็บ.

วนฉ. 3:10 กพระวิญญาณของพระยะโฮวาเสด็จลงมาบนอัธนีเอล เขาจึงเป็นผู้วินิจฉัยชนชาติอิสราเอล. และเขาออกไปสู้รบ และพระยะโฮวาทรงมอบคูซันรีซาธายิมกษัตริย์แห่ง1เมโสโปเตเมียไว้ในมือของเขา และมือของเขามีชัยชนะเหนือคูซันรีซาธายิม.

วนฉ. 3:11 ดังนั้นดินแดนจึงกสงบสุขอยู่สี่สิบปี.

แล้วอัธนีเอลบุตรคะนัศก็สิ้นชีวิต.

วนฉ. 3:12 และชนชาติอิสราเอลได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระยะโฮวาอีก พระยะโฮวาจึงทรงเสริมกำลังเอ็ฆโลนกษัตริย์แห่งโมอาบเพื่อให้ต่อสู้กับชนชาติอิสราเอล เพราะว่าเขาทั้งหลายได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระยะโฮวา.

วนฉ. 3:13 เอ็ฆโลนจึงได้ให้ชนชาติอำโมนและชนชาติกอะมาเล็คมาสมทบ ยกไปโจมตีอิสราเอลและได้ยึดเมืองต้นอินทผลัมไว้.

วนฉ. 3:14 ดังนั้นชนชาติอิสราเอลจึงรับใช้เอ็ฆโลนกษัตริย์แห่งโมอาบอยู่ถึงสิบแปดปี.

วนฉ. 3:15 แต่เมื่อชนชาติอิสราเอลกร้องคร่ำครวญพระยะโฮวา พระยะโฮวาจึงทรงตั้งขผู้ช่วยคนหนึ่งให้แก่เขาทั้งหลาย คือเอฮูดบุตรเฆราเผ่าเบ็นยามิน เป็นคนคถนัดมือซ้าย. บัดนี้ชนชาติอิสราเอลให้เขาเป็นผู้นำเครื่องบรรณาการไปถวายเอ็ฆโลนกษัตริย์แห่งโมอาบ.

วนฉ. 3:16 เอฮูดได้ทำดาบสองคมไว้ประจำตัวเล่มหนึ่ง ยาวราวหนึ่งศอก เหน็บไว้ใต้ผ้าที่ต้นขาขวา.

วนฉ. 3:17 เขาก็นำเครื่องบรรณาการไปถวายเอ็ฆโลนกษัตริย์แห่งโมอาบ (เอ็ฆโลนนั้นเป็นคนอ้วนมาก.)

วนฉ. 3:18 และเมื่อเอฮูดถวายเครื่องบรรณาการแล้ว เขาจึงไปส่งคนที่หาบเครื่องบรรณาการนั้น.

วนฉ. 3:19 แล้วตัวเขาก็กลับจากรูปเคารพสลักที่อยู่ใกล้ฆีละฆาลมาทูลว่า ข้าแต่กษัตริย์ ข้าพเจ้ามีสารลับที่จะทูลให้ทรงทราบ. กษัตริย์จึงกล่าวว่า ‘เงียบไว้’. แล้วบรรดาผู้ที่เฝ้าอยู่ก็ออกไปทั้งหมด.

วนฉ. 3:20 และเอฮูดก็เข้าไปเฝ้าพระองค์ ขณะนั้นพระองค์ประทับอยู่ลำพังในห้องเย็นชั้นบนของพระองค์. และเอฮูดทูลว่า ข้าพเจ้ามีข่าวสารจากพระเจ้ามายังพระองค์. พระองค์จึงทรงลุกขึ้นจากพระที่นั่ง.

วนฉ. 3:21 เอฮูดก็ยื่นมือซ้ายชักดาบนั้นออกจากต้นขาขวาแทงเข้าไปในท้องของเอ็ฆโลน.

วนฉ. 3:22 ดาบนั้นจมเข้าไปหมดทั้งด้ามจับด้วย ไขมันหุ้มดาบไว้ เขาไม่ได้ชักดาบออกจากท้องของพระองค์. เขาก็ออกไปที่ลานข้างนอก.

วนฉ. 3:23 แล้วเอฮูดออกไปที่เฉลียง ปิดประตูห้องชั้นบนขังเอ็ฆโลน แล้วลั่นกุญแจเสีย.

วนฉ. 3:24 เมื่อเอฮูดไปแล้ว บ่าวรับใช้ก็เข้ามาเห็นว่าประตูห้องชั้นบนใส่กุญแจปิดอยู่ เขาทั้งหลายก็ว่า พระองค์ท่านกำลังปลดทุกข์อยู่ในห้องเย็น.

วนฉ. 3:25 เมื่อคอยอยู่ช้านานจนรำคาญ พระองค์ก็ยังไม่เปิดประตูห้องชั้นบน. พวกเขาจึงเอากุญแจมาไขเปิดออกดู เห็นเจ้านายของตนนอนสิ้นชีวิตอยู่บนพื้น.

วนฉ. 3:26 เมื่อเขาทั้งหลายต่างคอยกันอยู่นั้น เอฮูดก็หนีไปพ้นรูปเคารพหินสลัก และหนีมาได้ถึงซะอีรา.

วนฉ. 3:27 เมื่อเขามาถึงแล้วจึงเป่าเขาสัตว์ขึ้นในเขตเทือกเขาเอ็ฟรายิม แล้วชนชาติอิสราเอลก็ยกลงไปกับเขาจากเขตเทือกเขา และเขานำหน้าพวกเขาไป.

วนฉ. 3:28 เอฮูดจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า จงตามข้าพเจ้ามาอย่างกระชั้นชิดเถิด เพราะพระยะโฮวาทรงกมอบศัตรูของพวกท่าน คือชนชาติโมอาบไว้ในมือของท่านแล้ว. เขาทั้งหลายจึงตามเอฮูดลงไปและยึดท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดน สกัดชนชาติโมอาบไว้ไม่ยอมให้ใครข้ามไปได้สักคนเดียว.

วนฉ. 3:29 ในคราวนั้นเขาจู่โจมฆ่าชนชาติโมอาบเสียประมาณหนึ่งหมื่นคน ล้วนแต่เป็นชายฉกรรจ์ล่ำสันทั้งสิ้น ไม่มีใครหนีรอดไปได้สักคนเดียว.

วนฉ. 3:30 โมอาบจึงสยบอยู่ใต้มือของอิสราเอลในวันนั้น และดินแดนก็กสงบสุขอยู่แปดสิบปี.

วนฉ. 3:31 ภายหลังเอฮูด มีกซัมฆารบุตรอะนาธ ซึ่งเขาใช้ประตักวัวประหารชนชาติฟะลิศตีมเสียหกร้อยคน เขาก็ได้ขช่วยชนชาติอิสราเอลไว้.