ผู้วินิจฉัย บทที่ 21

วนฉ. 21:1 ชนชาติอิสราเอลได้ปฏิญาณไว้ที่กมิศพาว่า ในพวกเราจะไม่มีใครยกบุตรสาวของตนให้แต่งงานเป็นขภรรยากับคนเบ็นยามิน.

วนฉ. 21:2 และพลไพร่ก็มาที่เบ็ธเอล นั่งอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าจนถึงเวลาเย็น เขาทั้งหลายก็ส่งเสียงร้องไห้อย่างขมขื่น.

วนฉ. 21:3 พวกเขากล่าวว่า โอ พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอล ทำไมเหตุการณ์อย่างนี้จึงเกิดขึ้นในท่ามกลางชนชาติอิสราเอล คือที่วันนี้มีเผ่าหนึ่งจะขาดหายไปจากอิสราเอล?

วนฉ. 21:4 เช้าวันต่อมาพลไพร่ก็ลุกขึ้นแต่เช้าตรู่สร้างแท่นบูชาแท่นหนึ่งที่นั่นและถวายเครื่องบูชาเผากับเครื่องบูชาสันติสุข.

วนฉ. 21:5 และชนชาติอิสราเอลกล่าวว่า คนใดในเผ่าทั้งหมดของอิสราเอลที่ไม่ได้ขึ้นมาประชุมต่อพระยะโฮวา? เพราะเขาทั้งหลายได้ปฏิญาณไว้อย่างหนักแน่นเกี่ยวกับผู้ที่ไม่ได้มาเฝ้าพระยะโฮวาที่มิศพาว่าคนนั้นจะถูกลงโทษถึงตายเป็นแน่.

วนฉ. 21:6 ชนชาติอิสราเอลก็เสียใจเพราะเบ็นยามินพี่น้องของตน พวกเขากล่าวว่า วันนี้มีเผ่าหนึ่งถูกตัดออกจากอิสราเอลเสียแล้ว.

วนฉ. 21:7 เราจะทำอย่างไรเรื่องการหาภรรยาให้คนที่ยังเหลืออยู่? เพราะเราได้ปฏิญาณต่อพระยะโฮวาแล้วว่าเราจะไม่ยกบุตรสาวของเราให้เป็นภรรยาของเขา.

วนฉ. 21:8 เขาทั้งหลายก็กล่าวกันว่า คนใดในเผ่าทั้งหลายของอิสราเอลที่ไม่ได้ขึ้นมาเฝ้าพระยะโฮวาที่มิศพา? ดูเถิด ไม่มีคนจากกยาเบศฆีละอาดมาชุมนุมกันที่ค่ายเลยสักคนเดียว.

วนฉ. 21:9 เพราะเมื่อเขานับพลไพร่นั้น ดูเถิด ไม่มีผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองยาเบศฆีละอาดอยู่ท่ามกลางที่นั่นเลย.

วนฉ. 21:10 ดังนั้นชุมนุมชนจึงส่งนักรบผู้แกล้วกล้าหนึ่งหมื่นสองพันคนไปที่นั่น และบัญชาพวกเขาว่า จงไปฆ่าผู้ที่อาศัยอยู่ในยาเบศฆีละอาดเสียด้วยคมดาบทั้งผู้หญิงและเด็กด้วย.

วนฉ. 21:11 เจ้าทั้งหลายจงทำอย่างนี้คือ ผู้ชายทุกคนและผู้หญิงทุกคนที่ได้หลับนอนกับผู้ชายแล้ว จง1ทำลายพวกเขาเสียให้หมดสิ้น.

วนฉ. 21:12 ในท่ามกลางผู้ที่อาศัยอยู่ในยาเบศฆีละอาดนั้น พวกเขาพบหญิงพรหมจารีสี่ร้อยคนที่ยังไม่ได้ร่วมหลับนอนกับผู้ชายเลย พวกเขาจึงนำหญิงเหล่านั้นมายังค่ายที่กซีโลซึ่งอยู่ในดินแดนคะนาอัน.

วนฉ. 21:13 ชุมนุมชนทั้งหมดก็ใช้คนไปหาคนเบ็นยามิน ซึ่งอยู่ที่กศิลาริมโมนเพื่อประกาศสันติภาพกับพวกเขา.

วนฉ. 21:14 คนเบ็นยามินก็กลับมาในคราวนั้น. แล้วชนชาติอิสราเอลก็มอบพวกผู้หญิงที่เขาไว้ชีวิตจากท่ามกลางผู้หญิงในยาเบศฆีละอาดแก่คนเบ็นยามิน แต่ก็ยังไม่พอสำหรับพวกเขา.

วนฉ. 21:15 พลไพร่ก็เสียใจเพราะคนเบ็นยามิน เพราะว่าพระยะโฮวาทรงทำให้เกิดช่องว่างท่ามกลางเผ่าทั้งหลายของอิสราเอล.

วนฉ. 21:16 พวกผู้อาวุโสของชุมนุมชนนั้นจึงกล่าวว่า เนื่องจากพวกผู้หญิงในเบ็นยามินถูกทำลายเสียแล้ว เราจะทำอย่างไรเรื่องการหาภรรยาให้คนที่ยังเหลืออยู่?

วนฉ. 21:17 เขาทั้งหลายกล่าวว่า ต้องมีมรดกให้แก่คนเบ็นยามินที่หนีรอดมาได้ เพื่อว่าจะไม่มีเผ่าใดถูกลบออกจากอิสราเอล

วนฉ. 21:18 แต่เราจะยกบุตรสาวของเราให้เป็นภรรยาของเขาไม่ได้. เพราะชนชาติอิสราเอลได้ปฏิญาณไว้ว่า ใครยกบุตรสาวให้เป็นภรรยาแก่คนเบ็นยามินก็ขอให้ถูกสาปแช่งเถิด.

วนฉ. 21:19 พวกเขาก็กล่าวว่า ดูเถิด ทุกปีมีเทศกาลเลี้ยงถวายพระยะโฮวาที่เมืองกซีโล (ซึ่งอยู่เหนือเมืองเบ็ธเอล ทางทิศตะวันออกของทางหลวงที่ขึ้นจากเมืองเบ็ธเอลไปถึงเมืองเซเค็ม และอยู่ทางใต้เมืองละโบนา).

วนฉ. 21:20 พวกเขาจึงบัญชาคนเบ็นยามินว่า จงไปซุ่มคอยอยู่ในสวนองุ่น

วนฉ. 21:21 และทันทีเมื่อท่านเห็นบุตรสาวคนซีโลออกมาเต้นรำ จงออกมาจากสวนองุ่น แล้วพวกท่านแต่ละคนจงฉุดเอาบุตรสาวคนซีโลไปเป็นภรรยาของตน จากนั้นก็กลับไปดินแดนของเบ็นยามินเสีย.

วนฉ. 21:22 ถ้าบิดาหรือพี่น้องของพวกเขามาร้องทุกข์ต่อเรา เราจะกล่าวแก่พวกเขาว่า โปรดยินยอมเพราะเห็นแก่เราเถิด เพราะในเวลาสงครามเราไม่ได้ให้ภรรยาแก่พวกเขาแต่ละคน ทั้งท่านทั้งหลายเองก็ไม่ได้ให้[ผู้หญิง]แก่พวกเขา มิฉะนั้นบัดนี้พวกท่านก็จะมีความผิด.

วนฉ. 21:23 คนเบ็นยามินก็กระทำเช่นนั้น พวกเขาต่างก็ได้ภรรยาไปตามจำนวน คือหญิงที่เต้นรำ ซึ่งพวกเขาได้ฉุดมา. พวกเขาก็กลับไปอยู่ในดินแดนที่เป็นมรดกของตน แล้วสร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ในนั้น.

วนฉ. 21:24 เวลานั้นชนชาติอิสราเอลก็กลับจากที่นั่น แต่ละคนกลับไปยังเผ่าและตระกูลของตน ต่างคนก็ต่างกลับไปสู่ดินแดนที่เป็นมรดกของตน.

วนฉ. 21:25 ในสมัยนั้น1กไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล ทุกคนต่างก็ทำตามสิ่งที่สายตาของตนเห็นว่าถูกต้อง.