ผู้วินิจฉัย บทที่ 18
วนฉ.
18:1 ในสมัยนั้นกไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล และในสมัยนั้นขคนเผ่าดานยังแสวงหามรดกสำหรับตนเพื่อเป็นที่พักอาศัย เพราะจนถึงวันนั้นมรดกในท่ามกลางเผ่าอิสราเอลที่จับฉลากไว้นั้นยังไม่ตกแก่เขา.
วนฉ.
18:2 ดังนั้นคนดานจึงส่งผู้แกล้วกล้าห้าคนจากตระกูลทั้งสิ้นของตนจากเมืองโซรา และเมืองเอศธาโอลไปสอดแนมและสำรวจดูดินแดนนั้น โดยสั่งพวกเขาว่า จงไปสำรวจดูดินแดนนั้น. พวกเขาก็มาถึงเขตเทือกเขาเอ็ฟรายิม มายังบ้านของมีคาและค้างแรมที่นั่น.
วนฉ.
18:3 เมื่อเขาทั้งหลายอยู่ใกล้บ้านของมีคา เขาก็จำเสียงหนุ่มเลวีคนนั้นได้ จึงหันเข้าไปถามว่า ใครพาท่านมาที่นี่? ท่านทำอะไรในที่นี้? ท่านได้รับอะไรจากที่นี่?
วนฉ.
18:4 เขาตอบคนเหล่านั้นว่า มีคากระทำแก่ข้าพเจ้าเช่นนี้ เช่นนี้ เขากจ้างข้าพเจ้ามาเป็นปุโรหิตของเขา.
วนฉ.
18:5 คนเหล่านั้นก็กล่าวแก่เขาว่า โปรดทูลถามพระเจ้าให้หน่อยเถิด เพื่อเราจะทราบว่าทางที่เราจะไปนี้จะราบรื่นหรือไม่.
วนฉ.
18:6 ปุโรหิตนั้นจึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า จงไปอย่างสันติสุขเถิด หนทางที่ท่านไปนั้นอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา.
วนฉ.
18:7 ชายห้าคนก็ไปถึงเมืองลายิศ. พวกเขาเห็นพลไพร่ในเมืองนั้น อยู่อย่างสบายตามวิสัยคนซีโดน คืออย่างสงบสุขไร้กังวล ไม่มีผู้กุมอำนาจในดินแดนนั้นที่จะทำให้พวกเขาต้องอับอายขายหน้าในเรื่องใดๆ พวกเขาอยู่ห่างไกลจากชนชาติซีโดน อีกทั้งไม่ไปมาหาสู่กับคนอื่นเลย.
วนฉ.
18:8 เมื่อคนทั้งห้ากลับมาถึงพี่น้องทั้งหลายของตนที่เมืองโซราและเมืองเอศธาโอล พวกพี่น้องของเขาจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า เจ้ามีอะไรจะพูดบ้าง?
วนฉ.
18:9 พวกเขาจึงกล่าวว่า จงลุกขึ้น ให้เราขึ้นไปรบกับพวกนั้นเถิด. เพราะเราได้เห็นดินแดนนั้นแล้วว่าดีจริงๆ. ท่านทั้งหลายจะนั่งเฉยอยู่ทำไม? อย่าชักช้าที่จะเข้าไปยึดครองดินแดนนั้นเลย.
วนฉ.
18:10 เมื่อท่านทั้งหลายไปแล้วจะพบกับพลไพร่ที่ไม่หวาดระแวงอะไร และดินแดนก็กว้างขวาง. พระเจ้าได้ทรงมอบดินแดนนั้นไว้ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว เป็นสถานที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใดในแผ่นดินโลก.
วนฉ.
18:11 ดังนั้นคนจากตระกูลดานหกร้อยคนจึงคาดอาวุธสงครามยกออกจากกเมืองโซราและเมืองเอศธาโอล.
วนฉ.
18:12 เขาทั้งหลายยกขึ้นไปตั้งค่ายอยู่ที่คิริยัธยะอาริมในยูดา. เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกที่นั่นว่า 1มะฮาเนดาน จนถึงทุกวันนี้ เมืองนี้อยู่ด้านหลังของคิริยัธยะอาริม.
วนฉ.
18:13 พวกเขายกผ่านที่นั่นไปยังเขตเทือกเขาเอ็ฟรายิมมาถึงบ้านของมีคา.
วนฉ.
18:14 แล้วชายห้าคนที่ไปสอดแนมดูดินแดนลายิศก็บอกกับพี่น้องของตนว่า ท่านทราบไหมว่าในบ้านเหล่านี้มีกเอโฟด, รูปเคารพประจำบ้าน, รูปแกะสลัก, และรูปหล่อโลหะ? บัดนี้จงคิดดูว่าท่านทั้งหลายควรทำอะไร.
วนฉ.
18:15 เขาทั้งหลายก็หันเข้าไปในบ้านของหนุ่มเลวีคนนั้น คือบ้านของมีคา และถามไถ่ทุกข์สุขของเขา.
วนฉ.
18:16 ส่วนคนดานหกร้อยคนซึ่งคาดอาวุธสงครามก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าประตู.
วนฉ.
18:17 ชายห้าคนที่ไปสอดแนมดูดินแดนนั้น ก็เดินขึ้นไปและเข้าไปเอารูปแกะสลัก, เอโฟด, รูปเคารพประจำบ้าน, และรูปหล่อโลหะไปเสีย. ฝ่ายปุโรหิตก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูกับทหารคาดอาวุธสงครามหกร้อยคนนั้น.
วนฉ.
18:18 เมื่อคนเหล่านี้เข้าไปในบ้านของมีคา นำเอารูปแกะสลัก, เอโฟด, รูปเคารพประจำบ้าน, และรูปหล่อโลหะไปนั้น ปุโรหิตก็กล่าวแก่พวกเขาว่า พวกท่านกำลังทำอะไรกัน?
วนฉ.
18:19 คนเหล่านั้นจึงกล่าวแก่เขาว่า จงเงียบๆ ไว้ เอามือปิดปากของท่านเสีย และมากับเราเถิด มาเป็นบิดาและปุโรหิตของเรา. ท่านจะเป็นปุโรหิตในบ้านของชายคนเดียวดี หรือจะเป็นปุโรหิตของเผ่าหนึ่งและตระกูลหนึ่งในอิสราเอลดีกว่า?.
วนฉ.
18:20 ใจของปุโรหิตก็ยินดี เขาจึงเอาเอโฟด, รูปเคารพประจำบ้าน, และรูปแกะสลักเดินเข้าไปในท่ามกลางคนเหล่านั้น.
วนฉ.
18:21 แล้วพวกเขาก็หันกลับออกไปและจัดให้เด็กเล็ก, ฝูงปศุสัตว์, และทรัพย์สินอยู่ข้างหน้า.
วนฉ.
18:22 เมื่อเดินไปห่างจากบ้านมีคาแล้ว คนที่อยู่ในบ้านใกล้เคียงกับบ้านของมีคาก็รวมตัวกันติดตามจนทันคนดาน.
วนฉ.
18:23 พวกเขาจึงตะโกนเรียกคนดาน. คนดานก็หันกลับมาพูดกับมีคาว่า เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าหรือ จึงยกคนมามากมายอย่างนี้?
วนฉ.
18:24 มีคาตอบว่า ท่านทั้งหลายได้เอาพระต่างๆ ซึ่งข้าพเจ้าทำขึ้นและเอาปุโรหิตไป. ข้าพเจ้าจะมีอะไรเหลืออยู่อีกเล่า? ท่านทั้งหลายยังจะมาถามข้าพเจ้าอีกว่า เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?
วนฉ.
18:25 คนดานจึงตอบเขาว่า อย่าให้เราได้ยินเสียงของเจ้าเลย เกรงว่าคนโมโหร้ายนั้นจะเล่นงานเจ้าเข้า แล้วเจ้าและครอบครัวของเจ้าก็จะเสียชีวิตไปด้วย.
วนฉ.
18:26 ดังนั้นคนดานจึงเดินไปตามทางของตน เมื่อมีคาเห็นว่าเขาเหล่านั้นมีกำลังมากกว่า จึงหันกลับไปยังบ้านของตน.
วนฉ.
18:27 คนเผ่าดานนำเอา[รูปพระ]ที่มีคาทำขึ้น และปุโรหิตซึ่งเป็นของเขาไปด้วย แล้วพวกเขามาถึงเมืองลายิศ มาถึงพลไพร่ที่อยู่อย่างสงบสุขไร้กังวล พวกเขาได้ประหารคนเหล่านั้นด้วยคมดาบและเอาไฟเผาเมืองนั้นเสีย.
วนฉ.
18:28 ไม่มีผู้ใดมาช่วยเหลือ เพราะเมืองลายิศอยู่ไกลจากเมืองซีโดน และพวกเขาก็ไม่ได้ไปมาหาสู่กับคนอื่น. อีกทั้งเมืองนั้นอยู่ในหุบเขาใกล้เมืองเบธระโฮบ คนดานก็สร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ที่นั่น.
วนฉ.
18:29 และพวกเขาตั้งชื่อเมืองนั้นว่ากดาน ตามชื่อดานบรรพบุรุษของพวกเขา ผู้เป็นบุตรของอิสราเอล แต่เมื่อก่อนเมืองนั้นมีชื่อว่า ลายิศ.
วนฉ.
18:30 คนดานตั้งรูปแกะสลักไว้สำหรับตน ฝ่ายโยนาธานบุตรเฆระโซม ผู้เป็นบุตรหลานของ1โมเซ ทั้งเขาและบรรดาบุตรชายของเขาก็เป็นปุโรหิตให้แก่เผ่ากดานจนถึงสมัยที่ดินแดนตกไปเป็นขเชลย.
วนฉ.
18:31 พวกเขานำรูปแกะสลักซึ่งมีคาได้ทำขึ้นไป1ตั้งไว้ตลอดเวลาที่พระนิเวศน์ของพระเจ้าอยู่ที่กซีโล.
คำอธิบาย ผู้วินิจฉัย บทที่ 18
วนฉ.
18:1 ก วนฉ.17:6; 19:1; 21:25
วนฉ.
18:1 ข ยฮซ.19:47–48; วนฉ.1:34
วนฉ.
18:4 ก วนฉ.17:10; เทียบ ยฮ.10:12–13
วนฉ.
18:11 ก ยฮซ.15:33; วนฉ.13:25
วนฉ.
18:12 1 หมายความว่า ค่ายของดาน
วนฉ.
18:14 ก วนฉ.17:4–5
วนฉ.
18:29 ก ยนซ.14:14; วนฉ.20:1; 1พกษ.12:29–30
วนฉ.
18:30 1 ฉบับโบราณหลายฉบับอ่านว่า บุตรมะนาเซ; แต่ผู้ทรงอิทธิพลส่วนใหญ่ยอมรับว่าข้อความนี้ได้ถูกแก้ไขตั้งแต่ในช่วงแรกเริ่มเพราะให้ความนับถือโมเซ.
วนฉ.
18:30 ก 1พกษ.12:29–30; 2พกษ.10:29
วนฉ.
18:30 ข บพส.78:60–61; 1ซมอ.4:11, 21
วนฉ.
18:31 1 คนดานได้ตั้งสถานที่นมัสการขึ้นอีกแห่งหนึ่งในเมืองดาน ในขณะที่พลับพลาของพระเจ้ายังคงอยู่ในซีโล. ผลลัพธ์จึงทำให้มีศูนย์กลางแห่งการนมัสการสองแห่ง — สถานที่ที่ถูกต้อง ซึ่งมีพลับพลาของพระเจ้าอยู่ที่เมืองซีโล และสถานที่ที่ไม่ถูกต้องอยู่ในเมืองดาน. กรณีนี้แสดงให้เห็นถึงความสับสนวุ่นวายของชนชาติอิสราเอลในการนมัสการของพวกเขา. ดู 1พกษ.12:28 คำอธิบาย 1 และยนซ.49:17 คำอธิบาย 1.
วนฉ.
18:31 ก ยฮซ.18:1; 1ซมอ.1:3
