ผู้วินิจฉัย บทที่ 17
III. ชนชาติอิสราเอลค่อยๆ เสื่อมเสีย — 17:1—21:25
1. ความสับสนวุ่นวายอันน่าสะอิดสะเอียนในการนมัสการ — 17:1—18:31
วนฉ.
17:1 มีชายคนหนึ่งมาจากเขตเทือกเขาเอ็ฟรายิม ชื่อมีคา.
วนฉ.
17:2 เขากล่าวแก่มารดาของตนว่า เงินหนึ่งพันหนึ่งร้อยแผ่นซึ่งมีคนเอาไปจากแม่ ซึ่งแม่ได้สาปแช่งและพูดเข้าหูลูกนั้น ดูเถิด เงินนั้นอยู่ที่ลูก ลูกเอาไปเอง. มารดาจึงกล่าวว่า ขอพระยะโฮวาทรงอวยพรลูกเถิด!
วนฉ.
17:3 เขาจึงนำเงินหนึ่งพันหนึ่งร้อยแผ่นนั้นมาคืนมารดา และมารดากล่าวว่า แม่ขอถวายเงินนี้จากมือของแม่แด่พระยะโฮวาให้ลูกทำเป็นรูป1กแกะสลักและรูปหล่อโลหะ. บัดนี้แม่จะคืนให้แก่เจ้า.
วนฉ.
17:4 เมื่อมีคาคืนเงินให้มารดาแล้ว มารดาก็นำเงินสองร้อยแผ่นมอบให้กช่างเงิน ทำเป็นรูปแกะสลักและรูปหล่อโลหะ รูปนั้นอยู่ในบ้านของมีคา.
วนฉ.
17:5 มีคาคนนี้มี1เรือนพระหลังหนึ่ง เขาได้ทำกเอโฟดและรูปเคารพประจำบ้าน และ2สถาปนาบุตรคนหนึ่งของเขาให้เป็นปุโรหิตของเขา.
วนฉ.
17:6 ในสมัยนั้น1กไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล ทุกคนก็ทำตามสิ่งที่สายตาของตนเห็นว่าดี.
วนฉ.
17:7 มีชายหนุ่มคนหนึ่งจากเมืองเบ็ธเลเฮมในยูดา เขาเป็นคนเลวีจากครอบครัวของยูดา และเขาค้างแรมอยู่ที่นั่น.
วนฉ.
17:8 ชายนั้นออกมาจากเมืองเบ็ธเลเฮมในยูดา แล้วเที่ยวหาที่เพื่อพักอาศัย. แล้วเขาก็มาถึงเขตเทือกเขาเอ็ฟรายิมและเดินทางต่อไปยังบ้านของมีคา.
วนฉ.
17:9 มีคาจึงกล่าวแก่เขาว่า ท่านมาจากไหน? เขาตอบว่า ข้าพเจ้าเป็นคนเลวีจากเมืองเบ็ธเลเฮมในยูดา ข้าพเจ้าเดินทางเพื่อหาที่พักอาศัย.
วนฉ.
17:10 มีคาจึงกล่าวแก่เขาว่า จงอาศัยอยู่กับข้าพเจ้าเถิด และจงเป็นบิดาและปุโรหิตของข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าเองจะให้เงินท่านปีละสิบแผ่น ให้เสื้อผ้าสำรับหนึ่งและอาหารด้วย. คนเลวีนั้นจึงไปกับเขา.
วนฉ.
17:11 คนเลวีนั้นก็พอใจที่จะอยู่กับมีคา และคนหนุ่มนั้นก็เป็นเหมือนบุตรชายคนหนึ่งของเขา.
วนฉ.
17:12 มีคาก็สถาปนาคนเลวี และคนหนุ่มนั้นก็เป็นกปุโรหิตของเขา และอยู่ในบ้านของมีคา.
วนฉ.
17:13 มีคากล่าวว่า บัดนี้ข้าพเจ้าทราบแล้วว่าพระยะโฮวาจะทรงทำให้ข้าพเจ้าเจริญรุ่งเรือง เพราะว่ามีคนเลวีคนหนึ่งเป็นปุโรหิตของข้าพเจ้า.
คำอธิบาย ผู้วินิจฉัย บทที่ 17
วนฉ.
17:3 ก เทียบ อซด.20:4
วนฉ.
17:3 1ก มารดาของมีคาได้ถวายบางสิ่งแด่พระเจ้า แต่สิ่งที่เธอมอบถวายแด่พระเจ้านั้นได้ปะปนกับเชื้อของการกราบไหว้รูปเคารพ (เทียบ มธ.13:33 และคำอธิบาย).
วนฉ.
17:4 ก เทียบ ยซย.46:6
วนฉ.
17:5 1 บ้านของมีคาซึ่งเป็นเรือนพระพร้อมกับรูปเคารพ (สิ่งที่มาแทนที่พระคริสต์), เอโฟด (เป็นตัวแทนถึงอำนาจของพระเจ้า), และปุโรหิตที่ถูกจ้างวาน (เป็นตัวแทนถึงระบบชนชั้นศักดิ์สิทธิ์ชนชั้นธรรมดา — ข้อ 7–13; ดู วว.2:6 คำอธิบาย 1) เป็นภาพบรรยายถึงสถานการณ์ที่สับสนวุ่นวายเกี่ยวกับการนมัสการพระเจ้าท่ามกลางศาสนาคริสต์ในทุกวันนี้.
วนฉ.
17:5 ก วนฉ.8:27; 18:14, 17; เทียบ อซด.28:6–35
วนฉ.
17:5 2 แปลตามตรงคือ เติมเต็มมือทั้งสอง... ข้อ 12 ก็เช่นเดียวกัน.
วนฉ.
17:6 ก วนฉ.18:1; 19:1; 21:25
วนฉ.
17:6 1ก ในการตกต่ำของชนชาติอิสราเอลนั้น พวกเขาเกิดความสับสนวุ่นวายในสามด้านคือ การปกครอง, การนมัสการ, และศีลธรรม. แม้ว่าพลับพลาของพระเจ้าจะอยู่ที่ซีโล (18:31) และมหาปุโรหิตก็มีอูริมและทูมิม (ดู อซด.28:30 คำอธิบาย 1) แต่ก็ไม่มีการปกครองและไม่มีการบริหารในชนชาติอิสราเอล เพราะชนชาติอิสราเอลได้ลบล้างไปซึ่งพระเจ้าและสถานะของพระองค์ผู้เป็นกษัตริย์ของพวกเขา (เทียบ 1ซมอ.8). ดังนั้นชนชาติอิสราเอลจึงทำตามสิ่งที่สายตาของตนเห็นว่าดี ในที่สุดพวกเขาก็ได้เสื่อมถอยและเสื่อมเสียไป. ดู 1:1 คำอธิบาย 1.
วนฉ.
17:12 ก อฤธ.16:8–10; เทียบ 1พกษ.12:31; 13:33
