ผู้วินิจฉัย บทที่ 16

วนฉ. 16:1 ซิมโซนลงไปยังเมืองฆาซา ที่นั่นเขาเห็นหญิงโสเภณีคนหนึ่งก็เข้าไปนอนด้วย.

วนฉ. 16:2 มีคนบอกชนชาติฆาซาว่า ซิมโซนมาที่นี่แล้ว. พวกเขาก็ล้อมซิมโซนไว้และซุ่มคอยอยู่เงียบๆ ที่ประตูเมืองตลอดคืน กล่าวว่า ให้เรารออยู่จนรุ่งเช้า แล้วเราจะฆ่าเขาเสีย.

วนฉ. 16:3 แต่ซิมโซนนอนอยู่จนถึงเที่ยงคืน พอถึงเที่ยงคืนเขาก็ลุกขึ้น จับประตูเมืองและกเสาสองต้น ถอนออกพร้อมทั้งดาลประตูใส่บ่าแบกไปถึงยอดเขาซึ่งอยู่ตรงหน้าเมืองเฮ็บโรน.

วนฉ. 16:4 ต่อมาภายหลัง ซิมโซนหลงรักผู้หญิงคนหนึ่งที่หุบเขาโซเรต ชื่อนางดะลีลา.

วนฉ. 16:5 พวกเจ้านายของชนชาติฟะลิศตีมก็ขึ้นไปหานางและกล่าวแก่นางว่า จงล่อหลอกเขาดูว่าเหตุใดเขาจึงมีกกำลังมหาศาล และทำอย่างไรเราจึงจะพิชิตเขาได้ เพื่อเราจะได้มัดเขาให้หมดฤทธิ์ แล้วเราแต่ละคนจะให้เงินเจ้าคนละหนึ่งพันหนึ่งร้อยแผ่น.

วนฉ. 16:6 ดะลีลาจึงกล่าวแก่ซิมโซนว่า โปรดบอกฉันเถิดว่าเหตุใดเธอจึงมีกำลังมหาศาล? แล้วจะมัดเธอไว้อย่างไรเธอจึงจะหมดฤทธิ์?

วนฉ. 16:7 ซิมโซนจึงบอกนางว่า ถ้าพวกเขามัดฉันด้วยเชือกสดที่ยังไม่แห้งเจ็ดเส้น ฉันจะอ่อนกำลังลงเหมือนกับชายอื่น.

วนฉ. 16:8 แล้วพวกเจ้านายของชนชาติฟะลิศตีมก็เอาเชือกสดที่ยังไม่แห้งเจ็ดเส้นมาให้นาง นางก็นำมามัดเขาไว้.

วนฉ. 16:9 นางให้คนซุ่มอยู่ที่ห้องชั้นใน นางก็กล่าวแก่เขาว่า ซิมโซน ชนชาติฟะลิศตีมมาจับเธอแล้ว! ซิมโซนก็ดึงเชือกที่มัดนั้นขาดเหมือนเชือกป่านขาดเมื่อโดนไฟ. ดังนั้นจึงยังไม่มีใครรู้เรื่องกำลังของเขา.

วนฉ. 16:10 ดะลีลากล่าวแก่ซิมโซนว่า เธอหลอกฉัน เธอโกหกฉัน ตอนนี้บอกฉันเถิดว่าทำอย่างไรจึงจะมัดเธอไว้ได้?

วนฉ. 16:11 เขาก็กล่าวแก่นางว่า ถ้าพวกเขามัดฉันด้วยกเชือกใหม่ที่ยังไม่เคยใช้งานมาก่อน ฉันก็จะอ่อนกำลังลงเหมือนชายอื่น.

วนฉ. 16:12 ดะลีลาจึงเอาเชือกใหม่มัดเขาไว้แล้วกล่าวแก่เขาว่า ซิมโซน ชนชาติฟะลิศตีมมาจับเธอแล้ว! และมีคนซุ่มคอยอยู่ในห้องชั้นใน. แต่เขาก็ดึงเชือกออกจากแขนเหมือนดึงเส้นด้ายเส้นหนึ่ง.

วนฉ. 16:13 แล้วดะลีลากล่าวแก่ซิมโซนว่า เธอหลอกฉัน เธอโกหกฉันเรื่อยมาจนถึงเดี๋ยวนี้ บอกฉันเถิดว่าทำอย่างไรจึงจะมัดเธอไว้ได้? เขาจึงกล่าวแก่นางว่า ถ้าเธอเอาผมทั้งเจ็ดปอยของฉันทอเข้ากับด้ายเส้นยืน 1กระทกด้วยฟืมให้แน่นติดกำแพง ฉันก็จะอ่อนกำลังลงเหมือนกับชายอื่น.

วนฉ. 16:14 ฉะนั้นเมื่อเขาหลับอยู่ ดะลีลาจึงเอาผมทั้งเจ็ดปอยทอเข้าด้ายเส้นยืน กระทกด้วยฟืมให้แน่น แล้วนางบอกเขาว่า ซิมโซน ชนชาติฟะลิศตีมมาจับเธอแล้ว เขาก็ตื่นขึ้นดึงฟืมของหูก, และด้ายเส้นยืนออกไปหมด.

วนฉ. 16:15 นางจึงกล่าวแก่ซิมโซนว่า เธอพูดได้อย่างไรว่าฉันรักเธอ เมื่อใจของเธอไม่ได้อยู่กับฉันเลย? เธอหลอกฉันกสามครั้งแล้ว และเธอไม่ได้บอกฉันว่า เหตุใดเธอจึงมีกำลังมหาศาล?

วนฉ. 16:16 อยู่มาเมื่อนางพูดกคาดคั้นเขาวันแล้ววันเล่า และรบเร้าเขาอยู่ทุกวัน จิตของซิมโซนก็เบื่อจนแทบจะตาย.

วนฉ. 16:17 เขาจึงบอกความในใจของเขาแก่นางจนสิ้นว่า กมีดโกนยังไม่เคยถูกศีรษะของฉัน เพราะฉันเป็นขนาษารีษมอบแด่พระเจ้าตั้งแต่ในครรภ์มารดา. ถ้าโกนผมฉันแล้ว กำลังก็จะหมดไปจากฉัน ฉันก็จะอ่อนกำลังลงเหมือนชายอื่น.

วนฉ. 16:18 เมื่อดะลีลาเห็นว่าซิมโซนบอกความในใจของเขาแก่นางจนสิ้นแล้ว นางจึงใช้คนไปเรียกพวกเจ้านายของชนชาติฟะลิศตีมว่า ขอจงขึ้นมาอีกครั้งเดียว เพราะเขาบอกความในใจของเขาแก่ฉันจนสิ้นแล้ว. แล้วพวกเจ้านายของชนชาติฟะลิศตีมก็ขึ้นมาหานางและในมือถือเงินมาด้วย.

วนฉ. 16:19 นางก็ให้ซิมโซนนอนหลับอยู่บนตักของนาง แล้วนางก็เรียกชายคนหนึ่งให้มาโกนผมเจ็ดปอยออกจากศีรษะของเขา. นางก็เริ่มทำให้เขาหมดฤทธิ์ กกำลังของเขาก็หายไปจากเขา.

วนฉ. 16:20 นางจึงบอกว่า ซิมโซน ชนชาติฟะลิศตีมมาจับเธอแล้ว! เขาก็ตื่นขึ้นจากหลับกล่าวว่า ฉันจะออกไปอย่างครั้งก่อนๆ และสลัดตัวให้หลุดไป. แต่เขาไม่ทราบว่ากพระยะโฮวาได้ทรงละเขาไปเสียแล้ว.

วนฉ. 16:21 ชนชาติฟะลิศตีมก็มาจับเขาและควักลูกตาของเขาออกเสีย. แล้วนำเขาลงมายังเมืองฆาซา เอาตรวนทองเหลืองล่ามไว้ และให้เขากโม่แป้งอยู่ในเรือนจำ.

วนฉ. 16:22 แต่ผมบนศีรษะของเขาก็ค่อยๆ งอกกลับขึ้นมาหลังจากที่ถูกโกนไป.

วนฉ. 16:23 พวกเจ้านายของชนชาติฟะลิศตีมก็ชุมนุมกันเพื่อถวายเครื่องสัตวบูชาใหญ่แด่กพระดาโฆน ซึ่งเป็นพระของเขาทั้งหลาย และชื่นชมยินดี. และพวกเขากล่าวว่า พระของเราได้มอบซิมโซนศัตรูของเราไว้ในมือเราแล้ว.

วนฉ. 16:24 เมื่อพลไพร่เห็นซิมโซนก็สรรเสริญพระของตนว่า พระของเราได้มอบศัตรูของเราไว้ในมือเราแล้ว คือผู้ที่ทำลายดินแดนของเราและสังหารพวกเราเป็นอันมาก.

วนฉ. 16:25 เมื่อใจของพวกเขาร่าเริงแล้ว เขาทั้งหลายจึงพูดว่า จงเรียกซิมโซนออกมาสร้างความบันเทิงแก่พวกเราเถิด. พวกเขาจึงไปเรียกซิมโซนออกมาจากเรือนจำ ซิมโซนก็ทำการแสดงต่อหน้าเขาทั้งหลาย. พวกเขาให้ซิมโซนยืนอยู่ระหว่างเสา.

วนฉ. 16:26 ซิมโซนจึงบอกเด็กหนุ่มที่จูงมือตนมาว่า พาฉันไปคลำเสาที่รองรับตึกนี้อยู่ เพื่อฉันจะได้พิงเสานั้น.

วนฉ. 16:27 มีผู้ชายและผู้หญิงอยู่เต็มเรือนนั้น พวกเจ้านายของชนชาติฟะลิศตีมก็อยู่ที่นั่นทั้งหมด ยังมีชายหญิงประมาณสามพันคนบนหลังคาพื้นเรียบของตึกดูซิมโซนทำการแสดง.

วนฉ. 16:28 ซิมโซนก็ร้องทูลพระยะโฮวาว่า โอ องค์พระยะโฮวาเจ้า ขอทรงกระลึกถึงข้าพเจ้า โอ พระเจ้า ขอประทานกำลังแก่ข้าพเจ้าครั้งนี้อีกครั้งเดียว เพื่อข้าพเจ้าจะได้แก้แค้นชนชาติฟะลิศตีมในครั้งเดียวสำหรับดวงตาสองข้างของข้าพเจ้า.

วนฉ. 16:29 ซิมโซนก็จับกเสากลางสองต้นที่รองรับเรือนนั้นไว้และพิงที่เสานั้น มือขวายันเสาต้นหนึ่ง มือซ้ายยันเสาอีกต้นหนึ่ง.

วนฉ. 16:30 ซิมโซนกล่าวว่า ขอให้ข้าตายไปพร้อมกับชนชาติฟะลิศตีมเถิด. แล้วเขาก็โน้มตัวลงด้วยกำลังทั้งสิ้นของตน เรือนนั้นก็พังทับพวกเจ้านายและพลไพร่ทั้งหมดที่อยู่ในนั้น. ดังนั้นคนที่เขาฆ่าเมื่อเขาตายนี้ก็มากกว่าคนที่เขาฆ่าเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่.

วนฉ. 16:31 แล้วพี่น้องและวงศ์วานบิดาทั้งสิ้นของเขาก็ลงมารับศพของเขาไปฝังไว้ระหว่างเมืองโซรากับเมืองเอศธาโอล ในที่ฝังศพของมาโนฮาบิดาของเขา. เขาได้เป็นผู้วินิจฉัยชนชาติอิสราเอลอยู่ยี่สิบปี.